Volgers

zondag 15 september 2019

2019-09-14 | Zoekt en gij zult vinden

en het lekt 😊

Marskramerpad etappe 11, Kootwijk-Veenhuizerveld. Wij zijn over de helft van dit mooie pad. We begonnen 16 februari j.l. in Bad-Bentheim (Dtsl) en inmiddels 180 kilometer verder, starten wij deze mooie, frisse ochtend in Kootwijk op De Brink voor een route van 18.8 km, maar niet zonder, na de Panda om de hoek geparkeerd te hebben (die wacht wel even op mij) een lekkere cappuccino gedronken te hebben bij de buurman van mijn rode vierwielig vervoersmiddel, Restaurant Brinkhof. 
Terwijl de eekhoorn hoog in de boom voor ons, ons met de boomvruchten bekogeld, lachen wij alweer om het "terras-zitten" na wel 5 meter gelopen te hebben. Lekker, goede bak koffie dat lust wie wa! Waren we echt aan toe 😀! Daar het een prachtige nazomerdag is en nog mooier gaat worden, wandel ik vandaag in bermuda en fluoriderend roze shirt. Brigitte had maandag ook korte benen beloofd, maar die heeft zich de benen weer "aangeritst" 😃 om later deze dag weer af te ritsen. Houd je lekker bezig zo'n afritsbroek 😊.


Nog meer zon(-nebloem)
Wij beginnen met lopen, eerst stukkie het dorp uit via de asfaltweg, maar da's hier prima te doen. Er zijn toch meer fietsers dan gemotoriseerden weggebruikers op dit tijdstip in hartje Kootwijk, lekker veilig dus. En linksssssssss het zandpad op en dan rechtssssssss een pad in.......of te wel gewoon door het kniehoge groen dat brandnetels heet. Nu benijd ik de lange "aangeritste benen" van Brigitte wel even.


 

We lopen het ene bos in, het andere uit. Over de heide, die helaas hier helemaal niet in bloei staat, maar wel prachtige vergezichten heeft met mooie blauwe luchten. Mijn camera "knipt" links, rechts, onder en opzij weer de mooiste plaatjes om deze dag weer vast te leggen en natuurlijk om jullie thuisblijvers een beetje mee te laten genieten. 

 

De markeringen zijn deze route niet heel erg duidelijk. Het is vaak zoeken naar de juiste boom op het juiste pad en soms moet daarvoor zelfs achter het groen gezocht worden. En wat gebeurt er er dan met ons? Ja, wij lopen nog steeds die ene markering te zoeken waar we rechtsaf hadden gemoeten. En zo belanden wij dus in een mooi bos, Loobosch, op een mooi maar verkeerd zandpad. En daar komen we natuurlijk pas achter nadat we de nodige passen al gezet hebben. En wat doe je dan? Juist! JoJo en Guru lossen het wel op!

 

Totale verwarring bij ons beide wanneer er ook nog eens een wit rode markering ons pad kruist met de tekst "route gewijzigd". Wat moeten wij hier nou weer mee? Nou, gewoon, aan je laars lappen!
En doorrrrrrrrr...... gewoon rechts! JoJo zegt dat het goed is, Guru durft niet tegen te spreken 😀. 

Wij vervolgen het pad over de heide met niemand in de weideomtrek te bekennen. Hier zijn we even Remi alleen op de wereld x twee. Een klein groepje bomen biedt ons plek voor wat een mens zoal moet, want er is lekkage opgetreden 😁. Mijn waterzak is vandaag eens niet mee (lag vannacht al te lekken in de koelkast en moest voor straf  thuisblijven vandaag, euvel opgespoord = zak einde oefening), teveel gedoe mee de laatste tijd. Dus ik ben het nu eens niet 😇. Brigitte is van alles voorzien en lost het probleem in no time op en heeft zelfs aan de afvalzak gedacht. Je laat tenslotte niets achter in de natuur wat je ook thuis gewoon in de prullenbak kan deponeren. 

Hollandse luchten en ontluchten

Na de heide nog 1,5 km lopen naar Stroe, dat wordt onze rustpauze hebben we besloten. Mag ook wel, we zijn inmiddels al op de helft. En hoe fijn, terras 👍😎 Restaurant de Landing. Dus niks houten bankje, houten kont en rugzak "ontzwaarden", nee, terras, zon, cappuccino, lunch en wc (Brigitte ook weer blij blij blij)!
We zitten hier heerlijk, fijn langs een redelijk drukke spoorlijn. Maar dat geeft ook weer rust, want bij het passeren van en trein moet je vanzelf even pauzeren met praten anders wordt het een luid gesprek. Na een uitgebreide zit vervolgen wij het pad zonder wit rode markering gevonden te hebben, maar wel op de juiste weg. Hier verhuizen we in gedachten weer enkele malen en zo ook onze moeders, zij kunnen de koffers pakken, want de garages en bijgebouwen kunnen prima dienst doen als onderdak voor onze ouderen.

 

En zo zijn wij op het Stroesche Zand belandt. Wederom een mooi loof- en naaldbomen bos met nu wel goed zichtbare markeringen. Al blijven we het vreemd vinden dat de markeringen toch niet heel erg logisch zijn geplaatst af en toe. We passeren hier ook de Apeldoornsestraat en na een paar honderd meter moeten we links, dan weer rechts, dan weer links. Wij hadden ook gewoon rechtdoor gekund dus 😏, maar als we dan toch wit rode markeringen vinden dan zijn wij zo volgzaam. Al vonden ook wij dat een heel raar lusje in dit pad.

 

En zo belandden wij bij wat ooit de schaapskooi was. Prachtige oude grote schuur waar twee mensen druk bezig zijn een personeelsuitje voor te bereidden. Wij zijn wij, dus lopen wij nieuwsgierig de schaapsschuur door. Hier leven geen sheeppies meer, da's duidelijk.
Buiten nemen we plaats op een uit de kluiten gegroeide picknickset en dekken ons tafeltje in Hollandse stijl en legen onze rugzakken daarop. Moet dit allemaal nog op 😮?



 

Een stuk verder rechts in het bos is een prachtig hek dat automatisch open gaat wanneer de heer des huizes zijn landgoed verlaat (aanname natuurlijk, al reed ie wel in een dikke PC Hoofdtrekker BMW). We zijn benieuwd wat daar achter zoal prijkt. We gaan het zien.
Maar er valt niet veel te zien, alleen een hoog en vooral erg groot dak. Dus fantaseren we zelf wel ons eigen beeld. Maar daarover kunnen we ons brein niet te lang breken, want we zijn weer op zoek naar de wit rode markering. En gevonden! Vandaag lijkt het meer op een speurtocht en wij zijn er al goed in geworden ook.


 

Het einde komt in zicht, het laatste groen gaat al wandelend aan ons voorbij. Heel erg druk is het vandaag niet geweest onderweg en zo ook niet hier. Mooie gelegenheid voor Brigitte....... ja, het lekt en je moet wat 😙😙.

Heel dorp, maar geen bewoner tegen gekomen
Weer een hele mooie route gelopen. Eén met hindernissen, maar dat betrof vooral zoekwerk. Wandelnetwerk heeft nog wel wat te doen hier. Maar dat drukt onze pret nimmer. Twintig kilometer hebben wij ervan gemaakt, waarvan zeker achttien aan één stuk door gekletst 😊. Zie, wandelen is ook goed voor de sociale contacten.
Het prachtige nazomerweer gaf een gouden tintje aan deze dag, net als de niet voorgekomen dommige stommigheden van mij, zoals lekkende waterzak of loslopende brillen. 

Vandaag had er maar één lekkage en dat was ik eens niet 😀. 



💙je bedankt voor weer een mooie dag, jouw fijne gezelschap, lekkere kletspraat (ook wel eens serieuze) en het nodige speurwerk. Op naar de volgende!





woensdag 4 september 2019

2019-09-04 | Niet denken, maar doen!

En gaannnnn.....

Lastig soms. Helemaal wanneer ik plan om te wandelen en mijn gezondheid de volgende dag roet in het eten gooit. Maandagavond wist ik het zeker, dinsdag maak ik de 22 km af van de Duinen, kolken en kastelen route en met een beetje mazzel sluit mijn zonnebril zich de eerste 9 km ook bij mij aan (zonder geluk vaart .......).
Dat was mijn plan. 
Mijn lichaam had even een totaal andere planning voor de dinsdag en dus “dag plan”! En dan voel ik me zo onrustig en zelfs schuldig 🤨😖, maar ja ik weet, het is niet anders. Morgen maar in de herhaling en hopen dat het mee zit.




Woensdag, het zit mee, ik ga nu echt. Paar smarties en een wat kortere route gekozen. Ik vertrek pas iets over tienen, da’s laat, maar ik ga maar zo’n 12 km. Voor vanmiddag is regen voorspelt, dus regenjack in de tas en gaan. 
Ik start bij TOP Zeddam, Sydeheimroute. Vandaag gaat tevens mijn spiksplinternieuwe wandelkaart mee en dat wordt dus ouderwets met modern guru wandelen. Als dat niet goed gaat......... iets met weten 😊.
Het is prima wandelweer, 18℃ en een aardige bries waait door mooi Montferland. Wanneer ik Zeddam achter mij laat laat de zon zich ook wat meer zien, altijd fijn. Op een T-splitsing grijp ik voor het eerst naar de spiksplinternieuwe wandelkaart. Volgens mij moet ik hier rechts (heb al 2x eerder deze route gelopen en elke keer anders 😊😶), maar de paal met het pijltje staat pas na de splitsing. Verwarring! Da’s toch veel te onduidelijk voor mij 😊😶.


Check spiksplintenieuwe wandelkaart, check guru, check mijn eigen vertrouwen en afslaan dus! Daarna moet ik vrij snel ergens linksaf, een schouwpad op, maar ik zie echt nergens het gele pijltje met gele voetstapje erin. Nou was dit niet zo'n ramp, want via de verharde weg kom ik er ook wel. Dus daar waar ik links het schouwpad uit had moeten komen, ga ik rechts het schouwpad op en zo ben ik weer echt op de route. Jippie schouwpad! Alle tinten groen, met stekels, bloemen, doorns en zelfs "brand" staat heerlijk te groeien daar waar ik dien te wandelen. Dat gaat 'm niet worden. Hup naar links, het weiland maar door. Gaat prima en loopt redelijk door en biedt ook nog eens een sanitaire plekje achter de hoge rietkragen op het mooie schouwpad. Wat wil een mens nog meer? 



Vanaf daar heeft de boer ook bedacht "loat ik 's rikkepoale en droad span'n" 
(voor de buitenlanders: "laat ik eens palen met draad spannen")😊.
Even denken Jo, wat is wijsheid? Wanneer ik rechts over het schouwpad ga wordt 't krassen en bulten en jeuk, ga ik links sta ik straks misschien voor een paar draden waar ik niet onder of boven langs kan. Rechts is het geworden. En met niet al te veel schade ook nog eens. Jippie!  



Azewijn is in zicht en dat gaat ook mijn lunchpauze worden. Bij Wijngoed Avitera, tevens RUSTpunt, vind ik een fijn bankje helemaal voor mijzelf alleen. Nou is alles tot hieraan toe bijna alleen, op twee mannen na die een sluis aan het repareren waren en drie mensen die een super relaxed wandelingetje aan het maken waren (één zelfs op de klomp'n). De andere man zei toen ik hen voorbij ging dat ik een sneltrein was. Nou............ laten we zeggen, meneer liep errug relaxed. 
Maar goed, lunchen op een mooi plekje, zonder wijn, want ik ben portemonnee-loos. Vergeten 😏. En na en uurtje fijn zitten weer doorrrrrr......op naar Lengel (zo kom je nog eens ergens 😊) met een paar voetstappen ook nog in 's-Heerenberg gezet te hebben.  

Daar kwam ik vandaan en moet ik weer naar toe, Zeddam.

Wanneer Lengel eindigt ga ik het bos van Landgoed Huis Bergh in. Drie maal is scheepsrecht, dus vandaag loop ik hier wel de juiste route (de eerste twee keer liep ik hier echt rechtdoor langs een mooi optrekje met kippetjes) 
😊.
Even klimmen en ik sta op de Mengelenberg. Mooi stukje natuur hier, dus fotootje links; paddenstoel, fotootje onder; heide ........ en zie daar de provinciale weg, even oversteken om mijn pad in het Bergherbos te vervolgen. 



Vanaf hier beginnen de "laatste loodjes". Ook ben ik hier eerder al eens verkeerd gelopen en dat gaat me nu niet weer gebeuren met mijn spiksplinternieuwe wandelkaart op zak. Toch raak ik in verwarring wanneer ik links moet, terwijl ik voor mijn gevoel echt rechts geparkeerd sta. De gele voetstappijltjes zijn volop aanwezig op het paaltje, dus check ik mijn spiksplintenieuwe wandelkaart nog een keer. Paaltje heeft gelijk, ik moet links en ik ga gedwee. Prachtig bos om doorheen te wandelen en ik fotografeer nog wat paddenstoelen en bospaden. Helaas bleef een prachtig mooi triootje vogels niet lang genoeg zitten voor de fotoshoot. Geen idee wat voor soort het was en ik heb ze jammer genoeg ook niet op internet kunnen vinden. Voor de vogelkenners onder jullie: rank, slank vogeltje met een knalrode borst, echt rood, geen oranje zoals een vink of roodborstje. 
En doorrrrrrr....... 


Roodborstbastaardhoningvogel, maar die komt niet in Nederland voor

Het Bergherbos eindigt ook een keer natuurlijk en zo loop ik op het fietspad Beekseweg richting het TOP punt Zeddam. Nu krijg ik opeens ook het heldere ogenblik dat ik dus natuurlijk eerder links moest i.p.v. rechts, want hier schuin tegenover begon ik vandaag mijn route 😁. 
Het was weer een mooi route, ja, ook voor de derde keer! Misschien komt dat natuurlijk ook omdat ik 'm al drie keer anders heb gelopen 😆😄. Vandaag ging er ook nog eens weinig mis. Geen zaklekkage, geen weglopende brillen en geen vreemde omleidingen of verdwalingen. Kortom: mooie en fijne 13.5 km gemaakt met prachtig wandelweer.
En ik heb het ook nog droog gehouden (regen bedoel ik dan hé!).





Vergeet niet de links aan te klikken om het verhaal nog beeldende te maken. 
Laat ook eens een reactie achter, hier of op FB, want ook ik houd van lezen.


vrijdag 30 augustus 2019

2019-08-30 | Help zoeken a.u.b.


Wie kan mij helpen?

Verloren omgeving Laag en Hoog Keppel tijdens bovenstaande wandeling. Ik ben gestart aan de Jan de Jagerlaan te Laag Keppel, gelopen richting Hoog Keppel. Na een kleine 9 km (bos Hekenbroek) kwam ik erachter dat ik mijn bril was verloren.
Wie oh wie heeft 'm gevonden?


Deel a.u.b. dit bericht zoveel mogelijk, mijn bril ligt nu ergens te verpieteren misschien en ik kan 'm weer blij maken (en hij/zij/het mij 😎)!
Nogmaals de link voor verdere info:
https://jolandawandeltverder.blogspot.com/2019/08/2019-08-29-je-bent-nooit-te-oud-om_29.html


donderdag 29 augustus 2019

2019-08-29 | Je bent nooit te oud om ....

...... of toch wel?

Sinds zaterdag niet meer gewandeld. Vandaag moet het er echt weer van komen, want er raast teveel door m’n hoofd wat ik stil moet zien te krijgen. Welke route neem ik? Da’s een goeie. Tja..... ga ik voor veel kilometers en/of vertrekpunt dichtbij huis? Of toch maar.......
Tja..... ik heb er nog maar een nachtje over geslapen.
Vanochtend was ik er zeker van: TOP Zeddam - Sydeheimroute 14 km, prachtig door ons mooie Montferland. Enkele ogenblikken later dacht ik aan Duinen, kolken en kastelen route 22 km, startpunt Keppel e.o. Toch nog even internet erop nalezen voor eventueel nog betere opties, keuzes, keuzes, keuzes 😏😏😏.
Hoe voel ik me vandaag? Gister had ik veel pijn, vandaag gaat het gelukkig wat beter. Paar pillen extra en ik ben eruit, ik ga voor de 22 km. ‘t Is tenslotte prachtig weer vandaag, niemand verder thuis, ik heb de dag aan mezelf. Lekkerrrrrrr....


Panda in de berm langs een klein weggetje in Laag Keppel, da’s mijn startpunt van deze route geworden (heb ik zelf beslist 🙃). De omgeving Laag- en Hoog- Keppel is prachtig, ik heb er al menige voetstap gezet, menige wandelroute van het internet "geplukt" en bewandeld. Via de bossen van Landgoed Keppel, langs de aspergeboerderij De Stokhoven richting Hoog Keppel. Ik wijk ietwat af, slingertje naar rechts (leeftijd?) en loop dan over het kerkpad iets omhoog en langs de veelal (zeer) oude graven. Waarom trekt zoiets toch altijd? Of is dit mijn tic? Ik snak bijlange na niet naar een plek hoor!


Centrum 😄 Hoog-Keppel verlaat ik via het erf van een woning aan de Dubbeltjesweg. De naam van de weg slaat totaal de plank mis wat de waarde van de huizen hier betreft. Weer verhuizen dan maar?
Huis/Kasteel Ulenpas komt in zicht. Ik had er nog nooit van gehoord, ook niet na 21 jaar inwoner te zijn van de Achterhoek, dus weer iets ontdekt en geleerd. Ik ben dus nooit te oud! 
😄😊👍

Kasteel Ulenpas: herbouwd 1660

Door Sturm, J.; Jobard - Het Gelders Archief, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=5614857

Het tempo ligt weer eens niet hoog daar er natuurlijk weer gefotografeerd moet worden. Nou was dat vanochtend nog wel een dingetje 😮. Zegt ie (lees camera) op ‘t moment dat ik druk “kaart geblokkeerd”. Denkt de Samsung camera nu opeens een mobiel geworden te zijn (🙃😍😮😶)? Het moet niet gekker worden 😮. Blokkeren doet altijd alleen mijn IPhone! Oké, hoe krijg ik dit weer voor elkaar? Beter gezegd: hoe los ik dit nu per direct op, want fotograferen is één met wandelen bij mij. Ik heb ooit eens de handleiding van de camera gedownload, maar ja.... is dat handig nu? Inloggen thuis via mijn IPhone kan wel, maar da's me ff teveel gedoe nu. Moet makkelijker kunnen! You tube kan/heeft alles (waar dacht je dat mijn wederhelft alles van geleerd heeft? 🙃😄😊), heeft vast ook wel een oplossing voor mijn SDcard. Goede keuze! Opgelost, hoe simpel kan het zijn 😊? En doorrrrr........


Het is heerlijk stil in het bos. Op één dame met grote viervoeter na ben ik tot aan Hoog Keppel niemand tegengekomen. De Achterhoek ontwaakt. Het bos geurt ochtend, dauw, zomer en herfst tegelijk. Het geluid komt hoofdzakelijk van vogels, vallende bladeren, boomvruchten en de regendruppels die topzwaar geworden zijn op de bladeren. Het is nog bewolkt met een fijn temperatuurtje van zo'n 19-20°C. Geen vest nodig, alleen bermuda, shirt en dagrugzak. Het loopt zo ook lekker weg en voor mezelf heb ik beslist dat ik bij zo'n negen kilometer het eerste de beste bankje mij toe-eigen. De weg tot aan die negen kilometer vul ik met fotograferen, veel sanitaire stops (gaat met gemak hier, er is bijna geen mens te bekennen vanochtend) en genieten van de omgeving.


En dan loop ik in Hekenbroek. Ook hier had ik nog nooit van gehoord (achteraf wel, maar niet opgeslagen 😁), maar vanaf vandaag ga ik het ook nooit meer vergeten, echt niet! Wat loop je je (lees: ik) hoofd lekker leeg van wandelen 😒😒😒. Ja, daar komt ie, mijn zwart/gele Ray ban zonnebril op sterkte heeft de poten genomen! K.. 😱😱😱!
Jaha, deze lag ook aan het touw (een rode nog wel). Alleen het touw gleed telkens van z'n pootjes en dus had ik 'm met touw en al weer op z'n ouwe vertrouwde plek opgeborgen, tussen de knoopjes van mijn shirt. K.. 😱😱😱!
Oké Jo, denk na 💭💭💭
💭💭💭💭💭💭💭💭💭 !!!
Volgens mijn GPSOdometer heb ik ruim acht kilometer gewandeld. Dus rechtsomkeer, terug!! Er zit niets anders op dan geen bankje zoeken, maar een ontsnapte zonnebril.

Toen ik 'm nog had.......Deze dus, gezocht!
Juni 2019, gelukkig heeft ie het PP meegemaakt.

In de hoogste versnelling draai ik me om en wandel al kijkend en speurend van links naar rechts. Terwijl mijn brein overuren maakt (dat terwijl ie net wat tot rust was gekomen) slinger ik mezelf weer eens van alles naar mijn hoofd. Hoe stom Jo kun je zijn? Ken je die van die ezel? etc. etc. etc.
Ja, wat schiet ik hiermee op? Niks, nope, nada, nul. Kijk gewoon goed om je heen, waar heb ik getoiletteerd, waar was het zoveelste fotomomentje?
Mijn hoofd is dan wel heel druk nu, mijn benen zijn echt even aan rust toe, met of zonder zonnebril. Oké, ik gun mezelf een kwartiertje rust. Bakkie thee, banaantje en
doorrrrrr!

Wie is een koe?
Wanneer ik Hoog-Keppel bereik besluit ik maar te lunchen bij de kerk. Wie weet helpt het 😕😕😕. De kans dat ik m'n zonnebril nog tegen kom wordt met de meter kleiner. Ik heb me ook suf geprakkeseerd waar ik 'm in mijn shirt heb gestopt, maar helaas, mijn brein laat me in de steek, geen antwoord.
De laatste kilometers door het bos probeer ik een plan te bedenken hoe ik dit oplos, denk aan boswachters, Facebook, zaterdag opnieuw de route lopen.

Tevens troost ik mijzelf met het feit dat ik deze bril al heeeeel lang heb (maar toch 😕😕😕).


Gelukkig staat Panda nog wel op mij te wachten en ietwat uit mijn doen en niet geheel uitgerust, keer ik huiswaarts. Eerst maar eens een douche en ff zen.
Wanneer 💓je thuiskomt stelt hij voor het gehele traject nogmaals te fietsen. Twee zien er meer dan één, dus wie weet....... Maar nee hoor, waarom zou ik eens geluk hebben 😞?
Rest mij nu nog een opsporingsbericht op Facebook te plaatsen en hopelijk wil een ieder 'm delen en leidt dit tot een happy end en leven we nog lang en gelukkig samen.
Voor wandelaars en fietsers, van Laag naar Hoog

Zo begon mijn dag en wandeling best goed met een niet lekkende waterzak (vandaag zelfs in plasticfolie gewikkeld, want het zou mij niet weer gebeuren dat....) en een snel opgeloste blokkade van mijn fotocamera, maar eindigde die iets minder vrolijk door een niet volledig gewandelde route door het gemis van mijn zonnebril. Helaas. Wel ben ik vandaag goed in beweging geweest, 16 kilometer met de benenwagen en daarna nog eens op mijn ijzeren ros.

Blijkbaar ben ook ik nooit te oud..........


My middlename is.....

G E Z O C H T

Zie in de volgende blog mijn opsporingsbericht.
https://jolandawandeltverder.blogspot.com/2019/08/2019-08-30-help-zoeken-aub.html

Indien mogelijk, graag zoveel mogelijk delen in de omgeving Laag en Hoog Keppel, Hekenbroek e.o.
Mijn dank is groot (1.72 mtr 😀)!