Volgers

zaterdag 18 april 2020

2020-04-18 | Vraagstukken


Ups and downs

Half negen, de koffie is gezet, Brigitte gearriveerd, haar thermoskannen worden gevuld, nog een verse bak leut erin en we gaan, op naar Dieren. Vandaag een wandeling in "mijn" mooie Gelderland, over de Veluwezoom. Deze route start bij het station van Dieren en daar is ook de P&R en dus parkeergarage. Maar dat zal wel €'s  kosten denken wij, dus zoals een echte Hollander betaamt, zoeken we op de route naar een gratis parkeerplek. Gelukt 👍! Ter info: ik heb net (zaterdagavond thuis) even gegoogled op de P&R en al is het zeer lastig vinden, volgens mij, voor zover ik nu weet, is het gratis, voor nope, niks, nada, nul euro 😂!

  


Direct op de route lopen we het Landgoed Hof te Dieren binnen, door het hekwerk, verse groene blaadjes, mooie knoppen, paddenstoeltjes rechts, grote witte soort champignon zonder steel (Bovist??) op de volgende stronk, nog meer exemplaren met krullen, steil, rond, plat, misvormd, aan hout in alle soorten..... en het schiet weer lekker op met ons. We houden de Carolinaberg links van ons, daar eindigen we later vanmiddag als het goed is, en zo klimmen en dalen we door de beukenbossen. Onderwijl spijker ik de geschiedeniskennis van BB nog even bij en vertel alles wat ik weet van deze omgeving, dit bos en onze Oranjes. 



  

De prachtig statige bomenlanen geven mooie plaatjes, zeker wanneer luie Everdina 🌞 zich meldt. Het fietspad Lange Juffer laat zien dat ook meer mensen op het idee zijn gekomen het honk te verlaten. De meesten met wielen en een enkel wandelend duootje. Allen te passeren op geruime afstand!
We negeren het beton bankje, ik zet de rood/witte paddenstoel (ANWB bedankt) nog even op de gevoelige plaat en BB ziet een echt zwijn
(op het fietsnetwerkinfobord 😊). Dan ontstaat er enige discussie "welke kant nu op?" We gaan natuurlijk daar waar ik zeg dat we moeten gaan en die taakverdeling bevalt ons beide prima!

Poeltje, BB, jachtpaal, paddenstoel en dat allemaal op 1 dag

Hoe het ontstaan is weet ik even niet meer (zeker BB's idee hoor), maar op enig moment kijken we om ons heen waar we hier zouden kunnen overnachten wanneer er iets zou gebeuren. Geen idee wat er kan of zou moeten gebeuren, maar gewoon .... stel ......dat ..... ga gerust even mee in onze fantasie 😂😂 ("busje komt zo"). Regelmatig zien we de badkamers met ligbad van de nozems van het bos die hier wonen, soms zelfs meerdere op rij. Brigitte is al hardop een hutje voor ons aan het bouwen, met komo op het takkendak, mos als tapijt..... Niet veel verderop een diepe inham, ook diep zoals diep in/van een gat, met de nodige droge takken erop. Da's dus het stookhok. Nu alleen nog iets waarmee je een vuurtje kunt maken misschien? Maar ook dat vraagstuk is voor BB geen probleem, volgende keer neemt ze lucifers mee. Niet veel later staan we een selfie te maken bij de Put van Hagenau. Prima bad 😉! Volgens mij wordt het tijd voor koffie 🙈.

De Put Hagenau

Wanneer we door het meer geaccidenteerde dennen- en berkenbos wandelen en net een klim hebben ingezet, zien we ver voor ons boven aan de heuvel een Schotse hooglander plaatsnemen links op het pad. Prachtig, wat een machtig beest. Hij/zij maakt zich niet druk om ons, dus na wat plaatjes laten we 'm/haar maar lekker liggen. 
Vandaag stijgen we afwisselend van dikke zestig naar dikke negentig meter hoogte. Sommige klimmetjes gaan heel geleidelijk, maar andere gaan in korte tijd hoog, hoger, hoogst. En wie van de twee is aldoor als eerste over de streep? Mij maakt het niets uit, ieder loopt haar eigen tempo en zover loopt Brigitte toch niet bij mij vandaan, want ik heb Guru en de gpx-route! Wanneer wij weer op lager gedeelte lopen en een groepje van vier jonge mannen ons van andere zijde passeren (niet geheel gekleed op echte stevige wandelingen), lachen we beide even om wat ze nog te wachten staat. Maar jongens, chapeau, jullie zijn tenminste lekker de deur uitgegaan!

Vermoeiend hoor dat klimmen
Al enige kilometers lopen wij gelijk op met de Zevenheuvelenroute, geen idee hoeveel kilometer die is en waar die je precies langs stuurt, maar mooi is ie wel en energie vreet ie ook!
Wat ons ook al kilometers bezighoudt (en al tijden) is de vraag waarom sommige bomen, zowel dode als nog levende, dikke paddenstoel-groei heeft. We zien het aan dode stammen, zowel liggend als staand en soms wel een heel dorp tegelijk met verdiepingen hoogbouw. Waarom de ene boom wel, de andere niet en welke bomen zijn de uitverkorenen? Misschien weten jullie het antwoord allang, misschien vraag je je af waarom wij dat niet (eerder) hebben opgezocht, terwijl we aan de wandel zijn, maar vanmiddag waren wij offline vanwege de soms slechte 3/4G (en er waren al mensen die ons begonnen te missen, omdat we geen koffie- en thee-foto's hadden gefacebookd/t 😊). Maar nu weet ik het! Klik op de links voor antwoord(-en en leuke info). Van wandelen en lezen wordt je soms slim.



  

Brigitte en ik hebben vandaag weer een prima taakverdeling. De middag is al begonnen, de rugzakken zijn nog bijna vol, dus BB bepaalt wanneer er geluncht wordt. Wanneer de zoveelste klim beklommen is, we op een breed zandpad uitgekomen zijn, liggen links diverse boomstammen klaar om gebruikt te worden. Ook mijn Apple is wel toe aan wat sap, daarvoor heb ik een powerbank en een snoertje bij me. Tevens heeft BB haar snoertje mee, zodat ze ook, wanneer nodig, met haar koelkast aan mijn sap kan. Een ieder van ons vult de maagjes en de accu, terwijl wij de voetjes even laten luchten, want het is zweten vandaag met dit geklim. Wanneer ik even de route wil checken zie ik dat mijn Apple tot 25% is geladen en powerbank ermee opgehouden is. Ja hoor Jo, handig zo'n bank, moet je ook af en toe aan het echte stroom leggen!
😖😖



De weg gaat verder door de Onzalige Bossen, met een prachtig fris, jong en groen bladerdek, naar de Haverkist. Hier loopt deze route ook gedeeltelijk gelijk op met de Trage Tocht Veluwezoom. Bij de Haverkist houden we even halt om wat rondjes te draaien, weer te verhuizen, het schaap, het roodborstje, de bloeiende rododendron en de bloesem te fotograferen. We gaan door en passeren de Carolinahoeve (nu gesloten, maar ga t.z.t. eens aan!). Daar klimmen we weer omhoog en stuitten op een bord dat meldt dat de MTB route is verlegd, maar nog voor het einde van de tekst (lezen onderweg is zo niet ons ding) zijn wij al verder de beukenlanen ingewandeld. De Prins Willemberg volgt, even bankje zitten, genieten van alle pracht en praal, om driekwart rond deze plek later weer achter ons te laten.




Volgende pad links door naar de z'n wat lager gelegen zus,
Carolinaberg. In onze aanloop naar boven zien we wat mensen het ronde bankje verlaten en niet lang daarna zitten wij aan de laatste thermoskan koffie (die na één kopje gedronken te hebben in Hoaksebarge in de gootsteen verdwijnt. Zo niet lekker "ouwe" koffie) met lekker bosbessen muffin. We zijn zo druk bezig geweest met klimmen, dat we al snel niet meer weten welk pad ons naar boven bracht en dus moeten we even puzzelen welke van de dertien lanen ons naar beneden moet leiden. Guru maakt het er ook niet gemakkelijker op en zo gaan we van links door het bos naar rechts en komen weer op route.



  


De laatste
statige bomenlaan brengt ons weer naar de bewoonde wereld en de Schapenbergweg. Wanneer we beslist hebben dat het laatste prachtige optrekje links ook wel door ons bewoond wil worden staat verderop  in de verte op de parkeerplaats de pk's van BB al klaar voor vertrek (net nu er twee druppels vallen). Wanneer we het hek van Hof te Dieren passeren zien we dat iemand z'n paasei is vergeten. Maar ik snap wel waarom ie er nog hangt en ik draai z'n schildje dan ook maar even naar de voorzijde.
Nog wat fleurige fotootjes van wat bloem of onkruid heet, maar wat ook niet voor niets groeit volgens ons. Al was het maar om de paatjes op te fleuren. We zijn dik 16 kilometer gelopen, hoezo geen 17 zoals vermeld? De laatste meters maak je door bij de P&R te parkeren, zo'n 800 meter verderop. Maar wij waren weer eens te zuinig hé
😋!




Het was een prachtige wandeling met de nodige lopers en fietsers, jong en oud, ups and downs, laags en hoogs, klimmers en dalers, raadsels en antwoorden, zin en onzin, zon en wolken, lange en korte benen en zweet, maar elke meter was weer top!

https://twickel.nl/home/landgoed-twickel/kasteel-twickel/de-bewoners/
Mutando non mutor 😊!! 

Ter info: Wij respecteren en hanteren de regels m.b.t. het coronavirus daar waar nodig is als het vreemden/passanten betreft. Daarnaast kunnen wij prima zelf onze eigen grenzen bewaken waar nodig. Hopelijk voorkomen we hiermee dat enigen van u denkt dat wij roekeloos te wandel gaan, alles behalve dat!

donderdag 16 april 2020

2020-04-15 | Wij weer ..... 😂



Een dag niet gelachen.....


Ik gooi 't d'r direct maar in..... 
Eerste plan vandaag was TOPpunt Radstake. Daar heb ik ooit eens een Rondje Heelweg gelopen van maar 13 km. Vond ik te weinig voor ons, tenzij Brigitte nog niet genoeg aangesterkt is, maar ook zij wil wel meer kilometers. Goed, mijn optie Mooi Achterhoek Marienvelde van 17 km, dat wordt 'm! Zou je denken.....


Mooi Achterhoek Mariënvelde maar doen?

Fris en Fruitig zit ik om 8:30 uur in mijn koude auto met mijn korte benen en de kachel op hoog met een veel te volle rugzak met eten en drinken. Via de A18 gaat mijn weg naar Marienvelde. Gisteren heb ik nog even snel en vluchtig de route bekeken. Ik heb 'm al eens in 2018 gelopen, maar is te mooi om niet nog eens te gaan. Wanneer ik net voor het dorp het ene mooie optrekje na het andere passeer, valt mijn oog op de hangbuikzwijntjes met na de woning het bordje van het Gait Dammerspad. Déjá vu, hier staken we eens vreselijk lachend de Halse Heide over. Niet veel later parkeer ik bij de kerk van Mariënvelde in de zon 🌞 op de parkeerplaats. Brigitte is er nog niet, kan ik snel even een fotootje op Facebook plaatsen. Tegelijkertijd gaat er een grijze hersencel heel druk graven in mijn bovenkamer ..... ik was hier eerder, jaha met het Graafschapspad, neehee ook met Brigitte 😮😦. Mijn kwartje valt wanneer BB arriveert, maar zij kijkt wat dwaas om zich heen en na wat peinswerk (ze heeft het aldoor maar over de prachtig mooie optrekjes waar ze langs reed) zie ik ook daar iets vallen 🙈. We gaan in spoedoverleg, brainstormen hardop en zelfs Google wordt om raad gevraag. Het besluit valt, we gaan naar TOPpunt Radstake en lopen dan gewoon 13 km Rondje Heelweg. Komt qua tijd dan goed uit, want onze starttijd wordt met 9 kilometer verlegd. En zo rijden we Mariënvelde uit, op naar Heelweg.  

Aan de andere kant van de N18
Brigitte wil direct de P van Radstake op, maar ik ga d'r voor om echt bij het TOPpunt te komen en te parkeren. Goed, nog een keer in de achteruit (mijn fout
😊) en met wat gehannes staan we eindelijk waar we wezen moeten. Ik ga me even inlezen op het infobord, terwijl BB haar lange winterwandelbroek ('t was -1℃ vanochtend in Hoaksebarge) verruild voor de korte benen. Dit al swingend op de geweldige klanken van ...... ik heb werkelijk geen idee 😯!
Zo snel de tijd tikt, zo snel wijzigen wij ook de plannen, want TOP heeft ook wel een langere route, 18 km, Molenwandeling, dat wordt 'm. We hoeven dus niet met Guru op pad (helaas is er geen gpx route te downloaden), gewoon simpel d
e paarse voetstapbordjes volgen. De desbetreffende wandelkaarten heb ik ook...... thuis liggen. Voor de zekerheid maak ik dus maar even een foto van het infobord-kaartje. Je weet met ons maar nooit! We lopen de route linksom en moeten dus gelijk de N18 oversteken. Eenmaal veilig aan de overzijde aangekomen, lijkt het vertrouwen van BB ietwat geschaad en denkt zij dat we ook dit al eens eerder hebben gelopen. En ja gelijk heeft ze, totdat het paarse voetstapje ons langs het Viking Buitenleven leidt. Niet veel verder worden we het bos ingestuurd en moeten we weer in conclaaf over welk pad de juiste is. We kiezen voor de grootste. Hier slingeren we over kleine smalle bospaadjes, met en zonder boomstronken. Tip: blijf stilstaan wanneer je van de omgeving wilt genieten en wanneer je loopt, vooral met neus aan de grond ❗❕
 
  

We komen op bredere zandpaden, veen- en moerasgebied. Hier waren we eerder! Wandeling Aaltens Goor, toen één met heeel veel water, nu volop in de zon. We herkennen en zien veel, zo ook het brede zandpad met de prachtige hoge statige bomen ver links van ons. Maar paarse voetstapbordjes????? Gelukkig hebben we de foto nog. En Guru! Wij weer in conclaaf, zelfs via whatsapp en mobiel de hulplijn ingeroepen. Mijn wederhelft stuurt mij even later en na veel uitleg ("hoe lees je een wandelkaart": cursus te volgen bij mij
😃) een paar foto's van mijn wandelkaart. Meneer en mevrouw wandelaar bieden nog aan ons op weg te helpen, maar wij danken hartelijk en zetten de pas er weer in zodra wij denken weer op de juiste weg uit te komen. Niet veel later lopen we langs de windmolens en passeren wij links het brede zandpad waar wij uit hadden moeten komen.


  

We fotograferen wat rond, bloesem, water, lucht..... en de roofvogel die bid voor z'n ontbijtje. Maar zo ook de eenzaam en verlaten lakschoen/sportschoen op het zandpad. En weer gaan onze hersencellen met onze fantasie op de loop. Wij er achteraan dan maar. Al snel belandden wij op onze eerste rustplaats, met de kont op de komo in het gras bij de sluis van de Veengoot. We begroetten nog wat paardenvolk, hondenliefhebbers en gewone wandelaars die interesse hebben in onze dag. Wanneer het gebak en de koffie z'n weg elders vervolgen in ons, lopen wij even later Lichtenvoorde binnen, maar niet zonder de nodige wandelaars en fietsers op ruime afstand gepasseerd te zijn. Het lijkt wel druk vandaag 😎. Via de Flierbeek slingeren we dit dorp weer uit en steken over naar andere zijde van de N18. En zo geraken wij weer in het buitengebied, parallelweg Varsseveldseweg, Op Het Hulshof en het gravelfietspad Woltersveld op. BB geeft mij nog instructies hoe te lopen en wat vooral niet te doen. Daarmee bedoeld ze: "blijf van dit dunne draadje af!" (Iets met stroom ⚡⚡). Een mooi donkergroen bankje wacht op ons, maar de odeur die de boer erachter verspreid doet ons onze weg vervolgen.

Wat is de natuur toch mooi

Niet veel later hebben wij totaal geen spijt van onze keuze en nemen we plaats tegen de graswal aan langs de Veengoot met z'n prachtig heldere water. Hier lunchen we en genieten van het uitzicht. Het enige ienieminie vliegbeest van de hele wijde omtrek landt pontificaal in mijn toch al te kleine theekop (van de thermoskan) en na mijn opmerking dat ie er misschien wel in getoiletteerd heeft proest BB de Veengoot nog iets voller. Daar gaat mijn overheerlijke rooibosthee 😕. Ver links van ons raast het verkeer over de N18. Hoezo blijf thuiswerken??? Ook hier lopen en fietsen de nodige medemensen, alle varianten, groot-klein, enkel-dubbel, gemotoriseerd-echte trappers, met en zonder dier. Maar wij liggen lekker laag op waterniveau en veilige afstand, zij passeren op het hoger gelegen zand/fietspad. De buikjes vol, de blaasjes leeg, de nodige onzin en roddels weer verspreid (tja... we moeten het toch ergens en over iets of iemand hebben 😙) en doorrr.... op zoek naar de paarse voetstapjes. Nou dat paars wordt steeds lichter tot vaag lila/oud roze toe. Nu maar hopen dat we geen voetjes gemist hebben, want anders worden het misschien hele lange 18 kilometers 😂.


We raadplegen Guru en de foto's van de wandelkaart toch maar even, gewoon ter bevestiging of we nog wel goed gaan..... of niet (met ons weet je maar nooit 😁). De Harreveldseweg hebben we in zicht, prachtige Droebels 🏡 overal om ons heen (wat zijn we weer vaak verhuisd vandaag 🚚🚚) en als we straks ergens links gaan, moet alles goed komen volgens mij. De kalkoen poseert nog even zonder geluid en bij de baby pony smelten wij bijna weg. Regelmatig belanden we in de berm, kan zijn voor gemotoriseerd (vracht-)verkeer of gewoon twee lieve senioren in hun scootmobiels die ons nog vrolijk iets toeroepen. We gaan weer links..... jouw kant BB. De nodige asfalt kilometers lopen we hier weg. Bij het horen van een kakofonie van kikkers staan we even stil om dit te filmen, vooral het geluid is prachtig. Maar die groene springers zijn ook niet gek en voelen ons van ver al aankomen met ons gestamp en gekwaak. Net wanneer wij alles in de aanslag hebben, stilte.....  maar geduld wordt beloond. Ook de drie roofvogels hoog in de lucht trekken onze aandacht. Prachtig wanneer zij keren op de wind en de zon hun vleugels oranje kleurt.


Van de Kroosdijk gaat het al gauw weer rustiger zandwegen op, Blindediekske. Allereerst maar eens op zoek naar een plekje om het schoap links bij te voeren (lees: meer wandelwol onder mijn linker hak te proppen). Wanneer een bankje zeer welkom is, passeren we er nooit één, dus weer met 't gat op de komo in 't grös. Nee, nog geen koffie, ff doorrrr....... We houden snel weer halt voor de groene kikkerfamilie die in een poeltje zit te wachten op een fotoshoot door ons. Niks gespring, niks gebrul of gekwaak, heerlijk rustig vader/moeder en kroost. Nog voor de brug over de Veengoot passeert ons een stationwagen met een modelvliegtuig in de laadruimte. Leuk, die gaan we vast zien straks. Maar dat voor later, eerst weer wat fotomomentjes van water, waterbloempjes (Hoornblad (zo fijn hé Google, word je slim van 😊)) en snelle stroompjes.



Een lang zandpad met gravelfietspad ligt voor ons. De nodige
fietsers, allemaal van zekere oudere leeftijd, trapt er hier aardig op los. Dan staat er zo maar een mooi blokhut-achtig iets klaar om betreden te worden, dus wij zeggen: koffie met! En zo gaat ook de laatste thermoskan leeg en nu dus maar hopen dat die rare vage voetstapjes echt de paarse route is. Terwijl we zitten, oefenen we nog even onze camino talen Spaans en Portugees, en ik denk dat dat wel goed komt tegen die tijd (september 2021?). We zijn al bij brood en appel 😂😂!
Achter ons in de weide is het een gezellige drukte van zwart bonte koeien die even later plaats hebben genomen achter "ons hok". Zie wel dat we aantrekkingskracht hebben! Nog een fotootje en doorrrr.....



  
We lopen wat te zwalken van fietspad naar zandweg en terug, omdat we op zekere afstand willen blijven van de fietsende passanten. Da's gelukt! Een leuk tuinsetje staat rechts opgesteld, bankje, stoeltjes en tafeltje, ter hoogte van het heuse modelvliegtuig-vliegveld. Maar er vliegt vandaag veel vliegspul van minuscule omvang door/in de lucht (insecten genaamd), maar de beide auto's die hier geparkeerd staan hebben beide nog hun vliegtuig in de laadruimte liggen 😲. Links in de weide staat een soort container en wie zitten daar lekker in de zon....? Ons verhaal: Die willen bij moeders de vrouw vandaan en even relaxen en niks doen 😑.



Aldoor hebben wij de windmolens van Het Goor links in ons vizier gehouden en zodoende vertrouwden we erop dat de lila en oud roze voetstapjes gewoon paars hadden moeten zijn. Nu het Diekske eindigt ziet BB ver voor ons de Stoeterij Radstake en de N18 al. Laatste loodjes, Landstraat. We worden bij het betreden van dit zandpad gewaarschuwd dat er gesnoeid wordt, maar 't is inmiddels rond vieren en de laatste snoeier start net z'n automobiel. Niet veel later betreden wij de parkeerplaats bij het TOPpunt.
Verrast dat we zo dom gestart zijn vanochtend, blij dat we de route gevonden hebben ondanks de nodige raadsels,
 vrolijk dat ons weer zoveel rare dingen is overkomen en gelukkig dat we het weer hebben kunnen doen vandaag op zo'n stralende lentedag. Zaterdag gaan we verder, maar dan weer mijn kant op!

Perfect day!
BB bedankt voor deze leuke dag.





Ter info: Wij respecteren en hanteren de regels m.b.t. het coronavirus daar waar nodig is als het vreemden/passanten betreft. Daarnaast kunnen wij prima zelf onze eigen grenzen bewaken waar nodig. Hopelijk voorkomen we hiermee dat enigen van u denkt dat wij roekeloos te wandel gaan, alles behalve dat!

zaterdag 11 april 2020

2020-04-10 | Goede vrijdag


Snuifje?!

Goedemorgen deze gezonde frisse morgen. Ik ga eindelijk weer een lekkere wandeling maken samen met Brigitte
😊😎😍. Gelukkig is ze zo goed als hersteld en heeft ze goede zin in een niet al te lange 
wandeling, Trage Tocht Beltrum dus! Bermuda was helemaal blij dat ie eindelijk ook weer mag wandelen, even als mijn fluoriserende polo 😎, maar wel met m'n wintersokken aan (maar da's gewoon omdat het beter loopt en om blaren te voorkomen)! Jas en paraplu moeten mijn "kleine vriend" verlaten, dus lekker ruimte voor extra drinks en foods (je moet toch wat nu). Ruim op tijd stap ik in m'n panda, kachel op hoog! want 7℃ is echt heel fris ⛄ aan de blote benen!

https://www.stpaulusparochie.nl/index.php/beltrum

9:00 uur starten we vanaf het Mariaplein
 in Beltrum, hoe toepasselijk toch op deze goede mooie dag?! Guru kent de route, nu wij nog. Via de uitgestorven sportvelden moeten we om een woonwijk heen lopen, maar daar wordt het direct al lastig voor ons. Guru is niet altijd helemaal op het juiste padje, dus neem ik zelf het heft maar even in handen en al snel lopen we het buitengebied van Beltrum in, langs het Mariakappeltje. Kaarsjes zijn op helaas, dus door. Niet veel later passeren we een leuk bankje aan de rand van het fietspad. We hebben al bijna twee kilometer in de benen, dus halt, koffietijd! Moet ook echt wel, want hoe krijgen we anders onze rugzakken leeg vandaag?

  

  


We lopen afwisselend op gravelpaden, zandwegen, fietspaden, kleine kronkelige asfalt-B-weggetjes en langs sloten, slootjes en vennetjes. Een paar wandelaars en fietsers (alle soorten en maten) komen we tegen en wij zijn wel zo aardig om dan de berm voor hen in te duiken. Zelfs wij proberen zoveel mogelijk uit elkaars "space" te blijven, maar dat zijn we ook net zo vaak weer vergeten
😏 (nee wij zijn niet besmet en gebruiken ons verstand echt wel!). En wat is dat lastige selfies maken zeg 😀. Verder gaat het fotograferen ons ook weer goed af, want al zijn er nu geen rood met witte stippen in welk formaat en welke hoedanigheid dan ook, genoeg lucht, water, bloesem, bomen, weides, narcissen, pinksterbloemen, vlinders, vogels, hazen, fazanten en wat al niet meer. En dan te bedenken dat ik wel twee keer zoveel foto's had kunnen hebben als de vogels, vlinders en fazanten gewoon stil waren blijven zitten voor mij.




We worden al lekker warm en ontdoen ons van vest één. BB houdt de benen nog even aan tot later order, is natuurlijk nog aan de snuifjes. Soms is een niet werkbare neus ook wel ff fijn, want de boer is z'n kuilvoer aan het snijden en laden en dat meurtttttt.........😟 Snel gaan we de bocht om, Hemminksweg. Guru verteld me dat we verderop met de bocht wat rechts gaan, dan links een watertje passeren en zo uitkomen bij de Slinge (aan BB's zijde 😎). Ver voor ons zien we een echtpaar fietsers iets bekijken rechts (voor hen, links voor ons, dus bij het watertje) zo lijkt het. BB oppert dat daar vast iets heel moois te zien is, dus wij komen eraan!!!! Het moois was een vette teleurstelling, een sloot vol big shoppers, komo's en plastic tasjes met heel veel snuif- of rookspul en een klein stukje plastic rood-wit lint van de politie. We (samen met echtpaar fiets) nemen dus maar aan dat "het gezag" op de hoogte is. 

  

Het wordt weer tijd voor een rustpauze, volgende bankje is de onze. Prachtig plekje weer, langs het gravelfietspad met achter ons de Slinge (wanneer we zitten hé, als we lopen is ie aan BB's kant natuurlijk). Brigitte krijgt het ook heet (nee is nog niet van zekere leeftijd 😊) en gaat eindelijk ook solidair doen met mij en haar benen gaan uit en in haar kleine vriend. Het is nog net voor de middag, maar we verorberen direct onze lunches ook maar, want de rugzakken zijn nog niet leeg! Genietend van dit plekje mijmeren we samen nog ietwat verdrietig en teleurgesteld over onze afgelaste camino. Hopelijk wordt september 2021 ons jaar, maar dat is geheel afhankelijk van BB's nieuwe werkgever waar ze volgende maand aan de slag gaat (hé hé eindelijk mag ik er over schrijven).

 

Beide met korte benen lopen we verder langs het water, steken de brug over zodat ook ik even het water (vanaf hier Gracht genaamd op Google maps) aan mijne zijde mag hebben. We hangen hier nog wat op en over de brug voor de zoveelste leuke fotomomentjes. Vaak denken we hetzelfde qua foto's maken, zien we ook hetzelfde, maar zo niet, Brigitte is niet de beroerdste om te delegeren dat ik van dat of dit een foto dan moet maken over zus of zo. Ach, allemaal emotie 😂. 
Het wandel/fietspad eindigt en wij gaan naar mijn kant, Goorsemanslaweg op. Zo'n 1.5 kilometer zandweg volgt, met rechts een wat lager gelegen gravelfietspad. Een kleine zilvergrijze automobiel rijdt ons heel traag en voorzichtig tegemoet (wij hebben al een oordeel over de bestuurder(ster) klaar 😐) en laat een stoffige zandwolk voor ons achter. Happen maar! Links bevindt zich een natuurgebied(je), Grevengracht. BB denkt dat onze route hierlangs gaat, maar ik overtuig haar alleen mij te volgen. We lezen natuurlijk wel even de infoborden en belandden daarmee weer terug in de tijd en onze wandelingen elders en iets met piemelpaddestoelen. Zo de toon 😂😂 was al gezet, nu nog meer!

Bij de vistrappen moet er natuurlijk ook even gekeken worden. Water en vuur trekt toch altijd aan! Ik neem de betonbalk om ietwat boven/in/dichterbij het stromende water te komen om jullie ook even te kunnen laten meegenieten van onze mooie natuur en wandeling. Brigitte blijft veilig op de kant staan met telefoon in de aanslag voor het geval ik ten onder ga. Vrolijk biedt ze me "haar lange benen" en vest aan voor het geval dat. 't Is zo'n leukerd hé 🐷. 
Verder gaat het richting brug (fotootje hier, daar..... etc etc) en keren we even later het water de rug toe. Een mooi brede zandweg (Peppelendijk) met statig hoge bomen links en rechts geeft ons weer reden genoeg om met zekere regelmaat stil te staan. Ja, er groeien paddenstoelen op bomen, zitten baby kauwtjes, koolmeesjes en ander fluitetend gevogelte op takken en zelfs in mijn favoriete kleur staan er tekens op bomen geschilderd. Heel interessant en tijdrovend allemaal.

Laten we eens een fotootje maken
Wanneer wij de klinkerweg naar links opdraaien, Baksweg, worden we warm welkom geheten door de hond des huizes die zich in het zweet staat te springen langs het draadje 
in de ruime tuin om het huis. Relaxxxxxx ..... nog even het weiland met de sloot en de pinksterbloemen...... en wij gaan al doorrrr.
Na wat rechts, links, laatste rustpauze in het zon in het gras (bij gebrek aan een bankje daar waar wij er één willen) 🌞, nog een bruggetje, betreden wij 't Slat, kerkepad van Beltrum e.o. Al lachend over de woordspeling van dit pad lopen we dit natuurgebiedje in met rechts nog een vennetje met kikkers. Tuurlijk, die staan nog niet op de foto. Maar die groene beestjes zijn zeer gevoelig en duiken direct onder, wegwezen! Zo ook wij.



Onze aandacht is ook al snel weer op iets anders gericht, heel veel klompen over links in het bos. Onze gedachtes gaan tegelijk naar onze familie-Zwiers-familiedag-leden. Dus wie weet wat we hier ooit nog eens gaan doen. 
't Slat blijven we volgen om even later het Spilmanshuuske van binnen te bekijken. Het is een oude schuur die mooi gerestaureerd is en bij minder goed weer een fijne schuil/rust/pauzeplek is. Er ligt genoeg leesvoer en de nodige geschiedenis staat daar geschreven en is er te lezen, maar wij gaan verder, de laatste ongeveer plus minus1.5 kilometer. Via de Heelweg (doorgaande asfaltweg, en zo scheef als maar kan. Hoe loop je je voeten stuk weg!) lopen we het einde van deze wandeling tegemoet. De nodige fietsende medemens passeert ons hier, de één iets handiger dan de ander, maar wij geraken levend en wel in Beltrum, voor de Onze Lieve Vrouw ten Hemelopnemingkerk. De voordeur staat open, wij dartelen er wat heen en weer en zo geraakt BB aan de praat met een meneer bezoeker. Al fotograferend meng ik mij in deze conversatie die natuurlijk gaat over wat de wereld zoal bezig houdt gisteren, vandaag, morgen en de komende maanden.



Voordat BB en ik definitief afscheid nemen trekken we beide nog even onze agenda's om verdere kilometers te plannen. Heerlijk, woensdag gaan we weer!  Voor vandaag was de Goede Vrijdag dubbel en dwars een goede, met weer dik 14 kilometers in onze beentjes.
"Oh wat is het toch fijn, om met Brigitte op stap te zijn".
 


Ter info: Wij respecteren en hanteren de regels m.b.t. het coronavirus daar waar nodig is als het vreemden/passanten betreft. Daarnaast kunnen wij prima zelf onze eigen grenzen bewaken waar nodig. Hopelijk voorkomen we hiermee dat enigen van u denkt dat wij roekeloos te wandel gaan, alles behalve dat!