Op stand
Mijn Apple heeft vanochtend een vrije dag, 't is tenslotte weekend, dus wordt ik gewekt door de herrie van mijn lieftallige wederhelft. Onze wegen scheidden dadelijk bij de voordeur c.q. parkeerplaats, hij gaat aan de klus, ik ga aan de wandel. Tja.... verschil moet er zijn 😎. Dat betekent dan wel dat er meer km's gemaakt kunnen worden nu ik zonder aanhanger ben, maar welke ga ik bewandelen? Tjonge.... zoveel keus, zoveel voetstappen al gezet, waar nog niet? Ik raadpleeg verschillende websites, maar kiezen is zo niet mijn ding 🙈, dus hak ik na route zoveel zelf de knoop maar door en houdt het fijn dichtbij huis en vertrek naar Vorden.
Goed, iets later dan ik gewend ben, parkeer ik Panda op de reeds warme parkeerplaats bij het TOPpunt. Wil 'm bewonderen? Kijk het filmpje, daar heeft ie de hoofdrol in het openingsshot 😁. Hij staat gelijk mooi te zonnebaden en om zelf wat ballast te besparen voor het echte zweten gaat beginnen, laat ik gelijk mijn wandelsteen hier achter voor een aardige vinder die vandaag het pinkje verder wil laten reizen. Ik neem de afslag richting doorgaande weg en vervolg mijn pad langs de Vordense beek. Het leven is hier al ontwaakt, de honden gaan met hun baasjes op pad, de volkstuin wordt al geschoffeld en een aardige meneer in een scootmobiel aanschouwt deze ochtend eens aandachtig. Mijn oog valt op een jonge moeder met een peuter achterop haar fiets die door een oudere, excentrieke dame over de bol wordt geaaid. Wanneer ik passeer en ze groet scheidden ook hun wegen en holt de dame al pratend achter mij aan. Ik draai me even om en pas mijn snelheid aan om haar te woord te staan. Met een glimlach vervolg ik even later mijn weg, blij dat ik dit soort dingen meemaak en een grote grabbelton aan allerlei mensen in alle soorten, maten, kleuren en met welke rugzak dan ook op mijn pad ontmoet. Hier doe ik 't voor 😍.
De route is er vandaag weer één van Mooi Achterhoek, Vorden richting Wichmond, struinen over landgoed Hackfort. Een fantastische route door het mooie coulisselandschap dat we hier rijk zijn, over kleine boerenklinker- en asfaltweggetjes, zandpaden, karresporen, langs authentieke, veelal oude boerderijtjes, weides, akkers met wuivende granen, maïs en stroken assorti wilde bloemen die al wat vliegt, kriebelt en steekt van eten voorziet. Ook het water is vandaag ruimschoots aanwezig. De Veengoot, Vordense beek en de Baakse beek worden meermaals gekruist. En is er beek, dan is een schouwpad nooit ver weg. Maar zelfs die zijn vandaag bijna allemaal goed begaanbaar. Voor de bankjes liefhebbers is dit ook de route, want ze staan in grote getale op jullie te wachten op de meest mooie plekjes met schilderachtig uitzicht. Hou je van meer reuring dan stop je bij het Rustpunt de Rietberg. De oprijlaan beloofd je alleen al meer dan goeds, een prachtig statige boerderij uit 1816 en alpaca's. Hier is volk, hier is leven in de brouwerij. Zeker op een dag als vandaag. Uitstekend zomer- en wandelweer en vakantietijd. Her en der loopt volk, zitten mensen te kletsen op zitjes in de zon of bij de koelkast in de schaduw van het rustpunt. Mijn pad loopt hier dwars doorheen en even twijfel ik om hier m'n rust te nemen, maar mijn GPSOdometer zegt dat 't nog geen tijd is ...... dus doorrrrr..... verder langs de stallen en de kleine camping 't Uitzicht. Die doet z'n naam alle eer aan!
Ik steek weer de Veengoot over, volg de wegwijzers wandel- en fietspad (altijd handig voor mij 😊) en raak in gesprek met een mevrouw die heerlijk van haar cappuccino zit te genieten op een bankje aan het pad, recht voor haar huis met uitzicht over de wijde velden en akkers. Wie wil nou niet zo'n voortuin en plekje? En zo praten we enige minuten over wandelen en hoe mooi ons eigen land wel niet is. Het verbaast haar dat er vandaag geen verdere wandelaars voorbij zijn gekomen. Dat was enige tijd gelee wel anders, zegt ze, toen sloeg iedereen ineens aan de wandel door Covid-19 en was het soms file-lopen langs haar voorraam. Nou, ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar van mij mogen alle Covid-wandelaars weer hun andere sportactiviteiten oppakken en het wandelpad weer aan ons overlaten, ik houd nl. van het remi¹⁾ zijn 😊.
Met een bocht gaat het om dit leuke stukje Nederland en vervolg ik de route richting Wichmond. Bij de kerk ga ik mijn rust nemen, zal vast en zeker een bankje staan, dus lets go, nog even langs de Baakse beek met een minder prettig schouwpad.
Met een bocht gaat het om dit leuke stukje Nederland en vervolg ik de route richting Wichmond. Bij de kerk ga ik mijn rust nemen, zal vast en zeker een bankje staan, dus lets go, nog even langs de Baakse beek met een minder prettig schouwpad.
Terwijl ik geniet van zon, lunch en terras bij Grand Café Bij Ludger peins ik mijn brein waarom ik de omgeving niet gelijk herkende toen ik zojuist langs de monumentale T-boerderij liep. Waarom kwam die ene grijze hersencel me niet vertellen dat ik hier vaker ben geweest, zelfs meerdere malen 🙈, en dat ik dus helemaal niet uit m'n kleine vriend hoef te putten met thee en geplette stoete. En zo hou ik mezelf weer lekker bezig terwijl het heerlijk vertoeven is hier.
Links van hier staat de prachtige St Willibrorduskerk met het al even imposante parochiehuis. Vandaag loop ik er maar eens naar toe en bekijk het even van dichterbij. Even twijfel ik om het van binnen te bewonderen, maar dat bewaar ik voor een volgende keer als ik hier weer belandt, toevallig, weer helemaal als verrassing 😂. Ik vertrek het naastgelegen bos in richting het water, 't Groene Kanaal en verder weer door het bos, over het erf van de boer (aanname) en betreedt het erf van de familie Rietman. Hier is het weer één en al Achterhoekse gezelligheid. Groot boerenbedrijf met camping en boerengolfweide. En natuurlijk proatvolk, de junior boereneigenaar himself. Hij weet mij te vertellen dat er 128 van die leuke doorgezaagde rikkepoal-kabouters langs een pad staan waar menig kind al leuke schooluitjes aan heeft beleefd.
Links van hier staat de prachtige St Willibrorduskerk met het al even imposante parochiehuis. Vandaag loop ik er maar eens naar toe en bekijk het even van dichterbij. Even twijfel ik om het van binnen te bewonderen, maar dat bewaar ik voor een volgende keer als ik hier weer belandt, toevallig, weer helemaal als verrassing 😂. Ik vertrek het naastgelegen bos in richting het water, 't Groene Kanaal en verder weer door het bos, over het erf van de boer (aanname) en betreedt het erf van de familie Rietman. Hier is het weer één en al Achterhoekse gezelligheid. Groot boerenbedrijf met camping en boerengolfweide. En natuurlijk proatvolk, de junior boereneigenaar himself. Hij weet mij te vertellen dat er 128 van die leuke doorgezaagde rikkepoal-kabouters langs een pad staan waar menig kind al leuke schooluitjes aan heeft beleefd.
Wie mij volgt weet dat ik me nimmer inlees in een route, dus alles wat op mijn pad komt zo'n wandeldag is een verrassing. Nou da's gelukt vandaag in Wichmond 😄, maar ik vraag me de hele route ook al af wanneer ik nou echt bij het kasteel kom. En nu gaat het dan werkelijk gebeuren. Ik herken waar ik ben, wat er komt en weet dat het prachtig wordt. Ondanks de vele bezoekjes die ik inmiddels heb gebracht aan kasteel Hackfort, z'n bos eromheen, de Keuken van Hackfort, de moestuin en de watermolen, vind ik dit steeds weer even mooi in welk jaargetijde dan ook. Ik loop door naar de watermolen nu ik het klotsen van het water hoor. De laatste jaren was het niet meer dan een stroompje, nu is het genieten te zien hoe het eigenlijk hoort te zijn.
Ik volg de Hackfortse beek die overgaat in de Baakse variant en keer terug richting bewoonde wereld en Vorden, langs de twee molens die het dorp rijk is en eindig in de bruisende levendige kern. Deze zomer-vakantiedag heeft een groot blik mensen leeggetrokken in alle variaties. Een jonge aanstaande bruid rijdt in een optocht vriendinnen mee op elektrische scooters richting de kerk. Op de kleine markt worden goede zaken gedaan, net als bij de horeca die hier in het dorp goed vertegenwoordigt is. Ik laat het gedruis achter me en voeg me weer samen met m'n Panda die heerlijk heeft staan bakken in de zomerzon en hopelijk geen last heeft van een lekke koppakking zoals ik.
Ik volg de Hackfortse beek die overgaat in de Baakse variant en keer terug richting bewoonde wereld en Vorden, langs de twee molens die het dorp rijk is en eindig in de bruisende levendige kern. Deze zomer-vakantiedag heeft een groot blik mensen leeggetrokken in alle variaties. Een jonge aanstaande bruid rijdt in een optocht vriendinnen mee op elektrische scooters richting de kerk. Op de kleine markt worden goede zaken gedaan, net als bij de horeca die hier in het dorp goed vertegenwoordigt is. Ik laat het gedruis achter me en voeg me weer samen met m'n Panda die heerlijk heeft staan bakken in de zomerzon en hopelijk geen last heeft van een lekke koppakking zoals ik.
Ik heb genoten vandaag, het was een cadeautje, ook met de iets minder mooie stukjes, zoals de aanloop terug richting dorp²⁾. Daar ontkom je natuurlijk niet aan, geeft helemaal niets.
Ans en Henk, bedankt voor deze prachtige route, een Topper!
Nu even in de rust, dinsdag verder, dan met de Alternatieve Vierdaagse samen met mijn wedehelft. Heerlijk weekje dus voor de boeg, geen gezeur en geprakkezeer over kleding, schoenen en make-upjes. Lekkerrrrrrrrrr 😍
Ans en Henk, bedankt voor deze prachtige route, een Topper!
Nu even in de rust, dinsdag verder, dan met de Alternatieve Vierdaagse samen met mijn wedehelft. Heerlijk weekje dus voor de boeg, geen gezeur en geprakkezeer over kleding, schoenen en make-upjes. Lekkerrrrrrrrrr 😍
klik eens een gekleurd woord aan, dat heet een link. Je wordt er wijzer van, komt misschien op ideeën, het verbreed je kennis, zin of onzin, je kunt er op dansen of om lachen. Kortom: doe er je voordeel mee 😉
¹⁾ Remi: nee, ik ben niet eenzaam, alleen, wereldvreemd of raar 🙊. Nee, ik kan er erg van genieten als ik niet teveel wandelaars tegenkom 😊.
²⁾ Ik heb de route linksom gelopen en ben dus geëindigd in het dorp. Andersom kan natuurlijk ook, al vond ik zelf deze richting achteraf de beste en mooiste. Altijd het beste voor het laatst bewaren 😉.
