2021-05-12 | Topper!

 

Hoe fijn wil je 't hebben? 

Na twee wandelingetjes rondom mijn eigen nest, met en zonder wederhelft, wordt het weer tijd voor het grotere werk. Zeker met de DMT in het vooruitzicht over 10 dagen, moeten er nog wel wat trainingskm's gemaakt worden (nohhhh.... niet echt nodig hoor 😉, wel het stijg- en daalwerk). Manlief gaat werken, dus kan vrouwlief ergens gedumpt worden! Zo fijn 😊. We gaan iets verder de Achterhoek in, gegen die Grenze unseren Nachbarn an, en dan kom ik uit op de Trage Tocht IJzerlo, want de rest of heb ik al bewandeld of gaat werkelijk de grens over of is te kort....... En zo wordt ik ook topografisch weer iets slimmer, want ik had nog nooit van IJzerlo gehoord, laat staan Heurne en de Keizersbeek.

Ik lees me nooit in en dus laat ik mij dus droppen op het eerste de beste punt (lang leve de gpx) waar mijn lief mij kan dumpen op mijn route, zodat hij zijn weg nog enigszins efficiënt voort kan zetten. En zo loop ik over een graspad aan de rand van IJzerlo richting een manege. En zie ik dieren/beestjes dan maak ik even een praatje 😆, fotootje en tegenwoordig ook nog een filmpje. Je snapt het al, het tempo ligt weer laag ..... Bij dit Hippisch gebeuren zie ik ook een Dorphuus en wat  verderop een aantal campers waar al de nodige röring is. Dit lijkt mij dan gelijk ook the perfect place voor mijn erg zware wandelsteen van vandaag. Ik geef 'm een mooi plekje op een bank om een boom, zodat ie echt wel opvalt en hopelijk spoedig een goed tehuis vindt of een mooie reis gaat maken. 
Mijn tocht gaat verder het boerenlandschap in, over smalle boerenasfalt weggetjes, karresporen, zand- en bospaden, langs bloeiende onkruid waarvan ik de naam nog moet opzoeken later deze dag. Mooie paden die kleur krijgen door de wilde gele brem of door het fluitenkruid dat zachtjes meebeweegt in het windje dat blaast. 

 

Niet alleen de omgeving is hier geweldig, het weer geeft het ook net allemaal wat meer sjeu. Het is duidelijk korte blote benen en armen weer en mijn fleecevest verdwijnt na enkele km's dan ook al gauw aan mijn kleine beste vriend. Het gaat verder langs de Keizersbeek, waar het heerlijk vertoeven is, samen met de nodige dieren en beesten. Moeder zwaan zit fier op haar nest aan de andere zijde van de beek en speurt alert de omgeving af naar eventueel gevaar, terwijl de toekomstig vader net terug vaart van waar ie vandaan komt. Wanneer ik op het naastgelegen fietspad halt moet houden voor een grote bufo bufo die tegen het verkeer in gaat, leg ik hem/haar/het nog even vast op de gevoelige plaat om hem/haar/het vervolgens voorzichtig met mijn wandelschoen een schop* te verkopen zodat ie de berm belandt. Zielig? Nee joh, anders was ie platte bufo bufo geweest met het aanstormende verkeer.  En zo wandel ik verder, langs water, over bruggetjes en sluizen waar het voor even met de rust gedaan is vanwege het lawaai wat water kan maken.

Helaas moet er ook wat te zeuren zijn en gaat het een klein stukkie over het industrieterrein, maar ras weer verder langs de Keizersbeek met uitzicht op nog meer industrie. De geur en het geluid van fabriek, verbrande .... iets en radio's die op standje knallen staan laat ik snel achter me en verdwijn het buitengebied van Aalten in. Helaas voor mijn filmpje, camera en Apple, ik was weer eens te laat voor het wegrennende echtpaar eekhoorn, die zich duidelijk bedreigd voelden in hun boom in de voortuin, door mijn passeren. 
Wanneer ik weer omringt ben door bos, weides en natuur roept een steentje in mijn schoen om een bankje. Mijn maagje sluit zich maar wat graag aan bij het steentje en zo belandt ik op een boomstam bij gebrek aan bank. Maar ik klaag niet, het uitzicht maakt veel goed! Schoen geleegd, stukkie schoap in de sokke, stoete erin en door......

https://www.youtube.com/watch?v=B6Y6xm-QZrU

Het gaat verder richting buurtschap Heurne, verder over rustige wandelpaadjes tussen velden met bloeiende en uitgebloeide paardenbloemen, essen, langs heggen en smalle bosstroken. Na zand volgt wat asfalt, maar totaal geen probleem hier op de boer, want het enige wat mij passeert is 'n trekker. De weggetjes zijn smal, het lijkt alsof het leven hier in slow motion gaat en ik onthaast vanzelf mee. Bij P plaats Wikkerinkkamp vijzel ik mijn grijze hersencel wat op en moet ik een klein stukje over het fietspad langs de Dinxperlosestraatweg. En dan moet ik oversteken volgens Guru en gpx, een klein paadje in....... dat eerste zou ik gedaan hebben als ik het tweede gevonden had, maar helaas, geen pad te bekennen. In oplossingen denken: rechtsomkeer en gewoon de eerdere kruising oversteken! Na een grote slinger gemaakt te hebben van 3 km kom ik weer aan daar waar ik 35 min. geleden een kleine 50 mtr verderop rechts gepasseerd werd door 'n trekker. Mooi plekje ook om mijn pad te beëindigen (helaas, manlief heeft z'n werk gereed) dus neem ik plaats op een grote kei aan de weg. Hier is asfalt, hier kan mijn taxi voorkomen rijden. Tja, wie hebt gin trekker!

Veertien mooie km's weer op m'n teller. Helaas had manlief z'n klus te snel geklaard of ik was te traag, kan heel goed, maar IJzerlo, ik kom terug. Dan maak ik de volle 19 vol. FF geduld, eerst moet ik wat bergen beklimmen. 😎

*Ik heb 'm wel met belijdt een schopje verkocht en gecheckt hoe 't m daarna verging 😊.

Klik eens wat gekleurde woorden aan, leuke info, muziekje of gewoon klinkklare nonsens. Kost niets, dus dat moet je aanspreken! 😂 Mij verrast het zelfs nog, nu ik me heb ingelezen om deze blog te schrijven. NB het startpunt was 500 mtr verder geweest dan ik gedumpt werd vanochtend. 😂

2021-04-27 | Oranje wandelingetje

 

Grens verlegd 

Wat doe je op een vrije dag zoals de verjaardag van onze koning? Vroeg opstaan...... goed uurtje later in de herhaling, alle kleine vrienden gepakt (manlief loopt met z'n eigen), mijn mooie nieuwe Meindls gestrikt en gaan! De route wordt er één niet direct om de hoek van Doetinchem, maar één waar de bloesems nu bloeien (als 't goed is), het Rhenoijschepad. Een klompenpad van 9 of 14 km langs de Linge, de Nieuwe Graaf, de Culemborgsche Vliet, het Wiel, vele weilanden en nog meer bloesemvelden. 
We starten in Rhenoy centrum 😁, net als de rest van een deel van Nederland lijkt het wel. In colonne van fietsers, elektrisch of ouderwets trappend, mountain- wielrenner- of oma-uitvoering en een heel regiment wandelaars in alle kleuren gaat het over de Lingedijk met prachtig uitzicht, naar onze eerste koffiestop met ....... oranje soezen!

 

We laten de gezelligheid van hier achter ons en keren de mensenmassa ook de rug toe voor enige tijd. Het gaat langs Stegengoederen, oftewel landbouwpercelen in eigendom van het dorp. Nu nooit meer vergeten hé?! Weer wat geleerd 😀. En door ...... over een boerenasfaltweggetje waar de beuken (volgens mij 😊) al mooi in het blad staan. Voor wie de 9 km route wil lopen scheidt hier de weg van de 14 km route. Wij gaan voor de lange route, chapeau aan Gerbrand, weer iets langer dan zijn vorige wandelingen. Het gaat langs de Nieuwe Graaf over een breed zandpad/schouwpad met vergezichten over het boerenland. Bij de Kooise camping komen we weer op een stukje asfalt, maar da's van korte duur, we verdwijnen weer de natuur in. 

https://www.youtube.com/watch?v=OIbh594wC-I

Water is de leidraad vandaag van deze wandeling, evenals de Hollandse Waterlinie en de fruitbomen waarvan de bloesems druk doende zijn te ontspruiten en die rondom zichtbaar zijn. Verder is er vandaag veel bedrijvigheid in elke en welke vorm dan ook, geen ontkomen aan. De nodige fietsers denken bellend voorrang te krijgen wanneer het asfalt gedeeld dient te worden met hun eigen en mijn soort. Blijven bellen mensen, mijn veters moeten ook verder! En zo naderen we het oude stoomgemaal De Oude Horn, tegenwoordig een glasblazerij. Wij laten het voor wat het is, erg uitnodigend zijn de blazers nl niet, dus zoeken wij ons pauzeplekje bij z'n jongere broer, de Nieuwe Horn.
Boven ons op de dijk is het een drukte van jewelste, maar gelukkig gaat ons pad aan de overzijde een stuk lager parallel langs de Meerdijk. Bermen, prachtig geel gekleurd door het koolzaad, hier en daar lammetjes met moeders in hun kielzog, mooie rietkragen met in de verte de kerktoren van Asperen en wat overblijfselen van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

https://www.youtube.com/watch?v=PZi1_Ps0VSY

Het gaat verder naar Fort Asperen (nog meer mensen) die we gauw achter ons laten en het hoger gelegen wandelpad nemen richting Acquoy. We kronkelen het dorp in en stuitten gelijk op het polderhuisje en de scheve kerk(toren). Terwijl wij alles in ons op staan te nemen zoeven de fietsers hier de bocht om en valt de naam van mevrouw Pisa regelmatig. En zo raken wij in gesprek met een stel locals en mevrouw vertelt ons in geuren en kleuren het bijbehorende verhaal. Mooie momentjes! Hier ga je ver terug in de tijd, mooie oude dijkhuisjes met leuke tuintjes aan de "Dode Linge". Het laatste stuk van deze route gaat een vochtig wilgenbos in, een griend en vandaar via open veld weer naar de fruitbomen en de eindstreep! Veertien mooie km's samen gemaakt, voor mij één op m'n nieuwe pantoffels, voor mijn wederhelft een nieuw record! 👍 Het was druk vandaag, soms werden de veters even gladgereden en moesten we bermspringen, maar ik had het niet willen missen.

Voor mijn Topper!

Tip: Klik eens op een gekleurd woord, een link heet dat. Neem tot je; geschiedenis, leuke liedjes, kolder, gezelligheid, info of totale onzin. Geniet ervan, kost niks! 😃 

2021-04-24 | Hoe 't was?

 

Zo dus! 

Weer een dagje met mijn lief op stap. Vandaag laat ik hem een totaal ander stukje Nederland zien, zo'n andere omgeving en natuur. We gaan naar Doorwerth voor de 10 km lange Trage Tocht Doorwerthse Waarden, Boersberg en landgoed Duno. De route ernaartoe alleen is al mooi, het ene optrekje ruilen we in voor het andere. We parkeren bij Sluis Driel en van hieruit gaat het de komende km's gelijk op met het Dorenweertseklompenpad. 
Het weer is prachtige, de luchten eveneens, het humeur doet er niet voor onder en de koffie wacht op ons bij het Kasteel. Wat wil een mens nog meer?

https://www.youtube.com/watch?v=N_mDBw0ZPaU

Een verhaaltje zeker........... Maar weet je wat, bekijk dadelijk maar mijn filmpje, ik heb er lekker een middagje mee gestoeid om er iets leuks van te maken, trek daarna je fijnste wandelschoenen aan (ik heb gelijk maar een paar nieuwe gekocht na de wandeling 😍) en ga 'm zelf wandelen. Voor de afstand hoef je 't niet te laten en een beetje aan je conditie werken is voor een ieder van ons goed.
Dus...... bekijk de links eens (de gekleurde woordjes, voor wie het nog niet weet), de fotocollage, Google eventueel wat op het internet, pak een bakkie of een borrel en ga lekker genieten van de film!

Eerlijk geleend van Pinterest

Wens ik jullie nog een fijn en gezellig wandelweekend!

2021-04-17/18 | Eén en al gezelligheid

✅ Zaterdag 17 april 2021 

Flamingooooooo..... 

Eindelijk, na ruim 4 maanden, gaan wij weer gezellig met z'n tweeën aan de wandel. BB (Brigitte* dus 🐖) moet nog wel het één en ander aan haar conditie doen, dus we beginnen rustig met een tochtje van een zo'n 9 km, het Needse Achterveld. Eerder had ze al Haarlo geroepen, maar toen iemand haar zei dat in Neede ook flamingo's waren geland, werd het roer snel omgegooid en treffen wij elkaar vanochtend in het buitengebied van Neede.
Gegroet, hallo, hoe gaat 't?, de extra fudgecake 😊 onder de autostoel (die 's voor 💙), autosleutel goed opgeruimd.... check....check.... kleine vriend op de rug en gaan. Drie stappen verder staan we stil en lezen het infobord van Staatsbosbeheer, na 50 meter bevriezen we wanneer een grote bonte specht zich prachtig voor ons poseert en in totaal wel negenhonderd en een beetje meters gelopen te hebben, zetten we daal op het eerste bankje, want er brandt nog een fudgecake in BB's rugzak 😂. En met uitzicht op een vennetje in een lekker ochtend 🌞..... hoe fijn wil je 't hebben? We laten mijn wandelsteen hier achter, die mag zelf verder reizen naar ....... 

Het is een wandeling met cadeautjes, zoals het ree dat zich mooi laat filmen door mij, maar ook de omgeving is prachtig. Het natte elzenbroekbos, smalle paadjes tussen statige eiken, over de dekzandrug met weids uitzicht over waar later dit jaar de jeneverbes, de heide en de klokjesgentiaan prachtige kleur zullen geven. 
Het is ook een wandeling met enige verwarring en herkenning. De verwarring ontstaat wanneer wij de juiste afslag nemen bij de afkortingspaal, maar vervolgens bijna weer naast onze auto's dreigen uit te komen..... dus...... rechtsomkeer! En zo wordt 9 gewoon 10 km, ook voor Bikkel Brigitte!
De herkenning, met dank aan BB, wanneer we bij een toiletbankje zijn. Eens waren we hier en zagen we voor de eerste keer zo'n bankje met een gat aan het uiteinde. Nu snappen we 't en zo zie je maar, van wandelen word je slim(mer)! 

Bron: Pixabay and me 😎

We struinen van bankje naar bankje in een matig tempo. En wanneer er even geen bankje voor handen is, doet een groep boomstammen ook prima dienst als picknickset tijdens onze lunchpauze. We verlaten het natuurgebied en wandelen langs de Markveldse beek* verder over boeren asfaltweggetjes waar het geel en lila kleurt van de dotterbloemen, paardenbloemen en de fragiele pinksterbloemen. En weer staat er een bankje op ons pad en legen we thermoskan 3 met natuurlijk nog een stukje fudgecake. Die Brigitte heeft het vandaag zelfs op een presenteerblaadje geserveerd, één geheel in stijl, met vogeltjes. Hoezo praktisch rugzak inpakken? Simpelweg een kwestie van prioriteiten stellen! Na wat gegroet links en rechts van/aan fietsers, supergave oldtimer motorrijder en eindelijk eens een vriendelijk groetende vrouwelijke postbezorger in combo, breken we op en gaan we de laatste km's sloffend verder. 

https://www.youtube.com/watch?v=J3ubXjJFLNQ

Na het passeren van de Buurserbeek verlaten we het asfalt en doorkruizen we een stuk natuurgebied met lager gelegen, afgegraven, moerasachtig land. Bij 't Vleer, natuurgebied en eveneens het oude natuurwater zwembad, gaat het verder langs de Buurserbeek en ons eindpunt komt in zicht.
We hebben 10 mooie, gezellige km's gemaakt samen. Het was weer echt genieten met BB erbij! Ze mag weer mee een volgende keer, zelfs na een dag als vandaag, waar ze mij flamingo's had beloofd, maar het bij een ree, specht, roodborstjes, vinkjes, duiven, koolmeesjes en ganzen is gebleven. Ik zeg, "Kom maar op BB, sloffend komen we er ook wel!"

BB, jij komt er ook!

* Brigitte heeft Covid-19 te pakken gehad. Niet zo erg dat ze in het ziekenhuis kwam, maar erg genoeg dat ze nu nog steeds erg weinig tot geen conditie heeft. Dat terwijl wij wekelijks grote afstanden wandelden. Dus wees gewaarschuwd, ook NU nog!!!
* Markveldse Beek, Poelsbeek, Schipbeek........ enige verwarring ontstaat er na het lezen van diverse routeomschrijvingen, dus ik hanteer Google maps.

✅ Zondag 18 april 2021 

M'n wandelclub 

En vandaag is het tijd om met mijn volgende "slachtoffer" een rondje te maken, mijn eigen lieftallige wederhelft. Niet omdat het moet, maar omdat het kan! En ja, ook omdat ie het eigenlijk best wel leuk vindt 😊. Gerbrand bepaalt de afstand, ik zoek een mooie route en die gaat richting Winterswijk, de geitenboerderij in Woold vandaag. Het Achterwooldsepad, een klompenpad van 8, 10 of 18 km die gaat door een zo ander stuk natuur dan wat ik hem tot nu toe heb laten zien of beter gezegd, ontdekken. Wij gaan 10 km lang genieten van het mooie Achterhoekse coulisselandschap.

 

Vandaag zijn meerdere medemensen op het idee gekomen iets met hun vrije zondagmiddag te doen en dus is het redelijk druk op de weiland-parkeerplaats van de geitenboerderij Brömmels. Waar een ieder is.... geen idee, wij stappen uit en vertrekken gelijk weer richting de uitgang en tevens de asfaltweg om daarna links door het hekje in het bos te verdwijnen. Het grootste nadeel van wandelen met mijn lief is dat ie totaal niets heeft met film, foto en/of camera. Ja, kijken vanuit z'n stoel of luisteren, zelfs nu tijdens de eerste meters, naar "adres onbekend" via z'n IPhone, om de uitslag van een zoektocht niet te hoeven missen, maar wanneer ik stop om een plaatje te schieten, wordt ik al rap gemaand tot het verzetten van mijn benen. Maar goed, zo'n dag krikt uiteindelijk mijn gemiddelde km's dan gelukkig wel weer wat op. Zie, ieder nadeel........ en zo wandelen wij positief genieten van omgeving en elkaar naar het Scholtengoed Roerdink, daar waar de koffie to go is! En daar is ook mijn 35ste wandelsteen te vinden.

Het gaat verder en we belanden aan de grens met onze buur Deutschland. Geen paspoort en Covid-test nodig vandaag, wij blijven aan Nederlandse zijde. Via bos en weides gaat het verder over zandwegen naar de volgende Grenze zu unseren Nachbarn. Hier was ik eerder al eens, de laatste wandeling met BB in 2020, hier gaan wij wel even de grens over om op hun picknicksetje te pauzeren. Ja, als je er dan toch bent.....  Terwijl wij relaxen genieten we van de andere zondagsgangers te voet, Wanderer,  fiets, Fahrrad, motorrijder en automobiel. En dat allemaal zonder ID, paspoort of Covid-test. Wij zwaaien de benenwagen weer aan en zetten in op de laatste helft van deze route. Kleine boerenweggetjes met een imposante Harmienehoeve en de hallenhuisboerderij Roerdinkhagen uit 1840. 

https://www.youtube.com/watch?v=cehuqyziFL0

Al slingerend, en we zijn echt op het juiste pad gezien de klomp'n, komen we via een klein loofbomenbos bij de achteringang van de geitenboerderij en tevens camping Brömmels weer uit. Via het erf lopen we weer richting parkeerterrein. De auto staat er nu stukken ongezelliger bij dan een paar uur gelee, menig zondagsmens zit waarschijnlijk al de piepers, tuffels of earpels te schillen. Wij genieten nu nog even van een mooie route huiswaarts in ons ijzeren gevaarte.
Dit was weer een goed wandelweekend, zij het met wat aanpassingen gezien de toestand van mijn twee mede-wandelaars. Maar zij hebben een pluim verdient, ze hebben het toch maar gedaan, zelfs met mij als hun gezelschapwandelmuts 😊. 

Ik ben een trotse gezelschapswandelmuts 😃

2021-04-14 | Park Hoge Veluwe

 

Alleen 

Het wordt weer eens tijd om wat meer stappen te zetten. Even wat langer op pad dan de afgelopen keren, even mezelf weer wat trainen, dus vandaag 18 mooie km's door/over 😏 het Nationale Park Hoge Veluwe. Ik heb mijzelf verplicht om voor de poort van de entree klaar te staan om 08:00 uur wanneer het park open gaat. Dat was gelijk ook het enige wat ik heb opgezocht en gelezen vooraf, verder ga ik vandaag weer helemaal blanco op pad. Nou, blanco? Ik ben hier natuurlijk wel vaker geweest, maar dan met de auto of op de witte fiets, nimmer met mijn eigen benenwagen. Vandaag breng ik daar 18 km verandering in.

Een hele lege parkeerplaats wacht mij op en hier gaat Panda op dit vroege tijdstip voor de komende uren in de rust. Ik niet, ik heb me al bedacht dat ik eerst de helft van de km's gelopen moet hebben. Voor mij is het ook weer een redelijke afstand sinds lange tijd, dus rustig en kalm beginnen! Na het ochtendgesprekje met de dame in het kassahok kies ik voor het pad rechtdoor, dus rondje linksom. Voordeel van hier, ik loop gelijk in het bos 😀😁 en wordt daar ook direct mee geconfronteerd en gewezen op het feit niet overal in te mogen i.v.m. het rustgebied voor grofwild. Oké ik doe rustig, kom gerust op mijn pad!
Het is een dag van zandpaden afgewisseld door bossen en heidevelden en af en toe een stukkie asfalt fietspad, maar ook van af en toe een hagelbuitje afgewisseld door zon en mooie Hollandsche wolkenluchten. 

https://www.youtube.com/watch?v=H9pk2Haw2L0

Wanneer ik halverwege en één oudere dame met fiets en giga fotocamera verder ben, geniet ik onder wat bomen van het vrolijke schouwspel van de kuifmeesjes die mij steeds te snel af zijn wanneer ik 'm eindelijk ingezoomd heb gevonden met mijn compact camera. Ik besluit na poging zoveel relaxed mijn ontbijt te nuttigen en het simpelweg vast te legen op mijn netvlies. Pixabay heeft gratis foto's genoeg nb.
Wanneer er een tweede dame komt wandelen wordt het tijd te vertrekken, wat een drukte 😊! Al snel wandel ik vlaktes op en heb een prachtig uitzicht over alle soorten heide met de meest scheve bomen en een kakafonie aan vogelgeluid. Telkens wanneer ik denk zo'n beestje te kunnen vastleggen zijn ze mij weer te snel af en net als eerder. Ik geef het op en volg ze wanneer ze luid zingend de lucht in gaan, hoger en hoger en ergens bij heidepol zevenhondernegenenzestig, ver buiten het zicht van mijn lens, weer op de koffie gaan. Geen idee wie het vogeltje is/was, maar zingen kunnen ze! 

https://www.youtube.com/watch?v=Om2hubX5f4Q

Meer geluk heb ik wanneer ik de bossen weer betreed en een redelijk groot hert nog net tussen de bomen zie verdwijnen. Wat een gelukje weer, ik vind dit altijd de kers op de taart, de bigarreau op de appelmoes. Wederom moet ik mijn cameralens en IPhone teleurstellen en moet ik een Pixabayplaatje erbij zoeken. 
Ik las ergens langs een bospad nog even een rustmomentje in om wat schoap in m'n sok te stoppen daar er iets irriteert aan mijn onderkant. Terwijl ik hier de derde hagelbui even afwacht onder mijn paraplu voel ik me zo Remi op onze mooie Veluwe. Van alle kanten klinkt geluid, de hagel bovenop de plu, de spechten die om en om een klopje geven ergens om mij heen en helaas geniet ik ook mee van het autogeraas, da's wel jammer.

De natuur maakt veel goed, zelf nu, nu het voorjaar heel voorzichtig her en der wat groen kleurt. Af en toe, wanneer er een fietspad mijn pad kruist, zie ik een witte fiets stelletje, maar het aantal mensen kon ik vandaag op twee handen tellen. Of de rest was aan de andere kant op het park, want ik heb maar een klein stukje van het hele gebied hier gezien natuurlijk.
Bij de Diogenesbunker eindigt deze route over de parkeerplaats van de witte fietsen en na mijn wandelsteen en een Kei Tof steentje hier achtergelaten te hebben, verlaat ik het park. Weer eens 18 km in de benen en dat in zo'n mooi stukje Nederland, met dank aan de heer en mevr. Kröller-Müller. Ze waren er niet, maar ik ga hopelijk gauw weer eens terug, dan voor de kunst!
 

Goed, 't is weer gedaan met de rust vanaf nu. Zaterdag wacht Brigitte weer op me en gaat ze weer mee op pad. Vandaag heeft ze de supermarkt weer bezocht en het nodige lekkers in haar rugzak gestopt. Het moet natuurlijk wel genoeg zijn om een rondje van een kleine 10 km te kunnen overbruggen 😋. 

2021-04-06 | Cadeautjes

 

Hoeveel nog?

"Blij" (Melodie: Poen, poen, poen, poen)

Blij, blij, blij, blij
de een zegt vrolijk, ander happy, maar ik zeg blij
Blij, blij, blij, blij
want aan 't einde van de maand loopt BB met mij
dan gaan we samen avonturen weer beleven

en elkaar weer lol en cakejes (taartjes mag ook  😋) te eten geven
Blij, blij, blij, blij
Blij want zij's er weer bij!

En zo lag ik maandagavond- nacht nog uren rijmpjes te bedenken......... Niet heel slim overigens, want m'n IPhone roept me om 7:00 uur, want er moet gewandeld en genoten worden van het prachtige, doch bijzondere aprilweer. Na de wekker (jaha een echte heb ik ook nog, wel een digitale met rode cijfers 😊) elk uur kalm, rustig en bedaard vooruitgeschreden te zien hebben, schrik ik me een ongeluk als Apple de ochtend wakker roept. Wat een hobby..... 😖😖

Bosanemonen

De nodige cm's sneeuw van m'n panda geschoven en zonder een route gepland, bedacht of uitgezocht te hebben, rij ik naar Sinderen voor het bekende Rondje Idinkbos. Alleen de weg ernaar toe is al een cadeautje! 
Vandaag start ik echt aan de route, vanaf de parkeerplaats aan de Idinkweg. Ik ben hier helemaal alleen, in m'n uppie, start mijn apps op om iets over 08:00 uur en ga. Niemand te bekennen of toch wel? Kijk goed op het eerste filmpje, mevrouw en meneer Eekhoorn renden al naar ....... En dit cadeautjes zag ik pas gisteren toen ik mijn filmpje aan het monteren, noem: te nog in-aan-elkaar-prutsen was. Het ene bospad is nog mooier dan de ander. Luie Everdina is vanochtend niet lui te noemen, want ze doet meer dan haar best en het geeft weer mooie plaatjes. Te mooi om vast te leggen met een compact Samsung. Maar ach, ik was er in het eggie!

Wanneer ik stilsta om mijn bril ff een opfrisbeurt te geven raak ik in gesprek met de enige dame die ik de gehele dag heb gezien. En waar gaat het gesprek dan over? Tuurlijk, het weer! De sneeuw, april en deze omgeving. Mevrouw en haar hond wonen hier om de hoek en na het weerbericht scheidden onze wegen en slenter ik verder naar de volgende sneeuwvlok, zonnestraal, boomstam....... en haas!
De bospaden zijn prachtig natuurlijk, maar ook langs de kleine boeren-asfaltweggetjes is het genieten. Weidse velden, akkers, slootjes en grote boerderijen. Daar waar de zon nog verscholen gaat achter de bomen en struiken is het nog wit, maar ik weet zeker dat wanneer ik rond ben (gaat weer langggggg duren, ik durf niet eens mijn gemiddelde snelheid te vermelden 😊) de sneeuw de strijd van Luie Everdine heeft verloren.
Onderweg tref ik mijn prins ook nog, liggend op een hek kijkend naar de toppen van de bomen waar de eerste zonnestralen hem in het licht proberen te zetten. Deze gaat mee en al wandelend plaats ik hem op de desbetreffende FB-site. Even twijfel ik of ik mijn wandelsteen hier zal achterlaten, maar twijfel heeft verloren.
 

https://www.youtube.com/watch?v=wdct1hkYplI

De route is bekend, ik loop 'm nu voor de derde keer, maar wel vanaf een ander startpunt (nou ja 900 mtr verderop) en in een ander jaargetijde. En zo kom ik  dus weer ergens waar ik het bestaan al van kende, maar even niet meer wist dat het hier was. En ben ik hier, dan volgt straks ook nog dat bankje, de speeltuin, dat hekje en oh ja..... het Pannenkoekpad (vandaag ondergesneeuwd bordje) waarvan ik de eerste keer dacht totaal verkeerd gelopen te zijn omdat het strak langs het erf van een woning gaat aan een doodlopend weggetje. Te leuk dit, dezelfde route als weleer wandelen, want het is telkens weer anders en zo blijft mijn grijze brein ook nog actief met het uitpluizen van wat nog meer komt en volgt.
En toch blijven er onverwachtse plekjes, bankjes en beestjes komen. Ik eigen me zo'n bankje toe, vul en leeg het nodige en geniet van de mooie Hollandse wolkenluchten. Om mij heen wordt het steeds wat groener, bruiner en/of welke andere tint, buiten wit om, dan ook. 
Net wanneer ik weer on route ben kijk ik linksom uit een reflex en sta oog in oog (wanneer ie z'n witte kont heeft gedraaid tenminste) met een ree. Al het materiaal om het vast te leggen wordt erbij gepakt in de hoop nu wel op tijd te zijn, maar ik hoef me niet te stressen, want Bambi heeft alle tijd voor mij. 

 

En zo wandel ik vandaag langs vele herkenningsplekken. Een kleine verandering deze keer, want het schouwpad laat ik voor wat het is en neem de afslag door het bos. Dit is net iets anders dan mijn gpx aangeeft, ook net een tintje grijzer voetstapbordje dan "Achterhoek" zegt dat ik moet volgen, maar ik weet inmiddels de weg. Ja, ik wel, maar de bordjes ook? Wanneer ik volgens mijn gpx rechtdoor moet, houden de nodige boeren-afraster-mogelijkheden mij tegen. Heb ik een bordje gemist? Kan 😏. Heb ik een overjarige gpx route nog uit een eerder leven? Kan ook 😊. Dus..... oplossing 😃..... rechts loopt een groenstrook langs het bos maar ik zie niet waar die naar toe leidt.... terug en bordje zoeken? Terug vind ik zo'n naar woord, door!! En zo banjer ik langs de afrastering door een omgeploegd land en zak regelmatig tot m'n enkels naar daar waar ik niet wil zijn. Een lang spoor landbouwgrond stamp ik van mijn bijna overleden Meindl's de komende meters asfalt. Denkende aan een nog te plannen bezoek aan Four Seasons en nieuwe wandelschoenen flitsen de samen gemaakte km's van deze pantoffeltjes aan mij voorbij. Nog een paar bochtjes en panda staat mij stralend rood op te wachten daar waar ik haar uren eerder ietwat witter heb achtergelaten. Bij de waterkraan leg ik mijn wandelsteen neer en terwijl ik de foto's toevoeg aan mijn blog, zittend in mijn auto, trekt onze lieve heer nog even een wolk hagel en sneeuw open. Zelfs dit moment voelt als een cadeautje.

https://www.youtube.com/watch?v=J8qAXnleAhA

Het was een dag met vele cadeautjes. De wit gekleurde winter bossen die in de vroege ochtendstralen de sneeuw tot waterdruppels smolten om later op de dag als lente te ontwaken. Nou ontwaken, daar was ik wel ietwat te traag voor vandaag 😊. 
De vrolijke fluiters die de gehele wandeling een concert gaven aan hen die het wouden horen, fam. eekhoorn, de haas, het ree en zelfs de spechten tussen hun gehamer door.  
Met bovenstaand origineel melodietje in mijn hoofd rijdt ik al smilend en rijmend huiswaarts, via de toeristische route. Blij dat ik gegaan ben! Blij, blij, blij, blij......

 

Binnenkort weer aan mijn kant

21-03-23 | Wat een geluk...

 

... dat ik in de Achterhoek woon

Bijna veertig km kan ik weer bijschrijven in mijn Excel bestand waar ik mijn gewandelde km's in bijhoud. Zo liep ik vorig weekend (ja afgelopen weekend een week terug 😄) met mijn wederhelft in Lievelde een korte route van Mooi Achterhoek in een straf en fris windje, maar bleef het gelukkig op een paar druppels na droog. Dat moest ook wel, want ik mocht mijn wandeloutfit weer eens niet aan 😏, met uitzondering dan van mijn wandelsokken en -schoenen (gedoogbeleid), anders was de wandeling vast stukken minder gezellig geweest. Nu bleef het alleen bij een hele koude derriere (in m'n wandelboek heb ik dat nooit! 😊). Vorige week maandag (ter info zodat je niet hoeft te denken, 15 maart jl.) was dat allemaal wel even iets anders. Toen ging ik zo goed en zo kwaad als het uitkwam, tussen de weersverwachtingen en buienradar door, een eenvoudig eigen rondje Wehlse Broeklanden vanuit mijn eigen voordeur lopen. Een mini buitje had ik al snel te pakken, maar lang leve mijn wandelkleding, geen drupje nattigheid! Tenminste.... Ik had in m'n hoofd de route zo uitgestippeld dat ik via het winkelcentrum terug zou lopen en dan toch mooi 10 km op de teller had staan, maar zo ver kwam ik niet. Ik weet niet hoeveel weergoden er bestaan, maar ze waren duidelijk in een zeer heftige discussie met elkaar geraakt en ik kreeg de volle lading ervan mee 😟. Nee, helaas, ik moet toegeven dat daar mijn echte wandelbroek niet tegen bestand was en zo ook mien onderbokse niet.

 

Gelukkig verliep de wandeling heen en terug naar mijn ex en Cas afgelopen donderdag (toen was het al weer de 18e) een stuk droger, al had dat weer niet veel gescheeld of ik had andere vochtigheid. Want zoals jullie inmiddels wel weten als ik moet, dan moet ik en als dat ergens buitenaf is is daar niks moeilijks aan, maar als me dat binnen de bebouwde kom overkomt, fietspad, langs het spoor, winkels, huizen en bedrijfspanden wordt het toch een ietwat ingewikkelder verhaal. Blijven focussen dus op hele andere zaken tot ik het station in het vizier krijg. Nou ben ik totaal geen treinreismens, daar ben ik niet zo goed in 😊, laat staan of ik weet of ons station een toilet heeft. De blijdschap was dan ook enorm toen ik het WC bordje al van verre zag hangen. In één vloeiende beweging betaalde de pinpas mijn bezoek en was ik in een fractie van luttele secondes weer een heel vrolijk opgelucht mens 😍.

Lentekleuren in de Achterhoek

Gisteren (23 maart wel te verstaan) vertrok ik voor, een niet al te lange route en lekker dichtbij huis, naar 's-Heerenberg. De Landgoedwandeling Bergherbos gaat deels over reeds bewandelde paden, maar er zijn hier genoeg nog niet ontdekte stukken Montferland. Dus lets go Jo!
De start: die heb ik allereerst met twee uur uitgesteld, want mijn innerlijke zelf was het weer eens oneens met de wekker 😐. Maar na een goed onderling overleg zijn beide partijen tot de conclusie gekomen dat het ook goed is om later te starten, daar ik de tijd aan mezelf heb en het nog lang niet donker wordt. De rust is wedergekeerd, ik heb het dorp bereikt en wandel het anders zo gezellige centrum in al loerend op Guru, twijfelend of ik links- of rechtsom zal lopen. Gelukkig, geen keuzestress, de blonde helft van mij heeft gewonnen en gelijk al het steegje waar ik rechts had gemoeten kats over de kop gezien. En zo gaat het linearecta naar kasteel Huis Bergh. Het volgende dilemma doet zich dan ook gelijk weer voor, want de wandelzoekpagina dirigeert mij rechtdoor, over de binnenplaats van het kasteel, maar ja, hoe doe ik dat als er een hele grote dikke toegangsdeur voor zit?

Hmmm.... hoe kom je hier door?

Het wordt dus een rondje om het kasteel en wanneer ik boven op het dijkje sta te genieten van het uitzicht en wat fotootjes schiet, zoek ik ondertussen een mooi plekje voor mijn wandelsteen Muis. Gelukt!
Mijn route gaat naar lager gelegen gebied, door de statige bomenlanen verder het dorp uit richting de bossen en de heuvels. Het voorjaar krijgt langzaamaan grip op de natuur, het bloeiend hout vrolijkt mooi geel z'n omgeving samen met het speenkruid. Lager bij de grond kleurt het paars blauw, de tuinlobelia, ossentong en de paarse dovennetel. Wanneer ik die laatste spot, ja 't is weer tijd om de fotootjes wat op te vrolijken met wat kleur, vlieg ik onder de doornentakken door voor de foto van de dag. Ach ja, drie stappen verder staan er vele meer geheel vrij in de natuur! Maar mijn dag is weer gekleurd en vrolijk klim ik hoger naar de motte van Montfertland. Prachtig plekje hier, ook voor een kleine plaspauze. Ff snel check ik rondom op andere medemensen, en als de kust veilig is, snel doen wat ik doen moet! Zooooo dat kan opluchten zeg! De komende km's pluk ik nodige stekels al lopend uit mijn sexy Odlo boxer 😕.

Ik daal verder door de bossen van het landgoed en betreed de bewoonde wereld van Zeddam. Na het rondje om de Torenmolen gaat het verder daal en alsmaar rechtdoor naar de andere kant van het dorp en naar Havezathe Padevoort. Hier splitst mijn landgoedwandeling weer van de Sydeheimroute en gaat het Zeddam weer in. Wanneer er een roodborstje poseert in één redelijke voortuin van een gedateerde bungalow, zie ik vanuit mijn ooghoek de dame des huizes naar de voordeur komen. Ietwat bits vraagt mevrouw naar de reden van mijn gefotografeer van haar optrekje. Hmmmm.... 😏😐 wat is haar verhaal, haar verleden, haar reden....... mevrouw blijft mij nog wel even bezighouden.
Zeddam is niet zo groot en wanneer het weer voorzichtig begint te klimmen steek ik ras de doorgaande weg over en verdwijn tussen de bomen het bos in. Het klimmen gaat verder, beetje bij beetje op naar de Galgenberg. Net wanneer ik even in discussie ben met mijn Guru en 'm gelijk moet geven en rechtsomkeer maak, kom ik oog in oog te staan met bambi. Stilletjes probeer ik 'm vast te leggen terwijl hij/zij zich terug trekt in de bossen. Met dit cadeautje van geluk loop ik stralend de berg op. Kinderhand is gauw...... 😊

https://www.youtube.com/watch?v=Sw1I-52MzcQ

Verder dalend door de bossen gaat het weer naar het open gebied van 's-Heerenberg en door de wijk in. Wanneer ik een afslag mis, omdat ik zo afgeleid word door de groenmakers die een leuk tuintje aanleggen, keer ik om, neem alsnog het juiste pad, want ik wil natuurlijk nu wel precies weten waar ik de route vanochtend eerder eigenlijk ook had kunnen beginnen. Ik heb het gevonden, ik heb het gewandeld en ook deze laatste meters waren het rechtsomkeer gaan waard. 
Het was een mooie route, veel bos en heuvels, maar toch ook het nodige asfalt in Zeddam en natuurlijk een stukje 's-Heerenberg. Maar ach, hoort er ook bij. Het was weer een lekker dagje op pad in mijn mooie Achterhoek in het goede gezelschap van mijzelf met m'n handige en onhandige fratsen.

Eerlijk geleend via Pinterest