2021-08-29 | Deze doen?

Yes, volgende week weer 🍰

I'm so happyyyyyyyyyyyyy 😊, volgende week gaat BB weer een rondje mee 😊! Dus vandaag nog een rondje met mijn eigen wederhelft die nu toch al wel redelijk verslaafd begint te raken aan het voetstappen zetten. Aan mij dan altijd de verfrissende taak een route te zoeken, daar bemoeit ie zich niet mee en dat wil ie ook niet. Meestal, lees gerust, veelal, vind ik het maar al te fijn dat men gewoon doet wat ik zeg, maar af en toe is het ook wel eens prettig dat te lopen, daar te lopen, waar de ander zegt. Maar nee, in geval van mijn wederhelft is dat nog een stap te ver en dus duik ik het internet weer op om ook iets te zoeken waar ook ik nog geen, of tenminste niet elke, voetstap heb staan. Gedeeltelijk gelukt kan ik zeggen. 

Allereerst genieten we nog even net iets langer van ons nachtverblijf nu de regen zo lekker tikt tegen het raam, maar net voor de middag gaan we dan echt van start. Vandaag een Trage Tocht Almen, 15 mooie km's door ons prachtige landgoederenlandschap. Enkele paden heb ik hier reeds bewandeld met BB, maar ook hele stukken zijn nieuw voor me. Het is een fijne afwisselende wandeling door bos, open veld, de Berkel, landhuizen en landgoed, natuurreservaat, langs vennen, door hekjes en heel veel hele hoge bomen. 
Onze eerste rust lassen we al snel in wanneer het weer droog is en we een bankje spotten op landgoed Velhorst. Nu zitten we met thee en verse bruine mueslibollen, volgende week lekker weer koffie met ...... 🍰🐷😍? Heerlijk vooruitzicht toch? 

 

We slingeren verder door 't Velhorst. tussen de hoge statige beuken door. Het najaar begint hier al voorzichtig te ontspruiten. De slakken hebben zich genesteld op het zachte mos, de gele aardappelbovist staat klaar voor mijn camera en door deze vochtige dag, hangt de geur van herfst al duidelijk in de lucht. De zomer is misschien (te) snel gegaan, ook daar het weer een heerlijk ouderwetse kwakkelzomer was na drie vette en hele warme jaren, maar nu ik het najaar begin te ruiken...... Brigitte, neem de camera maar mee 🍄!
Wij slingeren door naar het natuurreservaat Kienveen. Een mooi plankenpad ligt voor ons en brengt ons naar de paarse heide die nog volop staat te kleuren. Wanneer mijn oog links iets oranjes spot vlieg ik erop af en weer denk ik aan ..... BB! Volgende week vliegt zij weer alle kanten op en hoeft mijn brein niet alles meer alleen vast te leggen en überhaupt te spotten. Dan staan we samen weer voorover gebogen om elk sprietjes, paddenstoeltje, vogeltje of whatever vast te leggen. Nu doe ik het altijd alleen, solo, in m'n uppie, want manlief komt om te wandelen, dus doorrrrr...... Soms voel ik me net ...... loop altijd ver achter 'm aan 😁.

https://www.youtube.com/watch?v=QdEyIlHfR0g

't Walliën. Weer zo'n mooi stuk bos in de Achterhoek. Hier staan al wat voetstappen van ons, BB en C'est Moi. Zij het op een ander pad iets verder achter, links of daar...... Toen waren we verrast door de hoogte van deze giga naaldbomen, dat we er zelfs voor op de grond zijn gaan liggen om de beste foto van de dag te kunnen maken 🙈😂. Nu nemen wij gewoon de zachte naaldgrond voor lief als zitplaats om even onze kleine vrienden te legen en de maagjes te vullen met energie voor de laatste kilometers. Ik weet wat er komt en terwijl wij voort struinen probeer ik Gerbrands geheugen op te frissen dat wij hier ooit al eens met de auto waren, maar 't kraakt langzaam 😊. 
De camping en het lekkere ijs van toen laten we voor wat het is, wij volgen de Berkel over het schouwpad naar Almen. De kerktoren prijkt al aan de horizon en niet veel later dumpen wij onze rugzakken in de auto en gaan aan de koffie bij de Hoofdige Boer. We nemen de route nog even door, checken onze km-teller en zien dat we net de 15 niet aangetikt hebben. Gelukkig zijn we er snel uit hoe dat komt, we hebben de Staringkoepel overgeslagen. Nou, volgende keer dan maar?

Het geluk behoort aan hen, die aan zichzelf genoeg hebben.
                                                                                               Aristoteles

2021-08-21 | Km's verder

En doorrrr...

Dik 100 km verder inmiddels. Kilometers Remi alleen, maar ook met mijn lieftallige wederhelft, km's van de Alternatieve Vierdaagse, km's Parijs tijdens onze vakantie, km's in onze eigen mooie Achterhoek en gister de laatste km's van het Maasmeanderpad. 
Deze laatste heb ik tegen mijn gevoel in andersom gelopen (🙈), of eigenlijk, precies volgens de telling van Wandelnet, gewoon van 's-Hertogenbosch naar Gewande, maar ik heb de rest andersom gelopen, dus ..... Linksom, rechtsom, wat maakt het uit, gewoon de pootjes verzetten Jo! En zo geschiedde. Op een achterlijk vroeg tijdstip kookt het water voor de thee, plakt de tape aan mijn trouwe voetjes en vult mijn kleine vriend zich voor deze prachtige wandeldag. Manlief gaat klussen en zet mij af in 💚je centrum Den Bosch nadat wij mijn Panda op het eindpunt geparkeerd hebben. Met een ietwat vervelend gevoel start ik deze etappe, nadat ik op Guru zie dat ik de nodige km's door de stad zelf moet 😕 voordat ik de Maas weer kan zien meanderen.

's-Hertogenbosch

Soms is iets niet anders en moet je er even door, ik dus ook 😎, dus probeer ik mijn nieuwste aanwinst gelijk maar uit om m'n zinnen te verzetten. Al snel belandt mijn compact camera, ietwat afgedankt 😕, voor de rest van de dag in mijn broekzak en loop ik te genieten van de meeste km's stad. De meeste, want ook ik vind niet elk asfalt mooi, zeker het stuk Treurenburg niet. Het enige goede hier is dat er een Café Restaurant op 't pad verschijnt. Maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, tot zover was het Maasmeanderpad zeer de moeite waard elke voetstap. Zelfs alle gemaakte km's die ik niet door de uiterwaarden heb (kunnen) lopen. De dijkdorpjes zijn authentiek, de vergezichten mooi naar de Gelderse kant van de Maas, ook aan Brabantse kant natuurlijk, en de ontelbare kerktorens- en spitsen zijn niet meer te tellen. Kortom, zeker de moeite waard om dit pad te wandelen.

Goed, na slecht(er) komt altijd weer iets goed en zo kies ik nu wel het pad door de uiterwaarden gelijk wanneer en waar de kans zich voordoet. Niet veel later plof ik neer op mijn fauteuil, de komo, met de beentjes omlaag waar de Maas al enige tijd gelee een stuk van het land heeft ingepikt zo te zien aan het reeds begroeide stuk gras. Terwijl ik wat schoap¹⁾ pluk en verstop onder m'n hak, varen allerlei formaten aan bootjes aan mij voorbij. Hier hou ik het wel even uit 😊. Net zo'n allergaatje wat er aan mij voorbij vaart loopt er achter mij langs. Mensen in alle soorten maten en kleuren met en zonder honden groot, groter, grootst tot echte harige pluizebollen van welk ras dan ook. Eenmaal weer de benenwagen aan geslingerd groet ik de rest van de zwemende hondenliefhebbers, de één duidelijk meer in z'n hum met zo'n waterrat dan de ander 😉. 

Mijn weg gaat simpelweg gewoon rechtdoor, blijf de Maas volgen Jo, ook daar waar het pad ophoudt of bijna onbegaanbaar is. Zo sta ik voor grote blokken steen links in het water met rechtdoor een smal paadje met heel veel groen wat er niet echt vriendelijk uitziet. Achter mij sluit zich een wandelaarster aan en na een klein overleg beslis ik de rotsblokken te nemen en zo ook zij. Worst-senario is omkeren. Maar niets van dat alles, de Maas gewoon blijven volgen zolang ik zand onder de voeten heb. Soms gaat het strak langs de waterkant, soms langs de koeien die de nabijheid van mensen duidelijk gewend zijn, want ze keuren ons geen blik waardig en blijven lekker lui liggen verteren wat ze eerder deze dag genuttigd hebben. Nu ik samen loop met iemand heb ik de pas er ook weer lekker in en al kletsend komen we aan bij Sluis Empel. Twee plezierbootjes liggen te wachten tot ze kunnen passeren. We blijven staan om te kijken. Vanaf hierboven lijkt het Madurodam die bootjes en die mensjes, maar de grote sluisdeuren lijken enorm, en dat zijn ze ook. Na wat bellen, één reeds gesloten sluisdeur en heel veel reuring in het water houdt ik het voor gezien en samen stappen we verder. Mijn eindpunt is in zicht, mijn panda bijna. Ik loop nog even mee naar het bankje bij het Groote Wiel, daar stopte ik mijn Maasmeanderpad de vorige keer en daar laat ik mijn wandelsteen achter. Mijn medewandelaarster nuttigt wat en ik drink nog een bakkie thee en niet veel later nemen we afscheid. Ieder gaat weer eigen weegs, met weer wat om over na te denken, te genieten en dankbaar voor te zijn. Haar Zuiderwaterliniepad eindigt in Grave over 4 dagen, mijn Maasmeander zit erop. Ik sluit later een keer weer aan op het Zuiderwaterliniepad, dan op naar Bergen op Zoom in 11 etappes.

¹⁾ Zelf gebruik ik alleen een stuk wandelwol wanneer ik ergens iets voel wat ik niet behoor te voelen. Ik tape al preventief (al doende leert men) om e.e.a. te voorkomen en draag daarom ook altijd de winterversie merinowollen sokken.

Maasmeanderpad: 5 prachtige etappes meanderend langs de Maas.

Klik eens op een gekleurd woord, een link is dat. Je leert ervan, danst erop, lacht erom of klikt het gewoon weer weg die onzin. 

https://www.youtube.com/watch?v=blxCzMRXNrw

Het filmpje, klaar. .Neem het me maar niet kwalijk als het soms nog wat hakt en stoot, want met één hand op mijn nieuwe IPhone inzoomen heb ik nog niet echt lekker onder de knie. Maar 't filmpjes maken dan weer wel, 'k heb gelijk een leuke videobewerker aangeschaft. Tja... en nu nog een groter geheugen voor m'n pc! 💙jeeeeeeeeeeeeeeeeeee!

2021-07-17 | Mooi Achterhoek

 

Op stand

Mijn Apple heeft vanochtend een vrije dag, 't is tenslotte weekend, dus wordt ik gewekt door de herrie van mijn lieftallige wederhelft. Onze wegen scheidden dadelijk bij de voordeur c.q. parkeerplaats, hij gaat aan de klus, ik ga aan de wandel. Tja.... verschil moet er zijn 😎. Dat betekent dan wel dat er meer km's gemaakt kunnen worden nu ik zonder aanhanger ben, maar welke ga ik bewandelen? Tjonge.... zoveel keus, zoveel voetstappen al gezet, waar nog niet? Ik raadpleeg verschillende websites, maar kiezen is zo niet mijn ding 🙈, dus hak ik na route zoveel zelf de knoop maar door en houdt het fijn dichtbij huis en vertrek naar Vorden. 

Goed, iets later dan ik gewend ben, parkeer ik Panda op de reeds warme parkeerplaats bij het TOPpunt. Wil 'm bewonderen? Kijk het filmpje, daar heeft ie de hoofdrol in het openingsshot 😁. Hij staat gelijk mooi te zonnebaden en om zelf wat ballast te besparen voor het echte zweten gaat beginnen, laat ik gelijk mijn wandelsteen hier achter voor een aardige vinder die vandaag het pinkje verder wil laten reizen. Ik neem de afslag richting doorgaande weg en vervolg mijn pad langs de Vordense beek. Het leven is hier al ontwaakt, de honden gaan met hun baasjes op pad, de volkstuin wordt al geschoffeld en een aardige meneer in een scootmobiel aanschouwt deze ochtend eens aandachtig. Mijn oog valt op een jonge moeder met een peuter achterop haar fiets die door een oudere, excentrieke dame over de bol wordt geaaid. Wanneer ik passeer en ze groet scheidden ook hun wegen en holt de dame al pratend achter mij aan. Ik draai me even om en pas mijn snelheid aan om haar te woord te staan. Met een glimlach vervolg ik even later mijn weg, blij dat ik dit soort dingen meemaak en een grote grabbelton aan allerlei mensen in alle soorten, maten, kleuren en met welke rugzak dan ook op mijn pad ontmoet. Hier doe ik 't voor 😍.

De route is er vandaag weer één van Mooi Achterhoek, Vorden richting Wichmond, struinen over landgoed Hackfort. Een fantastische route door het mooie coulisselandschap dat we hier rijk zijn, over kleine boerenklinker- en asfaltweggetjes, zandpaden, karresporen, langs authentieke, veelal oude boerderijtjes, weides, akkers met wuivende granen, maïs en stroken assorti wilde bloemen die al wat vliegt, kriebelt en steekt van eten voorziet. Ook het water is vandaag ruimschoots aanwezig. De Veengoot, Vordense beek en de Baakse beek worden meermaals gekruist. En is er beek, dan is een schouwpad nooit ver weg. Maar zelfs die zijn vandaag bijna allemaal goed begaanbaar. Voor de bankjes liefhebbers is dit ook de route, want ze staan in grote getale op jullie te wachten op de meest mooie plekjes met schilderachtig uitzicht. Hou je van meer reuring dan stop je bij het Rustpunt de Rietberg. De oprijlaan beloofd je alleen al meer dan goeds, een prachtig statige boerderij uit 1816 en alpaca's. Hier is volk, hier is leven in de brouwerij. Zeker op een dag als vandaag. Uitstekend zomer- en wandelweer en vakantietijd. Her en der loopt volk, zitten mensen te kletsen op zitjes in de zon of bij de koelkast in de schaduw van het rustpunt. Mijn pad loopt hier dwars doorheen en even twijfel ik om hier m'n rust te nemen, maar mijn GPSOdometer zegt dat 't nog geen tijd is ...... dus doorrrrr..... verder langs de stallen en de kleine camping 't Uitzicht. Die doet z'n naam alle eer aan! 

Ik steek weer de Veengoot over, volg de wegwijzers wandel- en fietspad (altijd handig voor mij 😊) en raak in gesprek met een mevrouw die heerlijk van haar cappuccino zit te genieten op een bankje aan het pad, recht voor haar huis met uitzicht over de wijde velden en akkers. Wie wil nou niet zo'n voortuin en plekje? En zo praten we enige minuten over wandelen en hoe mooi ons eigen land wel niet is. Het verbaast haar dat er vandaag geen verdere wandelaars voorbij zijn gekomen. Dat was enige tijd gelee wel anders, zegt ze, toen sloeg iedereen ineens aan de wandel door Covid-19 en was het soms file-lopen langs haar voorraam. Nou, ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar van mij mogen alle Covid-wandelaars weer hun andere sportactiviteiten oppakken en het wandelpad weer aan ons overlaten, ik houd nl. van het remi¹⁾ zijn 😊.
Met een bocht gaat het om dit leuke stukje Nederland en vervolg ik de route richting Wichmond. Bij de kerk ga ik mijn rust nemen, zal vast en zeker een bankje staan, dus lets go, nog even langs de Baakse beek met een minder prettig schouwpad. 

Terwijl ik geniet van zon, lunch en terras bij Grand Café Bij Ludger peins ik mijn brein waarom ik de omgeving niet gelijk herkende toen ik zojuist langs de monumentale T-boerderij liep. Waarom kwam die ene grijze hersencel me niet vertellen dat ik hier vaker ben geweest, zelfs meerdere malen 🙈, en dat ik dus helemaal niet uit m'n kleine vriend hoef te putten met thee en geplette stoete. En zo hou ik mezelf weer lekker bezig terwijl het heerlijk vertoeven is hier. 
Links van hier staat de prachtige St Willibrorduskerk met het al even imposante parochiehuis. Vandaag loop ik er maar eens naar toe en bekijk het even van dichterbij. Even twijfel ik om het van binnen te bewonderen, maar dat bewaar ik voor een volgende keer als ik hier weer belandt, toevallig, weer helemaal als verrassing 😂. Ik vertrek het naastgelegen bos in richting het water, 't Groene Kanaal en verder weer door het bos, over het erf van de boer (aanname) en betreedt het erf van de familie Rietman. Hier is het weer één en al Achterhoekse gezelligheid. Groot boerenbedrijf met camping en boerengolfweide. En natuurlijk proatvolk, de junior boereneigenaar himself. Hij weet mij te vertellen dat er 128 van die leuke doorgezaagde rikkepoal-kabouters langs een pad staan waar menig kind al leuke schooluitjes aan heeft beleefd. 

https://www.youtube.com/watch?v=nxqmK8QVqhI

Wie mij volgt weet dat ik me nimmer inlees in een route, dus alles wat op mijn pad komt zo'n wandeldag is een verrassing. Nou da's gelukt vandaag in Wichmond 😄, maar ik vraag me de hele route ook al af wanneer ik nou echt bij het kasteel kom. En nu gaat het dan werkelijk gebeuren. Ik herken waar ik ben, wat er komt en weet dat het prachtig wordt. Ondanks de vele bezoekjes die ik inmiddels heb gebracht aan kasteel Hackfort, z'n bos eromheen, de Keuken van Hackfort, de moestuin en de watermolen, vind ik dit steeds weer even mooi in welk jaargetijde dan ook. Ik loop door naar de watermolen nu ik het klotsen van het water hoor. De laatste jaren was het niet meer dan een stroompje, nu is het genieten te zien hoe het eigenlijk hoort te zijn. 
Ik volg de Hackfortse beek die overgaat in de Baakse variant en keer terug richting bewoonde wereld en Vorden, langs de twee molens die het dorp rijk is en eindig in de bruisende levendige kern. Deze zomer-vakantiedag heeft een groot blik mensen leeggetrokken in alle variaties. Een jonge aanstaande bruid rijdt in een optocht vriendinnen mee op elektrische scooters richting de kerk. Op de kleine markt worden goede zaken gedaan, net als bij de horeca die hier in het dorp goed vertegenwoordigt is. Ik laat het gedruis achter me en voeg me weer samen met m'n Panda die heerlijk heeft staan bakken in de zomerzon en hopelijk geen last heeft van een lekke koppakking zoals ik. 

Ik heb genoten vandaag, het was een cadeautje, ook met de iets minder mooie stukjes, zoals de aanloop terug richting dorp²⁾. Daar ontkom je natuurlijk niet aan, geeft helemaal niets. 
Ans en Henk, bedankt voor deze prachtige route, een Topper!
Nu even in de rust, dinsdag verder, dan met de Alternatieve Vierdaagse samen met mijn wedehelft. Heerlijk weekje dus voor de boeg, geen gezeur en geprakkezeer over kleding, schoenen en make-upjes. Lekkerrrrrrrrrr 😍

klik eens een gekleurd woord aan, dat heet een link. Je wordt er wijzer van, komt misschien op ideeën, het verbreed je kennis, zin of onzin, je kunt er op dansen of om lachen. Kortom: doe er je voordeel mee 😉

¹⁾ Remi: nee, ik ben niet eenzaam, alleen, wereldvreemd of raar 🙊. Nee, ik kan er erg van genieten als ik niet teveel wandelaars tegenkom 😊. 

²⁾ Ik heb de route linksom gelopen en ben dus geëindigd in het dorp. Andersom kan natuurlijk ook, al vond ik zelf deze richting achteraf de beste en mooiste. Altijd het beste voor het laatst bewaren 😉.

2021-07-08 | Nieuwtje

Enig, Enige?

Liep ik afgelopen zaterdag met mijn wederhelft een prachtig klompenpad bij Oud-Zevenaar, het Rijnstrangenpad - 14 km, vandaag ga ik in m'n uppie het nieuwste jong van de Klompenpaden bewandelen, het Staickheimerpad, wandelen rondom Stokkum. 
De route start bij Het Klaphek, een horecagelegenheid aan de rand van Stokkum. En horeca betekent parkeerplaatsen en daar eigen ik mij er maar één van toe. Wel gelijk de allereerste, alsof ik me dan minder schuldig hoef te voelen, daar de parkeerplaatsen alleen voor bezoekers zijn. Terwijl ik mijn autosleutel aan mijn kleine vriend toevertrouw, nogmaals alles check, check, dubbel check en controleer, komt er een dame met een rode emmer uit de kroeg mijn kant op lopen. Ik vraag toch maar even vriendelijk of ik mag blijven staan en zo heb ik m'n eerste proatvolk alweer. Panda mag blijven, als ik later vandaag maar een bakkie kom halen. Nou, da's nooit tegen dovevrouwsoren gezegd 😊. Geïnteresseerd informeert ze nog naar mijn wandeling, klompenpad zeker? En glimlachend scheidden onze wegen, ik blij met m'n parkeerplekkie, zij een illusie armer daar ze dacht dat dit het enige klompenpad is wat er bestaat. 

 

Terwijl ik mijn grijze hersencel pijnig en probeer te herinneren wat iemand ergens schreef over het met de klok mee of tegen, met eenvoudiger woorden, links- of rechtsom lopen (zou mooier of beter zijn 😏) van dit pad, neem ik zelf maar de beslissing en ga ik linksom, met de klok mee dus. Na 300 mtr gaat het weer rechtsomkeer, want ik heb weer eens een probleempje met mijn waterzak. Nee, vandaag lekt ie niet, tenminste niet als ik de slang steeds afsluit, want mijn rubber ventieltje is pleitte, er afgevallen ...... ergens........ waar???? De dame van de horeca grapt of ik er nu al mee stop, maar ik grap terug dat ik weer eens iets kwijt ben. Kluns is mijn middle name af en toe, soms wat vaker 😁. Helaas, Panda heeft 'm niet geconfisqueerd, de 300 mtr Stokkumse wegen ook niet, dus weer rechtsomkeer en 17 km lang slangsluiten! Dit los ik gelijk op en app het thuisfront om een zoekactie naar ventiel op touw te zetten. Wordt vervolgd.

Al snel loop ik de boer op, sta ik weer eens met een paard te kletsen en wacht mij mijn meest favoriete pad, het schouwpad! En ook nog één waar ik halt moet houden voor de gespannen stroomdraden ⚠️😱 (wel 4!) . Na dit varkentje voorzichtig gewassen te hebben blijf ik bij de veeschuur even staan kijken als ik de zwart bonte dames in een melkcarrousel voorbij zie draaien. Volgens mij lachen ze er zelfs bij 🐄🐄🐄.

Het eerste stap-overplankje wacht mij op, maar er valt niets te klimmen, gewoon links om de poal en doorrrrr..... En zo gaat het verder langs vrolijke bonte bloemenvelden waar het al een drukte van jewelste is, over een nieuw, nog mooi blank houten bruggetje, stukje bos en schaduw en over een boerenerf. Het Bergherbos loop ik in, maar wel van een kant waar ik nog nimmer een voetstap gezet heb. Wanneer ik een zwart bonte vriendin op de foto zet en deze met de weathershop-app op Facebook plaats, zie ik dat de temperatuur al lekker zomers begint te worden. Het luie zweet krijgt bij mij trouwens niet eens de kans lui te worden vandaag, want dan heeft het al lang de kortste route via de zwaartekracht naar beneden gevonden langs welke wervel, nekhaar of bilspleet dan ook. Het fijne vandaag is wel de afwisseling en zo verruil ik het open veld van de zandbulten voor meer schaduwrijke bossen met varens zo hoog als ik zelf ben. Het geluid van de kabbelende spreng verfrist mij als vanzelf. Een mooi slingerend pad gaat verder richting de loopgraven, maar dat zie je alleen op een richtingaanwijsbordje staan, tenzij je de afslag naar links neemt en iets van de route afwijkt. Ik laat ze vandaag echt links liggen, ze zijn me bekend, maar voor wie ze nog nooit gezien heeft, kijk even, best bijzonder en indrukwekkend.

Ik werk me nog iets verder in het zweet terwijl het beetje bij beetje stijgt. Gelijk denk ik weer aan mijn DMT trip van afgelopen mei en met een big smile en totaal verrast dat het zo eenvoudig gaat nu, sta ik op de Hulzenberg onderaan de uitkijktoren niet eens uit te hijgen 😀. Dit was wel de meest relaxte klim ooit naar deze toren kan ik je vertellen of heb ik nu echte klimbenen? Aan deze plek heb ik bijzondere herinneringen, maar die laat ik snel achter me net als de toren, die mag een ander voor me bestijgen. Ik daal rustig af en verruil even later het bos voor opener veld en 🌞. De meest leuke en riante optrekjes bewonder ik terwijl de km's onder m'n pantoffels wegstappen en ik op zoek ga naar een rustplekje. Ditmaal een boomstam, geheel afgeschaafd en gladgemaakt, tegen een hoge prikkende heg van het zoveelste leuke buitengebied huisje, op een zonnige kruising in de middle of het buitengebied van Stokkum. Lekker half uurtje zonnebaden met warme thee 😎.

De route gaat verder over een breed betonnen fietspad met aan weerzijden een strook grind. En dat vind ik zoooo fijn lopen...... Heerlijk op het geluid van het geknisper en gekraak van de steentjes met uitzicht op akkers met wuivende goudgele tarwe. Ik verruil het ene geluid voor het andere en word onder vrolijk gefluit het bos weer ingelokt. Ik ben van mening dat de natuur nu op z'n mooist is, 't Is niet te warm en ook nog niet geweest, dus niets is verdroogt en verdort. Het maïs leeft mooi donkergroen in strakke lijnen op het land en velden kleuren zonnig geel van het kool/raapzaad of in bonte kleuren van het zaaigoed ter verbetering van de biodiversiteit. Mooie win-winsituatie toch? Goed voor de boer en de beestjes en voor mij als wandelaar een lust voor het oog. Wanneer het pad te smal wordt voor meer dan één, wacht ik een ouder echtpaar op en laat hen voorgaan (in tegenovergestelde richting). En 't is weer tiet veur 'n proatje 😊. Zij lopen eveneens dit klompenpad, maar dan rechtsom, en verblijven in Winterswijk en wandelen morgen waarschijnlijk in Rekken. Gelijk gaat bij mij het wandelmapje in mijn brein open en ratel ik dat er prachtige wandelingen zijn in omgeving Winterswijk en ze de route Bekendelle dan toch zeker niet mogen missen. We groetten en gaan ieder eigenweegs, zij naar het bos, de maïs en de tarwe, ik naar het Burgers Dierenpark van weleer en verder over bekende en zelfs nog onbekende weggetjes richting Huis Bergh.

Bovenop de laan die om het kasteel heen loopt, staat een bankje mij op te wachten. Ik gooi Apple aan de sap, schiet wat leuke plaatjes met Samsung, leeg m'n kleine vriend iets meer en vul mijzelf daarmee. En geniet ik, dan mogen al mijn FB-vrienden gratis meegenieten, of ze nou willen of niet 😊, en zo vliegen de minuten om. Huize Bergh laat ik voor wat het is, evenals het leuk dorp¹⁾, mijn pad gaat langs het Grenskanaal verder. Nog meer bekend terrein, want hier loopt ook het Smokkelpad, reeds gelopen net na mijn Pieterpad-avontuur. 
Goed, ook minder spannende stukken moet je door, dus fotootje hier, daar en we zijn aan het eind. Dat ik goed loop is ook duidelijk hoorbaar, want net als vanochtend, de snelweg A3 (NL A12) is jammer genoeg weer erg aanwezig en hoorbaar. Ik maak nog een laatste slinger, nu door de wijngaard van Huize Bergh en langs de Korenmolen Duffels Möll en plof uiteindelijk neer op het terras van mijn startpunt, 't Klaphek.
De mevrouw van vanmorgen blijft onzichtbaar, helaas, maar de ober verzacht het leed met goede cappuccino en een heerlijke Radler die al sissend z'n weg zoekt naar lager gelegen ingewanden. Zwaartekracht, zoiets geweldigs 😊.

https://www.youtube.com/watch?v=Ki-VpchzOq8

Zoals geschreven staat in het gastenboek op de website van dit pad, een topper in de lijst Klompenpaden (en er zijn er maar liefst 133 te bewandelen). Een mooie afwisselende en goed begaanbare route met zelfs voor mij nog enkele verrassingen en onbewandelde paden. De reacties wat horeca betreft deel ik zelf niet, daar ik alles altijd zelf bij me heb, maar je kunt ook bij de Star²⁾, Hotel Montferland, Huize Berg, 's-Heerenberg in het dorp meerdere horeca aanwezig, en als afsluiter natuurlijk 't Klaphek wat nuttigen. Tevens staan er twee lokale bedrijven in de app vermeld, dus lijkt mij meer dan genoeg horeca. En voor hen die het jammer vonden/vinden dat het niet aangegeven staat, misschien ook de folder en/of de klompenpad-app³⁾ even downloaden.
Kortom; ik heb genoten, ben mooi bijgekleurd, heb weer blanke voeten en bovenarmen en zelfs een mooie blanke streep langs mijn haarlijn doordat ik mijn DMT buff heb gedragen. Eén dagje rust (nou.....😏 bloggen, foto's bewerken, filmpje maken....) en dan verder op de lekkerste, fijnste en voor mij beste pantoffels, mijn Meindl's!

Voor de nieuwkomers; Welkom!
Klik af en toe eens op een gekleurd woord, dat is een link naar nuttig of zinloze informatie, iets grappigs, vrolijks of interessants.  
Reageer gerust ergens op, ook ik lees graag, maar laat je naam dan wel achter, want de mijne weet je inmiddels ook.

¹⁾ Te leuk om niet even een kijkje te gaan nemen bij het kasteel. Via bovengelegen laan loop je zo het terras op de binnenplaats op! Of loop eens onderlangs het kasteel voor nog meer geschiedenis en oude monumentale panden en het verhaal van de heks.

²⁾ Star: benzinepompstation net over de grens in Duitsland. Te bereiken door eenvoudig weg rechtdoor te lopen na de loopgraven.
Hotel Montferland: eveneens opstapplaats of dus even rechtdoor lopen (klimmen!)

³⁾ Klompenpaden-app: https://apps.apple.com/nl/app/klompenpaden/id558475645.

2021-06-22 | Zet de bloemetjes maar buiten

Alles duurt lang 

Ik heb de moed bij elkaar geschraapt en ga vandaag eindelijk weer eens in m'n fijnste, lekkerste, meest onooglijkste outfit 😊 op stap. Een klein deel van mij heeft nog even tegengestribbeld om 06:30 uur, iets met hoofdpijn of zoiets, maar daar zijn pilletjes voor, dus nee is geen optie! Tape op de pootjes, smarties in het maagje, thee en brood in m'n kleine vriend en zo tuft Panda mij naar Barchem centrum 😁. 

Vandaag een route die ik al enige tijd in mijn Guru klaar heb staan, zelfs in twee variaties, ik kies de langste, heb tenslot al dik twee weken niet gewandeld, dus schut los die billen!

Ik laat de dorpskern van Barchem snel achter me en bewandel reeds eerder gelopen stukken asfalt. Daar ontkom ik bijna niet meer aan na 3 jaar struinen door mijn mooie Achterhoek. Toch heeft deze dag veel verrassingen voor mij in petto en dat begint gelijk al wanneer ik de vele bloeiende orchideeën spot in het eerste fantastische natuurgebied van vandaag, het Hagenbeek. Nu hoor ik je denken: "Hoezo verrassing, je weet toch wat je wandelt?" Nou niet dus, want ik lees me nooit in. Ik zoek altijd een route op via het internet¹⁾, check of ik 'm gelopen heb of niet en rijd gewoon naar het startpunt. En soms, hopelijk heel snel weer, pik ik BB onderweg nog op wanneer wij een AB-tje lopen (al gaat dat ook wel eens mis²⁾ 😂😁). Goed, helemaal seniel ben ik dan nog net niet en natuurlijk gaf de titel van de wandelroute al één en ander prijs van wat er komen zou. 
En zo struin ik heeel langzaam, voetje voor voetje, traag, trager, traagst door het soms erg vochtige gebied met mijn Samsung compact camera, die ononderbroken aan het werk is net als mijn IPhone waarvan gelukkig de wolk groot genoeg is om al mijn video's op te slaan. 

En waar het nat is zijn de kikkertjes, dit maal niet in de sloot maar in de vele waterplassen en vennen die ik passeer. Hoe voorzichtig ik ze ook benader, ze laat zich niet zien, duiken steeds weer naar diepere oorden en wanneer de grond weer rustig genoeg aanvoelt trekken ze hun kelen los en zingen, verscholen voor mij, in koor het hoogste lied.

 

In het bosrijke Hardermaat is het ook al één en al gezelligheid met beestjes en geluiden. Het betreft hier een klein stuk bos met kleine beekjes, rabatten en smalle paden en heeel veeel muggen. Een bos om heerlijk door te blijven stappen, ook het bankje laat ik voor wat het is, wil ik niet lek gestoken worden door deze bloeddorstigen. Aan de overzijde van het asfalt gaat het verder over Landgoed Klein Korstverloren³⁾. Eveneens particulier bezit, maar deze particulier heeft z'n strimmer of zeis de laatste weken nog niet ter hand genomen helaas. En ik heb kort benen weer vandaag 😖. 't Is zo'n dag dat ik vaak aan m'n wandelnichtje BB moet denken. Zij is altijd de voorloper van ons tweeën, dus ik loop altijd een geplet pad, vertrapte brandnetels en bramentakken. Nu moet ik er zelf aan geloven en probeer ik zo ongeschonden mogelijk mij een weg te banen door deze wildernis. Redelijk gelukt!
Ik verruil het bos en het zandpad voor een klein stukje asfalt, kleine tot hele kleine boerenweggetjes met authentieke boerderijtjes uit grootmoeders tijd en groet wat vaker de overige, ietwat oudere, medemens die al fietsend mij passeren. Menigeen zal hier met zijn of haar sleurhut op één van de campings vertoeven in de buurt of misschien wel deze die ik zojuist passeer, Tamaring. Van elke kant ben ik hier al eens gekomen, nu steek ik de Barchemseweg recht over, richting de Mezerij³⁾. 

Na wat gekronkel gaat het rechtsaf en belandt ik zo ongeveer in het oerwoud van al wat prikt, steekt en vreselijk kan jeuken en irriteren. Heb ik weer 😏😞. Maar zeg ik A dan is B ook nooit ver weg, dus doorrrrr........  Inmiddels is mij bekent dat deze overwoekerende groente- en moestuin tot één en dezelfde stichting³⁾ behoort, dus waarschijnlijk is de zeis nog bij de slijper of de strimmer heeft z'n snoer te kort. Maar ik zal de wildernis melden, dus wie weet loop jij hier ongeschonden doorheen binnenkort. 

Mijn pad komt uit bij een sloot en via het schouwpad gaat het richting asfalt. Wederom een te leuk weggetje met leuke optrekjes en de Kunstboerderij. Mijn lunch nuttig ik niet snel daarna op een bankje met voetenbank c.q. tafeltje aan het oprit van huisnr. 12. Wanneer de vrouw des Huize komt aan tuffen en de brievenbus leegt dank ik haar voor dit geweldige plekje. Zeker daar ik amper zitgelegenheden ben tegengekomen (al kan ik echt overal zitten hoor, ik heb tenslotte gewoon een derrière en een komo), maar die komen nog daar waar ik naar toe ga wordt mij vertelt. 
Ik verlaat de bank en het asfalt en trek verder richting natuurgebied Stelkampsveld. De ontvangst vooraf is al prachtig wanneer ik richting het bosgebied wandel met zicht op een weiland dat mooi geel kleurt van de distels. 

https://www.youtube.com/watch?v=p44Q-XXnSls

Hier wordt duidelijk aan de natuur gewerkt. Stukken naaldbos zijn gekapt en dat geeft een ietwat vreemd beeld, maar 't is nodig om dit gebied niet te laten verdrogen. Mijn pad kronkelt door over open vlaktes met verschilde heides, grasland en diverse begroeiingen. Een mooie afwisseling is het pad dat tussen de grote donkergroene adelaarsvarens door kronkelt. Helaas is een stukje van de route afgesloten voor publiek i.v.m. de kwetsbaarheid, maar niet getreurd, een uitkijkje over deze vlakte is ook al mooi. Zeker als je zoals ik hier helemaal in je uppie staat klein te wezen. 
Mijn weg gaat op naar Maandag en Dinsdag met de plaatselijke voetbalvereniging in het verschiet. Ik loop weer op bekend terrein en weet wat na de laatste kleine slinger, door wat bos, over het asfalt, langs het oude station en de kerk op de splitsing mij te wachten staat. Ik neem het pad voorlangs, kijk nog even naar de senioren die al kletsend een potje jeu de boules spelen op een soort van binnenplaatsje. Een enkele oudere zit vanaf het bankje toe te kijken of even te rusten wachtend op zijn/haar beurt. Wat een heerlijke afsluiting van mijn 16 km's rondom Barchem. Wat wonen ze toch mooi hier, wat woon ik toch mooi hier in de Achterhoek.

De bloemetjes stonden vandaag volop buiten, geurend en kleurend op deze prachtige zomerdag. Dankzij diezelfde vrolijke rakkers lag mijn gemiddelde snelheid weer dik vet onder gemiddeld, maar ben ook ik weer bij mijn eigen Panda belandt. Heerlijk vond ik het weer om met mijn eigen vlakke benen rond te struinen in mijn eigen tempo in mijn eigen Achterhoek. 
Soms duurt alles bij mij simpelweg net iets langer dan bij een ander, zo ook het maken van mijn filmpje. Maar liefst 15 min. mooi Achterhoek aan elkaar geplakt en gemonteerd met een vrolijk op maat gemaakt deuntje en natuurlijk wat info erbij, anders zou ik niet ik zijn 😀. 
Ik heb me gister en vandaag weer prima vermaakt met de benen verzetten, creabea doen en de nodige zin en onzin te schrijven. Op naar de volgende kilometers! Nu al zin in.

Ter info:

¹⁾ Voor een ieder die nog wereldvreemd zijn op internet, hier enkele leuke wandelpagina's.
https://www.wandel.nl/wandelroutes/nederland/wandelroutes-in-de-achterhoek-10-leuke-tips.htm

https://www.wandelzoekpagina.nl/index.php

https://www.mooi-achterhoek.nl/

https://www.frankwandelt.nl/

https://klompenpaden.nl/

²⁾ Lees daarvoor mijn Pieterpadblog. 

³⁾ Klein Korstverloren: helemaal niets over kunnen vinden op het internet jammer genoeg, maar wel kwam ik op de website van Stichting Van Well-Nijhof. En zo ben ik weer iets wijzer geworden en dankbaar voor mensen zoals hen die voor onze mooie natuur zorgen.

2021-05-12 | Topper!

 

Hoe fijn wil je 't hebben? 

Na twee wandelingetjes rondom mijn eigen nest, met en zonder wederhelft, wordt het weer tijd voor het grotere werk. Zeker met de DMT in het vooruitzicht over 10 dagen, moeten er nog wel wat trainingskm's gemaakt worden (nohhhh.... niet echt nodig hoor 😉, wel het stijg- en daalwerk). Manlief gaat werken, dus kan vrouwlief ergens gedumpt worden! Zo fijn 😊. We gaan iets verder de Achterhoek in, gegen die Grenze unseren Nachbarn an, en dan kom ik uit op de Trage Tocht IJzerlo, want de rest of heb ik al bewandeld of gaat werkelijk de grens over of is te kort....... En zo wordt ik ook topografisch weer iets slimmer, want ik had nog nooit van IJzerlo gehoord, laat staan Heurne en de Keizersbeek.

Ik lees me nooit in en dus laat ik mij dus droppen op het eerste de beste punt (lang leve de gpx) waar mijn lief mij kan dumpen op mijn route, zodat hij zijn weg nog enigszins efficiënt voort kan zetten. En zo loop ik over een graspad aan de rand van IJzerlo richting een manege. En zie ik dieren/beestjes dan maak ik even een praatje 😆, fotootje en tegenwoordig ook nog een filmpje. Je snapt het al, het tempo ligt weer laag ..... Bij dit Hippisch gebeuren zie ik ook een Dorphuus en wat  verderop een aantal campers waar al de nodige röring is. Dit lijkt mij dan gelijk ook the perfect place voor mijn erg zware wandelsteen van vandaag. Ik geef 'm een mooi plekje op een bank om een boom, zodat ie echt wel opvalt en hopelijk spoedig een goed tehuis vindt of een mooie reis gaat maken. 
Mijn tocht gaat verder het boerenlandschap in, over smalle boerenasfalt weggetjes, karresporen, zand- en bospaden, langs bloeiende onkruid waarvan ik de naam nog moet opzoeken later deze dag. Mooie paden die kleur krijgen door de wilde gele brem of door het fluitenkruid dat zachtjes meebeweegt in het windje dat blaast. 

 

Niet alleen de omgeving is hier geweldig, het weer geeft het ook net allemaal wat meer sjeu. Het is duidelijk korte blote benen en armen weer en mijn fleecevest verdwijnt na enkele km's dan ook al gauw aan mijn kleine beste vriend. Het gaat verder langs de Keizersbeek, waar het heerlijk vertoeven is, samen met de nodige dieren en beesten. Moeder zwaan zit fier op haar nest aan de andere zijde van de beek en speurt alert de omgeving af naar eventueel gevaar, terwijl de toekomstig vader net terug vaart van waar ie vandaan komt. Wanneer ik op het naastgelegen fietspad halt moet houden voor een grote bufo bufo die tegen het verkeer in gaat, leg ik hem/haar/het nog even vast op de gevoelige plaat om hem/haar/het vervolgens voorzichtig met mijn wandelschoen een schop* te verkopen zodat ie de berm belandt. Zielig? Nee joh, anders was ie platte bufo bufo geweest met het aanstormende verkeer.  En zo wandel ik verder, langs water, over bruggetjes en sluizen waar het voor even met de rust gedaan is vanwege het lawaai wat water kan maken.

Helaas moet er ook wat te zeuren zijn en gaat het een klein stukkie over het industrieterrein, maar ras weer verder langs de Keizersbeek met uitzicht op nog meer industrie. De geur en het geluid van fabriek, verbrande .... iets en radio's die op standje knallen staan laat ik snel achter me en verdwijn het buitengebied van Aalten in. Helaas voor mijn filmpje, camera en Apple, ik was weer eens te laat voor het wegrennende echtpaar eekhoorn, die zich duidelijk bedreigd voelden in hun boom in de voortuin, door mijn passeren. 
Wanneer ik weer omringt ben door bos, weides en natuur roept een steentje in mijn schoen om een bankje. Mijn maagje sluit zich maar wat graag aan bij het steentje en zo belandt ik op een boomstam bij gebrek aan bank. Maar ik klaag niet, het uitzicht maakt veel goed! Schoen geleegd, stukkie schoap in de sokke, stoete erin en door......

https://www.youtube.com/watch?v=B6Y6xm-QZrU

Het gaat verder richting buurtschap Heurne, verder over rustige wandelpaadjes tussen velden met bloeiende en uitgebloeide paardenbloemen, essen, langs heggen en smalle bosstroken. Na zand volgt wat asfalt, maar totaal geen probleem hier op de boer, want het enige wat mij passeert is 'n trekker. De weggetjes zijn smal, het lijkt alsof het leven hier in slow motion gaat en ik onthaast vanzelf mee. Bij P plaats Wikkerinkkamp vijzel ik mijn grijze hersencel wat op en moet ik een klein stukje over het fietspad langs de Dinxperlosestraatweg. En dan moet ik oversteken volgens Guru en gpx, een klein paadje in....... dat eerste zou ik gedaan hebben als ik het tweede gevonden had, maar helaas, geen pad te bekennen. In oplossingen denken: rechtsomkeer en gewoon de eerdere kruising oversteken! Na een grote slinger gemaakt te hebben van 3 km kom ik weer aan daar waar ik 35 min. geleden een kleine 50 mtr verderop rechts gepasseerd werd door 'n trekker. Mooi plekje ook om mijn pad te beëindigen (helaas, manlief heeft z'n werk gereed) dus neem ik plaats op een grote kei aan de weg. Hier is asfalt, hier kan mijn taxi voorkomen rijden. Tja, wie hebt gin trekker!

Veertien mooie km's weer op m'n teller. Helaas had manlief z'n klus te snel geklaard of ik was te traag, kan heel goed, maar IJzerlo, ik kom terug. Dan maak ik de volle 19 vol. FF geduld, eerst moet ik wat bergen beklimmen. 😎

*Ik heb 'm wel met belijdt een schopje verkocht en gecheckt hoe 't m daarna verging 😊.

Klik eens wat gekleurde woorden aan, leuke info, muziekje of gewoon klinkklare nonsens. Kost niets, dus dat moet je aanspreken! 😂 Mij verrast het zelfs nog, nu ik me heb ingelezen om deze blog te schrijven. NB het startpunt was 500 mtr verder geweest dan ik gedumpt werd vanochtend. 😂