2020-11-14 | Met cake

 

Volg de kruimels

Gezellig, gezellig, gezellig, Brigitte gaat weer mee vandaag en we gaan een AB-tje wandelen in omgekeerde richting. Nou ja, omgekeerd....... Net andersom dan Stefan Horn van de Wandelzoekpagina het omschrijft. Wij lopen dus Ruurlo - Vorden en het begint al goed, want we staan beide op het juiste tijdstip op de juiste plek en zo kunnen we dus mooi op tijd het toiletgebouwtje op het station van Ruurlo van de binnenzijde bewonderen (je moet alles gezien hebben toch 😁). En dat voor maar € 0,50! Tuurlijk zijn wij Nederlanders en houden na één betaling, de deur open voor nummer twee. Je kent dat vast nog wel, vroeger bij de betaalde toiletten, V&D en de Bijenkorf bv, waar een kwartje in het deurslot moest 😀😊.  

 

Opgelucht gaan we van start, over het spoor richting de rotondes. We bewonderen het kasteel van Vorden maar weer eens, heel even maar, net lang genoeg voor wat snelle fotootjes, want hier waren we reeds eerder, toen met veel meer water van boven dan nu. Nu miezert het nog wat, maar er is beter weer voorspelt met zo'n 15℃ later deze dag. Mijn hoofd is nog helemaal in gedachten bij de volgende rotonde, zelfs wanneer Brigitte teleurgesteld is dat we hier niet links het bos in gaan, maar ter compensatie krijgen we wel een paar prachtige vliegenzwam exemplaren te zien. Fijn zo'n cadeautje op de vroege ochtend, nog fijner, één heldere grijze hersencel van mij ziet dat we te ver zijn gelopen en dus gewoon het bos in hadden gemoeten. Brigitte blij, blij, blij .......maar dankzij mij, mooie plaatjes van de rood met witte stippen.

We kronkelen over bospaden van Boswachterij Ruurlo, steken de droge Baakse Beek over en verdwijnen niet veel later aan de andere kant van de Zelhemseweg wederom in het bos. Nu gaan we richting het pannenkoekhuis, het doolhof en het klimbos. Hier wordt al gewerkt en ontspannen, koffie gezet (helaas, niet voor ons zegt BB 😏) en mountainbiken van de fietsendragers gehaald. We gaan nog even bij de kabouterboom een bezoekje brengen en volgen de rode puntmutsmannetjes verder het woud in. Met enige regelmaat staan we natuurlijk weer met onze neus ergens laag aan de grond om alles wat met herfst te maken heeft vast te leggen. Alles is bij ons bijna weer als vanouds, BB dirigeert mij steeds vaker naar links en/of rechts met de Samsung, anders tolt ze de route op haar pootjes (ze is nog ietwat herstellende). 

Het volgende bankje is voor ons beloofd Brigitte en die staat op een kruising waar ik recent nog langs ben gelopen tijdens mijn ochtendwandeling rondom Kranenburg. Brigitte keert haar rugzak even op de kop, en ach hoe vervelend, we hebben koffie met chocolade Fudge cake. Met wat gekronkel door de bank, om de bank, langs de bank, maken we even een selfie van dit heerlijke geheel (lijkt wel ochtendgym soms) om al onze trouwe volgers op Facebook mee te laten genieten. Maar goed dat jullie/zij niet alles zien, want even later eten we de stukken cake en grote kruimels gewoon van de grond achter de bank 😂😆. Zand schuurt de maag zeiden onze moeders vroeger al, nu wij ook in koor! 

 

De vieze varkens gaan verder, langs Half Brandenborch, Brandenborch en Boerderij(winkel) Groot Brandenborch. Niet veel later staan we aan de andere zijde van de Ruurloseweg wederom op bekend terrein, nu in omgekeerde richting van ooit eens, de oprijlaan van Huize de Wiersse en wel in het ietwat timide licht van de zon die langzaamaan wint van de wolken. Het geeft weer prachtige plaatjes en vrolijk, olijk en opgewekt lopen we naar ons volgende verhuisadres, Wiersserallee, Boerderij Nevelkamp. Te leuk!!!! 
Buurtschap Medler in zicht, even vastleggen op de gevoelige selfie en na de kroeg slingeren we door op weg naar Het Onstein. Mooie route, kleine asfaltweg met aan weerskanten een rabattenbos in alle tinten herfst. 
Eenmaal de Veengoot gepasseerd maken we het onszelf wat gemakkelijker en volgen de wit/rode markeringen van het Pieterpad en belanden we op de hei van landgoed De Kiefskamp. Hier is het fijn vertoeven op het picknicksetje 😎! Schitterende natuur all over, heerlijk weertje, Hollandse luchten en menig wandelaar die nu lekker door moet lopen want wij zitten nog wel even te genieten!

Tijdens de lunch heb ik mijn zesde wandelsteen voorbereid op z'n reis door de Achterhoek en wie weet waarnaar toe en hoe ie verder reist. Dit keer een bonte kip en nu vliegt ie weg, maar daarvoor in de plaats heb ik eerder deze ochtend Santa Claus ergens van een paaltje meegenomen om met mij door te wandelen en reizen. 
Voor nu neem ik Brigitte weer verder mee op deze tocht en die gaat na het open veld en het vreselijk leuke huisje op de hei, verder de bossen weer in. En wat doen we als we in een bos zijn? En wat zie je als je in een bos bent? Goed, Brigitte dan wel te verstaan, die vliegt van mijn kant naar jouw kant (tja links en rechts blijft echt lastig voor d'r, daar veranderd echt niets meer aan 😂😂), met d'r neus aan de grond van paddenstoel 1 naar 2, door naar ..... ohhhhhhhh zij ziet ze weer......  Wanneer meneer en mevrouw "Coach met vele gebaren" ons tegemoet komt, staan we net weer rechtovereind, en terwijl BB nog even na staat te draaien en te tollen, leggen we in het kort uit waarvoor we zulke rare poses aannemen. Eenmaal weer op het rechte pad horen we ze enthousiast praten, weet mevrouw precies welk zwammetje trilt, komen de  mobieltjes tevoorschijn en verdwijnen zij eveneens tussen de bomen met de neus naar de grond op zoek naar iets geels. Zo, geeft ons weer genoeg gespreksstof voor de komende km. Want mensen, geniet, kijk om u heen, neem ook eens een foto, wandelen is ontspanning, geen wedstrijd! Tenminste...... niet voor ons. 😊😊

Kasteel Vorden ligt na de volgende bocht voor ons. Nog steeds gaat 't over het Pieterpad, maar niet voor lang meer, want wij gaan rechts om, langs waar ooit een watermolen heeft gestaan, richting Kasteelhaantje en bewonderen we het leuke optrekje rondom. Eenmaal bij de voordeur van dit bescheidden bouwwerk, entree in de vorm van een brug, neemt Brigitte even plaats om uit te rusten. Tijd voor een selfie! Kleine vriend op de grond, Apple erop, voor de zoveelste keer uitzoeken hoe de timer ook al weer werkt 😕, vier foto's verder...... ohhhhhh ja..... zeg kaaaaaasssssss........ De toegesnelde en ietwat oudere mountainbiker houdt z'n gas even in terwijl wij eigenlijk al grappen dat het wel een bijzondere foto gaat worden als ie voorbij sprint terwijl de timer de nul heeft behaald. Helaas, die is niet gelukt, maar de onze wel! En doorrrr..... verder over het landgoed, langs de droge Baakse Beek de bewoonde wereld van Vorden in. Via de dorpskern slingeren we wat door de woonwijk naar het station, het eindpunt. 

Dikke 17 kilometer hebben we geslingerd, gelachen, gezwalkt, getold, gekletst en gefotografeerd tot aan het eindpunt. Het is een prachtige route door "mijn" mooie Achterhoek, waar ik al vele voetstappen heb gezet, maar waar het nooit verveeld. 

Brigitte, fijn dat je er weer bij was om mij weer op m'n plek te zetten 😁 c.q. te laten lopen, dank voor alle g's zoals hierboven reeds geschreven en natuurlijk het lekkers, zo ook de kruimeltjes 😂! En jij 🐖 maar lachen 😂😂 dat ik op mijn knieën mijn thermosfles van de berg moest redden afgelopen woensdag.

2020-11-11 | Kleine route

 

.... in een kleine wereld

Ik heb ietwat de smaak te pakken om zo vroeg op pad te gaan dat ik de zon kan zien opkomen, zo ook vandaag. De weerapp van Apple zegt dat luie Everdina om 7:48 uur de dag komt begroetten, dus loop ik ruim op tijd de parkeerplaats af van Restaurant 't Centrum Reijmer te Babberich. Ik werp nog even een blik op het bord waarop dit klompenpad staat omschreven en heb het makkelijk vandaag, alleen maar lopen, genieten en op de groene klompenbordjes letten, simpel dus. Het is al licht en de dag is al begonnen en menigeen is samen met mij op dit belachelijk vroege tijdstip uit zijn of haar bed gevallen. Wel sympathiek natuurlijk, maar de reden waarvoor ik dit doe is nog lange niet wakker of ze blijft zich verstoppen achter de laaghangende bewolking die ik mist noem.

 

Ik begin de wandeling direct bij Huize Babberich of ook wel Halsaf genoemd (zie hier: mijn filmpje). Ik maak gelijk ook maar een videootje van hier, want dit is echt een leuk laantje naar een leuk huisje. Eenmaal voor de poort gaat het weer richting de doorgaande weg, jammer, maar dan mag je wel 150 mtr door het naast gelegen weiland met het officiële klompenpadenbord en aan het einde een echt over-het-hek-opstapje. Dat opstapje laat ik voor wat het is en neem de laatste meters gewoon over het grindpad. Gelukkig gaat het snel over de parallelweg en wanneer ik niet verder kan, tja spoorlijn, ga ik over het fietspad langs de camping verder.

Aan het (denk ik) laatste klompenpadbordje voor de grens hangt een mededeling dat er Covid-19 heerst, zo ook bij onze buren, en krijg ik het advies de verkorte route te lopen. Net nu de omgeving mooier begint te worden 😕! Snel lap ik deze raad aan mijn klomp en wandel niet veel later de grens over. Vanaf hier gaat het over een smal pad tussen weides en bomen door en nu pas zie ik dat ik de beeldentuin echt gemist heb. Tja, mist hé 😉. De herfstkleuren zijn prachtig en nu het zicht zo slecht is en de wereld zo klein, geeft zelfs dat weer mooie plaatjes. De gehele route aan Deutsche Seite gaat over bospaden, met bomen in diverse soorten, maten en kleuren en af en toe een fietser (wel 2) en een hondenbezitter (schon wieder zwei). Het waren dus heerlijk rustige, mistige kilometers aan deze zijde, helaas ook hier war die Sonne noch nicht wach. 

Aan alles komt een end, zo ook aan Duitsland. Ik passeer weer hetzelfde punt waar ik eerder vanochtend was, loop langs de volgende camping, parallel aan de doorgaande weg en mag gelukkig over de het viaduct van de Betuwelijn verder langs het spoor richting de voetbalclub. Hier gaat het verder richting het dorp met een slingertje over de 's Herenhof, woonwijk achter de Sint Franciscuskerk. Het pad gaat over de Calvarieberg en daar op het bankje geniet ik nog even van de inhoud van mijn thermosfles en plaats ik mijn volgende wandelsteen berichtje op mijn blog. Wanneer ik besluit te vertrekken graai ik net naast mijn thermosfles en kruip ik het volgende ogenblik door de bosjes bergafwaarts 😐. Ik verlaat de berg weer via het eerder genoemde hof achter de kerk langs. 

Tien km verder, panda staat nog daar waar ik 'm vanochtend heel vroeg heb geparkeerd, nu in het daglicht en omhult door iets minder mist. Helaas heb ik de luie Everdina niet zien opkomen, ze heeft het niet kunnen winnen van de bewolking, maar ik ben wel blij en goedgemutst dat ik zo lekker vroeg op pad ben gegaan. De route vond ik niet bijzonder, maar ook niet echt heel vervelend of saai. Het mooiste was wel aan de andere kant van de grens en natuurlijk rondom Halsaf. Daar valt denk ik wel meer winst te behalen voor de uitzetters van klompenpaden. Wel is de route erg goed aangegeven en heb ik niet één keer getwijfeld of ik goed liep. Resume: ik hoef 'm niet weer te lopen, want er zijn er vele die mooier zijn. Toch fijn dat ik 't wel gedaan heb en kan er weer één van de nog te wandelen-lijst afstrepen.

P.s. Ik heb wel een leuk filmpje gemaakt van Halsaf, die moet ik nog inkorten. Volgt zsm (als het me lukt 😃).

2020-11-08 | Gouden gloren

 

Belachelijk vroeg

Het is nog donker en ik ben voor de wekker (06:00 uur) zich met deze dag gaat bemoeien al op. Ik doe m'n vaste wandeldagroute en -routine door het huis op m'n tenen, pak m'n kleine vriend (in) en ga. De heren hier (en de buurt) liggen nog op één oor wanneer ik in m'n koude panda stap om van deze goed voorspelde zondag te gaan genieten in Gendringen en omstreken. Gister helaas nog/weer geen wandeldag met BB, die zit nog lekker aan te sterken, maar dat kwam mij ook enigszins wel goed uit na mijn glijbaantoer hier in de huiskamer afgelopen donderdagavond 😖. Vandaag dan ook maar een klein tochtje, 12 km en als het echt niet gaat kan ik 'm inkorten (maar dat gaat niet gebeuren hoor 😎💪). 

 

De zondag ontwaakt op z'n prachtigst vandaag naar mijn mening. Er hangen flarden lage bewolking over de weilanden, dikke mist over de Oude IJssel en luie Everdina geeft al de nodige kleur aan deze vroege zondagochtend. Met een big smile parkeer ik 20 minuten later, na een extra rondje 😐, bij de kinderboerderij Engbergen in Gendringen en laat mijn panda achter in het goede gezelschap van een camper die helemaal achteraan op de P staat en zo te zien er geslapen heeft ook (je kunt 't slechter treffen). Ik pak alles goed in, ook mezelf, muts op, handschoenen aan en zelfs vandaag m'n softshelljas, 't is echt frisjes, al 4℃. Ik check check check nog een keer alles en start alle apps op. Dan bedenk ik me dat ik mijn 4e wandelsteentje, slak, gelijk maar hier achterlaat, zodat ie later vandaag aan z'n eerste reis kan beginnen. Lijkt me vreemd als die niet snel vertrekt, nu ik nog..........😊 

Al gauw roep ik mezelf, na elke foto die ik neem, tot de orde dat ik eens moet lopen, doorlopen, wandelen......., maar ik slenter, ben zo afgeleid door alle schoonheid van deze heerlijk frisse mooie ochtend. Goed nog eentje.... nog eentje.... ik hoor het Brigitte al zeggen bij waterdruppel zoveel: "doe dit even, jouw camera maakt veel betere foto's".  Vroeger 😧 was ik ook in het bezit van een Canon spiegelreflex camera, maar helaas dat wordt 'm niet meer met één werkende hand/arm. En maar goed ook, want dan had ik nog niet eens één kilometer per uur gelopen 😊.  

Goed, de route: erg mooi. Het begint langs de Oude IJssel, met een fantastische zonsopkomst, helder en weerkaatsend in het water. Uitgebloeide en verdorde wilde planten voorzien van spinrag met ontelbaar veel dauwdruppels die als mini glazen bolletjes aan alle kanten schitteren. Die bomen die nog blad hebben pronken met hun mooie goudgele en bruinrode kleuren. Langs de Aa-strang is de pracht en praal al even mooi. De grauwe ganzen schreeuwen hun aanvliegende broeders tegemoet en zij die liever hun stem sparen lopen hun ontbijtje bij elkaar te zoeken. Bij de koeien houdt ik even halt 😀voor een klein gesprekje en bewonder de dames die zo mooi staan te ontbijten in deze ochtendgloren. Met een klein slingertje over de Keizersbeek gaat het snel weer verder over het fietspad langs de Aa-strang. De zon maakt een regenboog in het natte weiland naast mij en weer sta ik stil, dan ook nog maar één van de heer en mevrouw zwaan met hun vier, reeds behoorlijk grote, jongen. En doorrrrrr...... op naar de volgende brug, Stuw Voorst. Zwarte beek is een fotootje waard en goed, nog een rondje linksom, rechtsom (altijd even om je as draaien!), en verder, infobord bestuderen en natuurlijk even een momentje van fijne herinneringen bij het zien van de kunst van Alexander Schabracq.

Verder gaat het langs de prachtige oude boerderij Stakenborg en door naar de Korenmolen Voorst, tevens TOPpunt. Na het kippetjes-restaurant gaat het links de bocht om en door naar een andere sportieve bezigheid, golfen. Menig heerschap is eveneens vanochtend vroeg opgestaan en nu staan ze samen te klitten 😕 op de baan wachtend op vervolginstructies. Ze groetten wel allemaal vriendelijk wanneer ik ze passeer. Vier stappen en een bruggetje over de Krummer Bach over en ik sta in Duitsland. Jetzt gehts links! Ein schöner Wald volgt, met wederom prachtig herfstkleuren. Pilze staan er nicht viele, af en toe een paar, und zum Gluck auch Rot mit weißen Punkten. Spillebeen was niet thuis 😏 dus ben ik maar op zoek gegaan naar mijn eigen boomstam voor een pauze. Terwijl ik zit komt Rotkelchen ook weer langs en zolang ik daar zit houdt hij/zij mij gezelschap. Mooi cadeautje weer 😍! 

Verder gaat het door bos, langs weides en akkers, smal stukje asfalt en weer verdwijn ik het bos in. Met mij is menig ander ook aan de wandel op dit tijdstip en groet ik menige dame, heer, echtpaar, hond, kind en mountainbiker. Wanneer ik de laatste slinger over dit mooie stukje Deutsland neem voegt zich, gelijktijdig van de andere zijde, een dame tot mij en kletsen wir weiter in ons beste Deutsch en Hollandisch totdat ik weer over eerder genoemd bruggetje de Krummer Bach over verdwijn naar Nederlands grondgebied. Over grondgebied van De Armenkorf slinger ik verder naar het Openluchttheater Engbergen, strek mijn kuiten nog even de heuvel op, probeer nu menig fietser veilig te ontkomen en ga snel weer links over veiliger voetpaden, Van Bonpad (Engbergen natuurgebied) (jaha dat zag ik toen ik aan het einde kwam en de routebeschrijving net heb gelezen). En nu, na mijn Google onderzoek weet ik ook waarom ik steeds van die stukje "ander" pad zag liggen 😁😂. Soms valt alles gewoon in één keer op z'n plek 😂😃😆. 

Ik passeer de brug over de Oude IJssel en steven af op mijn panda. Hij staat er nog, net als de camper en vele anderen automobielen. Die eigenaren heb ik het laatste uur volgens mij bijna allemaal wel gegroet. Wanneer ik alles inpak en wegrijdt van de parkeerplaats zie ik mijn slak nog liggen op het paaltje bij de loopeenden. Die vermaken zich vandaag samen vast net zo goed als ik deze ochtend heb gedaan. 
Het was een prachtig machtig mooie ochtend om te wandelen en om van zoveel moois te mogen genieten en cadeau te krijgen, dit ga ik vaker doen 😎. Ik was de slak vandaag, maar ik had het niet sneller willen doen.

 

2020-11-01 | Ruik de herfst

 De kriebels

Had ik gisteren een mooie wandeltocht op het programma staan samen met Brigitte, maar helaas, ze was (is) ietwat gammel op de beentjes 😟, dus het programma omgegooid of beter gezegd, de personen gewisseld, Cas* gaat mee of beter gezegd, zou mee gaan. Helaas, is het hem niet gelukt en gaan we maandag in de herhaling 😊, naar de Posbank! Dus had ik buiten mijn wandeling om door Albert Heijn een loopvrije zaterdag. Dan maar wandel-stenen schilderen!  Maar toch voelt het niet goed, onrust, niet gewandeld te hebben bedoel ik dan, dus zondagmorgen kwart over acht loop ik het bos van Kranenburg in.

Werelddorp, met wel zo'n 200 inwoners en die liggen, op één enkele hondenbezitter na, allemaal nog op één oor. Lekkerrrrrrrr, laat liggen, hou ze koest, ik walk graag in m'n uppie. Het weer zit mee, frisjes, maar toch al zo'n 12℃ en luie Evedina probeert zich al snel met deze mooie ochtend te bemoeien en het nog meer op te vrolijken. En dat geeft natuurlijk de beste plaatjes! Dus fotootje hier, fotootje daar, spruitjes en moos en nog wat gouden herfsttinten en zo duurt het weer lang........ Maar ook ik kom er en kasteel Onstein staat er dan nog steeds. Helaas moet je goede ogen hebben om het echt te kunnen zien, maar voor betere beelden is er altijd nog Google.

Vandaag loop ik afwisselend door statige bomenlanen, over een dik tapijt van eikenbladeren in prachtige bruintinten, door het rabattenbos van de boswachterij Ruurlo waar het fijn blubberen is en over stevige zand/grindpaden op weg naar het volgende leuke huisje, Landgoed de Wiersse. Voordat ik die bereik houd ik even pauze op een bankje dat eenzaam en alleen nog buiten staat bij de gesloten Theetuin Boter, de oude melkfabriek. Hier laat ik mijn derde wandel-steen achter en ik moet me wel erg vergissen als die vandaag niet verhuist gezien de nodige goedemorgens die ik inmiddels groet.

 

Vandaag ga ik dus voorbij het laatstgenoemde landgoed, maak ik nog wat fotootjes, want ik wil geen paddenstoel, koe, schaap of herfsttint missen natuurlijk, groet menige senior sportieveling op mountainbikes, met en zonder valhelm onder het shirt 😁, die al hijgend de kopgroep probeert bij te houden (wat doet een mens zich aan (mannen hé, van zekere leeftijd 😕) en in coronatijd 😐), en sla af richting het volgende leuke optrekje, Landgoed het Medler. Ook hier heb je de verrekijker nodig om een goed beeld te krijgen van hoe het huis eruit ziet, of..... je leest het infobord en Google! Vanaf hier gaat het eigenlijk alleen maar rechtdoor en komt Kranenburg dadelijk weer in zicht, maar niet voordat ik een ouwe boomstronk heb vastgelegd op video voor Brigitte, waar heel veel kleverige koraalzwammetjes opgroeien. En zo loop ik de laatste kilometer te denken dat ik zonder haar erbij nog beter om me heen kijk om zo geen paddenstoel, en zeker niet haar favorieten, te missen. Drukke bezigheid hoor dat wandelen 😄 en dat op zondag.

Ik heb mijn harde schijf weer vol geschreven met fantastische herfstplaatjes en ditto tinten. Heerlijk fris, monter en goedgemutst rijdt ik huiswaarts, ik heb de herfst geroken 😍. Dit was weer voortreffelijk wakker worden op een mooie zondag. Dus voor wie ook eens wil, leuke, niet al te lange, eenvoudig te volgen route in ons mooie Achterhoek, klik bovenin mijn blog voor de link van deze route. Overigens, de andere links zijn ook leuk, grappig, informatief of klinkklare onzin, dus have fun!

**********

*Cas, mijn oudste zoon, één van mijn kanjers. Inmiddels 24 jaar geworden, grote volwassen knul, maar (heel) bijzonder. Cas heeft nl. autisme en dat gaat niet altijd, soms, of wat vaker, vlekkeloos of simpel de dag door. Zo is het voor hem al heel moeilijk om een afspraak na te komen of gewoon iets simpels als dag/nachtritme. Wandelen blijkt ie momenteel leuk te vinden. Het zijn nu nog maar kleine stukken, niet in kilometers denken, maar in minuten. Goed, morgen gaan we in de herhaling en hoop ik dat het ons samen gaat lukken de Posbank te beklimmen. 

Vorige week klein stukje Posbank gewandeld samen 💓

2020-10-22 | Maasmeanderen II

Wederom asfalt, asfalt, asfalt

Na de prachtige bosrijke tocht van gisteren ga ik vandaag naar het open veld, langs de Maas. Daarvoor lift ik weer mee met mijn wederhelft en op een belachelijk vroeg tijdstip, 't schemert ja nog 😮, vertrekken we naar het Land van Maas en Waal. In 't authentieke vestingdorp Grave wordt ik gedumpt, daar eindigde ik eerder met heerlijke temperaturen, daar start ik nu fris en fruitig en vandaar loop ik naar Ravenstein. Makkie vandaag, maar 11,1 km, dat wordt lekker wakker worden! 
Grave ontwaakt, hier en daar is al bedrijvigheid, schilders bouwen hun stellages op, winkels worden bevoorraad en een enkel hondenbezitter groet mij vriendelijk goedemorgen. In het haventje heerst nog rust en stilte, al denk ik zelf dat er ook niemand nu op z'n bootje blijft slapen en zo wel, waarom zit die dan nu niet op het dek van deze prachtige ontwakende ochtend te genieten? Spreek ik moedig, de slaapkop herself 😊. 

Na de Thompsonbrug draai ik nog een paar rondjes om zo alles nog eens goed in me op te nemen en dan gaat het door naar het gemaal Van Sasse. De route is eigenlijk simpel eenvoudig, volg de Maas en het asfalt. Kijk goed om je heen en geniet van het ontwaken van de vele kerkdorpen aan weerszijden. Het pad loopt verder landinwaarts wanneer ik het natuurreservaat Keent nader. Eens was dit een eilandje, nu een prachtig natuurgebied met Taurusrunderen, Schotse Hooglanders en Exmoorpony's. Hier stap ik even af van de gpx-route die onderlangs over het asfalt gaat en neem ik de hoger gelegen dijk met grindpad. Hier krijg je een mooi wijds vergezicht, zeker op een dag als vandaag, met prachtig blauwe hemel met wat sluierwolken. Dit lijkt mij ook een prachtig plekje voor mijn tweede wandelsteen, jz002 een varkentje, wacht nu op z'n volgende reiziger.

Op d'n Overloop fotografeer ik nog een rondje en vervolg mijn route over de Oude Maas verder naar Neerloon, Daar hoop ik ergens een leuk plekje voor de lunch te vinden en hoop doet leven en zie... mooi bankje aan de doorgaande weg, tegenover de kerk en naast het Heilig Hartbeeld. Gezegende dag 😀. Mijn mazzel is andermans pech, want de twee oudere wandel-echtparen hangen wat rond bij Christus en z'n traptredes en niet veel later vervolgen ze al kletsend hun tocht, ze moeten nog 7 km zo te horen. 

Van hier gaat het onder de A50 door en nadert het eindpunt het historische vestingstadje Ravenstein. 

 

Volgens mij is het een heel leuk dorp, maar ik maak de keus om het enkel bij het bekijken van de kanonnen te laten die op mijn pad komen. Het beetje info dat er geschreven staat neem ik tot me en besluit door te lopen tot zover als mogelijk (da's dus wanneer mijn taxi me oppikt). Dussss ..... doorrrrrr nog meer asfalt volgen maar ik kijk nog wel even achterom en dan zie ik nog de wieken van de Stellingsmolen De Nijverheid achter wat prachtige gekleurde bomen staan. 
Ik laat de uitzichttoren mooi staan in de uiterwaarden maar twijfel wel even of ik door de uiterewaarden ga lopen of toch liever het asfalt. De laatste wint, want hier loop ik hoger en heb ik een mooi uitzicht over de Maas met z'n vrachtschepen, de verschillende kerkdorpen aan Gelderse kant en ook de kleine dorpjes en buurtschappen aan Brabantse zijde.

Wandelen is ook goed voor je eigen topografisch brein, want ik had nog nooit van Neerlangel, Demen en Dieden gehoord. De meeste schattigste kerkjes hebben ze daar en zelfs een heus bedrijf met 16 siertuinen. 
Ik wandel vrolijk verder, genietend van het machtige uitzicht aan alle kanten. Van verre zie ik al een giga toren boven alles uitsteken en giga wordt nog gigantischer wanneer ik dichterbij kom. Geen idee wat het is, lijkt me iets voor de telefonie gezien het gebouw. Vanaf nu wordt het ook aftellen qua kilometers want mijn taxi heeft zich gemeld. Perfect timing, wat de lucht betrekt steeds meer en de eerste druppels laten niet meer lang op zich wachten zo te zien. Net voor ik Megen en de N329 bereik staat nog een bankje met uitzicht over De Vliet en daar stop ik en mijn apps met tellen. Precies 21 km gelopen, nog 4.4 te gaan van deze, maar die gaat zo mee met de volgende 13.4 die eindigt in Lith. 

Het was een mooie route, zelfs met al het asfalt. De dorpjes met z'n authentieke oude gebouwen, overal waar je kijkt zie je wel ergens een kerktoren bovenuit piepen, de dag zelf kon bijna niet beter, mooie ochtendgloren en later prachtig blauwe luchten, de goud-, geel- en oranjetinten van de herfst zijn overal te zien en nu op z'n mooist. Kortom: heerlijke dag, fijne route, ik ga voor een vervolg! 

Heb je hier nou ook gelopen, misschien wel the walk of wisdom of  één van de andere routes die langs de Maas lopen, en heb je mijn wandelsteen gevonden, laat het even weten.
Kijk op: https://jolandaswandelstenen.blogspot.com/

2020-10-21 | Markelose Berg II

 

All weather mensen

Na route één komt natuurlijk twee en daar Brigitte vandaag zomaar van huis weg kan en mag, gaan we die maar even wandelen. Wederom een AB-tje en, zoals met alles in het leven, "van je fouten leer je", "verstand komt met de jaren" en elk ander cliché wat hierop van toepassing zou kunnen zijn, we staan samen op het eindpunt en rijden met een goed opgeborgen autosleutel naar het startpunt, Maarkel centrum. So far so good.... en na 1 km wandelen we al in het schöne buitengebied van alhier. Het loopt vandaag lekker relaxt, want we volgen gewoon de wit/rode markeringen van het Overijssel Havenzathepad (handig hoor dat inlezen 😊) en daardoor kan zelfs BB, de vooroploper, grotendeels de route zelf volgen zonder mij en Guru.

Het gaat van kleine boerenasfaltweggetjes over in zandpaden met ietwat trieste kerstbomen aan de rechterzijde van de weg. Even nemen we gas terug, we moeten natuurlijk ook niet te snel over zijn, en om meneer fazant op z'n mooist vast te leggen op de gevoelige plaat. Ik zeg: "goed gelukt!" Het tempo van ons ligt natuurlijk weer vet onder gemiddeld, want niet alleen fazant wordt gevangen door de camera, die andere 482 gemaakte foto's (en dat zijn alleen nog maar de mijne 😮) nemen ook nogal wat tijd in beslag. Ja..... we willen natuurlijk wel volop genieten van deze dag, de wandeling op zich, Twente, de Achterhoek, Sallandse Heuvelrug, alle natuur, paddenstoelen (ach maar 90 foto's) 🍄🍄, elkaars verhalen en het weer, dus de regen, regen, en regen en later de zon! Ja, die is al mee in eigen persoon..... BB 😂. Even wordt het een bloedzonnetje, heel bijzonder natuurlijk, maar minder prettig als het je neus uitkomt toch BB? En nu niet meer overal je neus insteken, kop op! De volgende kilometers word ik naar de grond gedirigeerd om al wat paddenstoel, mooi, natuur of what ever vast te leggen. Verder ongeschonden, komen we op het Borkeld aan. 

Hier liggen de cadeautjes voor het oprapen, vastleggen, zeg maar. Al zijn we net te laat met het schieten van de reeën en hebben we het nakijken. Brigitte raakt completely in de war van dit alles en geeft groene licht voor een bankje, koffie en gebak. Maar zelfs die staan hier niet voor het oprapen. Wie wandelt en blijft lopen,..... komt er altijd weer één tegen en één is genoeg, ook voor ons twee. Daarvan tenminste wel, van het gebak niet 😄. Ietwat ontsiert komen ze uit mijn kleine vriend, maar ze zijn lekkerrrrrrrr. Zo lekker dat ik BB er al van verdenk dubbel genuttigd te hebben 😌. Tussen het lachen door sussen we elkaar ietwat in de hoop dat er nog wat cadeautjes langs komen wippen, springen of vliegen. Het blijft bij een vliegertje........ maar wat?  We left our brain on the ground over here (met dank aan BB).
Wanneer we verder gaan, laat ik mijn eerste wandel-steen hier achter op het bankje, in de hoop dat ie een mooie reis verder maakt.

 

Het Borkeld is prachtig, wij genieten met volle teugen van de uitgebloeide heide, jeneverbessen, paddenstoelen en de grafheuvels (zie, altijd goed een beetje in te lezen voordat je gaat wandelen 😁). We lopen natuurlijk keurig op de wit/rode markeringen, maar wanneer we bijna de Groningeresweg betreden, da's wat de gpx op Guru zegt, ga ik gelijk weer achter BB aan en nemen een afslag eerder (toch niet goed genoeg ingelezen dus!). Zo voorkomen we dat we al het leem, zand, veen en blub van het Borkel mee naar huis nemen. Via het Elsenerveld lopen we richting A1 en het Ecoduct. Met BB gaat het gelukkig ook weer beter, die vliegt alweer van rechts naar links over het pad de bosjes in. Even later klets ik nog even bij met de runderen die we toch echt net nog zagen staan, maar die ff snel verstoppertje gingen spelen met ons 😮. Bij de schapen wordt het al net zo'n spelletje, alleen hebben enkele van hen een zwart-grijs camouflagepak aangetrokken. Duurt ff eer we die gespot hebben. Nou kan ik me dat van mezelf voorstellen, want ik poets de hele dag mijn bril al schoon, maar BB draagt niet eens een bril!

Lunchtime dus! Bij gebrek aan een bankje (die was er wel maar niet goed genoeg) eten we op wat boomstammen in het bos (maakt ons echt niets uit! Je bent akela of niet 😂). Inmiddels is het droog geworden en al wat nog naar beneden komt is dat wat de bladeren ons doet toekomen. We begroetten wat wandelaars, met en zonder hond, redden onze lunch wanneer twee seniordames hun viervoeter niet in onder de duim hebben en dat geeft ons weer genoeg voer om over te debatteren. 
We struinen verder over bospaden, smal, smaller, smalst. Brigitte heeft het er soms moeilijk mee om het pad te vinden, dus Guru helpt een handje. Dus maar weer terug, in de achteruit...., Brigitte voorop want dat wil ze altijd, die maakt wel een pad met haar maat .. en zie daar....... midden tussen het groen het paaltje met onze markering en vele anderen. Ze waren hier gewoon vergeten te maaien denk ik. Maar dit maakt het er alleen maar leuker op en we klimmen rustig omhoog en naar benee, stoppen voor foto zoveel, een spinnenweb met regendruppels, paddenstoeltje, blaadje met nerven....... 

 

Hier lopen verschillende wandelroutes samen, waaronder een leuke, volgens ons voor families die graag de kids ook nog iets bij willen brengen (en zichzelf), het Wereldtijdpad. Neem er ook de tijd voor, want eer je alle bordjes hebt gelezen........ Wij sloffen door en laten het Joodse kerkhof ook links liggen en verdiepen ons in het oude smalspoor van Rijssen waar ooit de steenfabrieken gebruik van maakten. 
We hebben Rijssen al betreden, maar moeten er nog een rondje om heen lopen, want anders komen we natuurlijk nooit aan die 15 km. Maar ook dit laatste stuk is mooi, bos, heuveltjes en zon! Snel nog een paar plaatjes schieten, zijn de mooiste natuurlijk! Langs de rand van Rijssen gaat het naar het Rijssens Museum, ooit Havezathe De Oosterhof

   

Vanuit het omliggende park betreden we weer de bewoonde wereld en via een ietwat minder interessant stukje Rijssen (al is het centrum niet echt ongezellig buiten Corona-tijd om) belandden we uiteindelijk bij het ijzeren ros van BB. Voor wie met de trein komt, bekijk het stationsgebouw even goed, oudje uit 1888. Nog even een ritje naar Markelo en zo eindigt een mooie, verrassende route van twee delen Markelose Berg. Dat berg blijft mij toch een raadsel (jaja, het midden van de route, maar berg...... 😂, maar het liedje is wel lekkerrrrrr). 

Brigitte, het was nat en natter, maar niet natst! Vandaar jouw titel, wij zijn All weather mensen en schrikken niet meer van een buitje ☔, bui ☔☔ of regen ☔☔☔. Dank voor jouw bijdrage in deze blog, jouw talenknobbel die zomaar van Twents naar Deutsch en English gaat en het verhaal er altijd weer vrolijker op maakt, al was het alleen al voor jou en mij omdat wij er bij waren 😂!  So far so good, en good, beter, best was 't vandage wa weer.
Dussssss mensen, ga eens wandelen en niet alleen om het wandelen, loop lekker je hoofd leeg! En als je een wandel-steen ziet, laat het even weten.

https://jolandaswandelstenen.blogspot.com/2020/10/2020-10-21-eerste-steen-gaat-reizen.html