Volgers

zondag 2 augustus 2020

2020-08-01 | Scholtenpad

Hier waren we eerder

Vandaag gaan we officieel één van de acht routes van het Scholtenpad wandelen (eigenlijk zijn het er tien, waarvan twee dagwandelingen). Vele kilometers rondom Aalten, Winterswijk en Bredevoort hebben wij al gelopen, dus zijn wij ook net zo vaak de geel/rode markeringen van het Scholtenpad tegengekomen. Het betreft vandaag een wandeling van Bredevoort naar Winterswijk en dat betekent twee auto's, BB's trekker aan het eind, Panda aan de start, fijn aan de rand van het centrum. Direct krijg ik de kans een mooi fotootje van de plaatselijk kerk op de markt te maken, maar daarvoor is Samsung duidelijk nog niet in the mood, vuls te vrog 😊. En ik snap wel waarom, want wat doe je zonder geheugen 😏? Helaas, zijn brein ligt nog thuis, in de multi-cardreader, dus moet de Apple het vandaag maar alleen doen. Deze tegenslag, zo vroeg in de ochtend, moeten we even verwerken, dus duiken we 20 meter na de start het terras op voor een lekkere cappuccino (zonder gebak, mag niet van BB 😕). 

  

Rustig ontwaakt Winterswijk, de markt staat gereed voor z'n clientèle, de toeristen slenteren wat rond in zomerse outfits, families en vrienden treffen elkaar alhier voor een gezellige ochtend c.q. dag. Met de fijne temperatuur van 22℃ stappen wij onze route weer op en da's ook altijd nog wel een dingetje. Zo lopen we dus de juiste afslag al voorbij en nemen een veel leuker kruip-door-sluip-door-steegje en vervolgen de juiste weg de stad uit. Het mooie aan wandelen op bekend terrein is de herkenning, weten wat er komt, waar wat staat en wie wat wanneer deed of zei of juist niet. Zo verheugen we ons vooruit al op de leuke paadjes, weggetjes, horeca en watermolens die we gaan zien of misschien net niet. Da's de verrassing van deze dag. Wanneer we bij De Gulle Smid belandden is het, op één fietsende dame na, hier nog uitgestorven. De bootjes liggen vrolijk gekleurd in de Boven Slinge op de eerste recreanten te wachten. Wij lopen de brug over, langs de water- en oliemolen, en hebben een lekker tempo te pakken. Dat houden we er ook in, daar Brigitte met regelmaat te kennen geeft nog geen foto's te hoeven maken, want die heeft ze al van een eerder wandeling(en) 😊. Ik daarentegen knip weer aardig om me heen, (goed iets minder dan wel) want het seizoen is nu anders, dus de foto's ook. 

 

Het gaat verder over kleine boerenweggetjes met hier en daar een leuk optrekje met dito uitzicht, maar met weinig leven om de deur. Het merendeel zal vakantie aan het vieren zijn elders in eigen land misschien en al die anderen uit dat "elders" rijdt hier gemotoriseerd ons voorbij, zodat wij met grote regelmaat in de berm belandden om later deze dag ongehavend Bredevoort te bereiken. Tenslotte wil ook ik nog ongeschonden op vakantie naar elders!
We verruilen de weg voor een bospad richting Watermolen Berenschot en gelijk weer herkenning. Zo ook het pad ernaartoe en daar spotten wij ook onze voorlopers, twee echtparen, bepakt en al en met boekje. Ons brein gaat dan gelijk aan het werk om uit te dokteren welke route zij lopen, maar daar komen we vast gauw genoeg achter
😁. 


We steken de weg over naar Berenschot en daar is nog meer leven, fietsers genaamd. Grote met dunne bandjes, kleintjes met dikke banden en alles wat er tussenin zit. En onze voorlopers
😃. Wanneer we de Boven Slinge wederom gepasseerd zijn en blijkt dat onze benen net iets grotere stappen maken dan die van hen, voegen we allen samen tot gelijk-op-lopers. Een gesprek is zo begonnen, ieders route is elk nu duidelijk en voor de komende kilometers blijven we samen lopen en zo wandelen we allen de Bekendelle in. Een prachtig moerasbos met een smal pad dat al kronkelend het water van de Boven Slinge volgt. Veel herkenning weer voor BB en mij, alleen toen lagen er nog planken op het bruggetje en was het pad vrij van bomen en takken. Nu is het wel anders en moet er even stevig gekluund worden tot ons genoegen. Chapeau ook voor de oudere echtparen, ze hebben het toch mooi wel gedaan en ook zij lopen vandaag bijna 20 km! 


We blijven het zandpad volgen, ik voeg me weer bij m'n eigen wandeldinnetje en zo worden wij weer vooroplopers en groeten vriendelijk de postbode, die vanuit z'n combo achteruit de post in de brievenbus deponeert. En wat een geluk, hij lacht en groet vriendelijk naar ons. Dat hebben we wel eens anders meegemaakt, maar die had toen ook een bromscooter, geen automobiel.
Wanneer wij de ene zandweg voor de andere verruilen en een bankje op ons pad komt, beslist BB dat we die nog even laten voor wat het is, en wanneer wij weer eenzaam en alleen lopen de volgende bank de onze wordt. Niet veel later scheidden de wegen van Scholten en Noaber en zwaaien wij elkaar uit. De volgende bank.... koffie met cake
😀! 


Het gaat verder over zandwegen, de Piet Mondriaan fietsroute, langs akkers, weides en grote Saksische boerderijen. De temperatuur is inmiddels gestegen tot 25℃, maar wel met aldoor een fijn windje en voldoende wolken. Brigitte loopt zelfs warm om af en toe eens een fotootje te maken van alles wat zoal groeit, bloeit en vrolijk gekleurd staat te wezen in de berm. Terwijl het zandpad zich voor ons uitstrekt weet ze ook bijna zeker dat we straks dat ene bankje tegenkomen, daar waar eens de eierschalen op de wind werden meegevoerd. Et voila, ze is net een wandelend stratenboek met grote harde schijf, want het bankje staat er nog steeds. Het enige kleine defect op haar schijf zijn linksen en rechtsen, want ze was ervan overtuigd dat we van de andere kant zouden komen aanlopen 😂. 


De tractor met JanPlezierwagen laten we passeren, unsere Deutsche Fahrradfahrer mit Reifenpanne steken we met een vriendelijk woord een hart onder de riem en zo wandelen we het buitengebied van Winterswijk door. Niet veel later groetten we een markante heer op hoge leeftijd, keurig gekleed in twill broek met een colbert, dat hij misschien ooit gepast heeft toen hij nog vier maten groter was. Zelfs onder zijn stetson hoed kan hij goed verstoppertje spelen. Geweldig! 😀 Wat is de wereld toch kleurrijk, zelfs in beige en bruin gekleed. Het smalle pad wordt breder, de eerste piemelpaddestoel heeft bezoek van enkele oranje aaskevers die fijn staan te piemelen (bedankt Brigitte 😂) en wij belanden op de Henk Krosenbrinkroute. Voor ons geldt dat een infobord nooit voor niets geplaatst is, dus oefenen we ook regelmatig onze Nederlandse taal (nou..... 😄 wij vullen het aan met onze wandeltaal). 

 

Na de lunch, wederom een bekend bankje, gaat het verder over zand. Ditmaal errug mul zand, zand voor peuters in zandbakken, zand zoals in "dit is heel vermoeiend voor mijn voetjes", zand zoals vorige jaar mijn eerste ervaring met het Balloërveld! Tja soms moet je wat hé! Maar ik weet na dit komt asfalt, die boer, dat huis en later een afslag richting bos. De temperatuur is inmiddels iets verder gestegen en met 29℃ begint het zweet wel iets sneller te stromen, zeker wanneer we de bocht nemen en in de luwte lopen. Het bos van Havezathe 't Walfort is dan ook meer dan welkom om weer even iets af te koelen. 
Voor de Keizerbeek, met daarnaast wederom de Boven Slinge, gaat het verder over het schouwpad richting Bredevoort. Nog wat laatste fotomomentjes, één met plaatsnaambord natuurlijk, een selfie op de brug waar wel water onderdoor stroomt (da's tegenwoordig ook een zeldzaamheid, water) en dan nog de nodige van de monumentale pandjes en objecten. 


Met bijna 20 kilometer op de teller arriveren wij op het dorpsplein van het pittoreske dorpje Bredevoort. Mijn lichaam schreeuwt om ijs en wanneer terras Bertram het niet op de kaart heeft staan en wij besluiten de overige horeca af te struinen, draaien we om en staan we oog in oog met IJssalon de Heerlyckheid. Hoe mooi wil je het hebben
😍! Relaxed nemen we plaats op het plein, genietend van onze welverdiende ijsco.
Het was een mooie route, ook al liepen we grotendeels of geheel hetzelfde van ooit, maar dat vonden we van alle voorgaande routes die we hier gelopen hebben ook al. De verrassing zat 'm vandaag in het onverwachte en tegelijkertijd bekende van de plekken die we herkenden, die we wisten dat die zouden komen, linksom of rechtsom. Wie weet gaan we nog voor de overige routes van Scholten, maar dat bekijken we gewoon per keer, per week. 


Volgende week maar weer Brigitte? 😎

zaterdag 25 juli 2020

2020-07-24 | Alternatieve 4-daagse / Dag 4

Oeps

"Elk nadeel heb zijn voordeel", een citaat dat op mijn lijf is geschreven. 
Vandaag maar eens vroeg beginnen dan ben ik voor de bui hopelijk thuis.
Iets over zevenen, ik parkeer Panda netjes achterwaarts bij de paardenkliniek aan de Hengeloseweg (N316) net voor Vorden. Het wordt niet als het startpunt genoemd van de
Vijf Kastelen route, maar ik maak het tot de mijne (puur praktisch, dichtst bij huis). 't Is vroeg, weinig leven nog op de weg en bij de kliniek is alles nog in rustte. 
Ik start GPSOdometer (doet 't altijd) 😀, de wandelapp (deed het al één dag) 😒 en kijk even goed op Guru hoeveel km het moet worden en welk pad ik nu in moet. Ik kies voor links om, dus direct de N316 oversteken, Hilverinkweg in en gaan. Terwijl ik loop klik ik de banden van mijn rugzak dicht, stop mijn Apple in m'n broekzak en wil mijn hand door de lus van mijn camera ..... camera ..... waar .... oeps .... 😲??? 

Heb ik wel nodig!

Tweehonderdeenenveertig meter terug
😐, pak ik de camera van het dak van mijn Panda en kies er nu voor de route dan ook maar rechtsom verder te lopen. De route is 19.9 km volgens de gpx, dus ik moest al 100 meter extra lopen. Gelukt! Dus, elk nadeel ...... 😎
Ik loop langs de kliniek, volg het brede grindpad en wordt al gauw welkom geheten op Landgoed Vorden. Bekend terrein (ach ja, waar niet inmiddels?) o.a. van het Pieterpad, maar ook van andere prachtige routes in en om Vorden. Vorig jaar toen ik hier liep was dit stuk pad afgesloten vanwege Mañana Mañana, maar nu grijp ik mijn kans en leg de voetstappen van de Vrouwen van het Pieterpad vast op de gevoelige SDcard. Het rondje gaat links om het kasteel richting het restaurant 't Kasteelhaantje. Helaas heeft de haan nog niet gekraaid 😏 dus geen koffie. Ik maak mijn brein nog even blij, op dit vroege uur, met de geschreven info die hier gratis en voor niets te lezen is en vertrek richting Wijngoed Kranenburg.

 

Van hier gaat het naar Landgoed De Wientjesvoort. Verstopt achter een hoge haag is het niet mogelijk een echt mooie foto te maken, maar we altijd Google nog 😊. Het gaat rechtsaf, een stukje over het land van de heer en mevrouw des huizes. Wanneer ik het bos verlaat om aan andere zijde van de Wildenborchseweg mijn pad door Grote Veld te vervolgen, kijk ik even goed om me heen, blij verrast dat ik op dit punt de weg passeer die ik al 22 jaar rij als ik naar Twente ga. 
Hier komt ook meer leven in de brouwerij. 
Een stevig dame (mijn eerste indruk de vrouw des huizes, de boerin herself) is in gesprek met een paar jongvolwassen in overall en met laarzen aan achter op de deel. Er lopen mensen materialen te versjouwen, er staan aanhangers in de berm, het vee 🐄 gaat aan het ontbijt, de taxibuschauffeuse wenst de mensen een fijne dag en beloofd ze later vanmiddag weer op te halen. Ik ben bij Urtica De Vijfsprong. Wat een prachtige plek om te wonen, werken en zorg te krijgen. Hier gaat mijn hart van glimlachen 💚😊!


Mijn route voegt zich weer bij het Pieterpad en Het Enzerinck is in zicht, dus ook mijn rustplek. Hiervoor loop ik door tot achter het prachtig statige landhuis naar grootvaders huisje. De picknickbank geeft uitzicht op de achterzijde van het huis, staat aan de zijde van een weide en aan de rand van het bos. Drie dames passeren verderop het huis en verdwijnen weer tussen de bomen. Ik installeer mezelf, gooi de apps in de rust, dek de tafel en het genieten van de rust kan beginnen, voor even. Een sportief uitziende mevrouw drukt met grote inspanning een oudere meneer voort in een rolstoel, met in hun kielzog een dame op leeftijd, enige ogenblikken later gevolgd door nog drie gepensioneerden. Vanaf het pad roept ze mij toe dat het gedaan is met mijn rust. Even later zitten we met z'n allen aan de picknickset aan de koffie. De sportieve mevrouw is de mooie-dag-begeleidster van het hele stel en gaat vaker met hen hier even wandelen en zitten. Het is me al gauw duidelijk dat niet iedereen van dit gezelschap meer precies in het heden leeft, maar hun verhalen waren een cadeautje voor mij. 


Iets verderop ligt Buitenplaats Den Bramel. Hier nemen het Pieterpad en ik definitief afscheid en wandel ik door naar het omliggende park met bomen groot, groter, grootst. Helaas staan ze er niet allen even florissant bij, maar 't is best indrukwekkend. 
Het zandpad wordt asfalt,  B-weg wordt N319 en niet veel later loop ik Landgoed Hackfort op. Ik groet hier mede-wandelaars, jong, oud, met grote en kleine kids en/of genietend van een picknick op een bankje met de korte beentjes bengelend in de lucht. De koeien in de weide waar het pad door heen loopt, trekken zich weinig tot niets aan van mij en staan gezellig samen geschoold bij het hek waar de uitgang is. Eén enkel exemplaar, nr 9188, staat mij van links aandachtig te observeren met z'n grote donkere ogen, terwijl de overige familieleden ietwat heen en weer schuifelt, draait en zelfs voor mij gaan opstaan uit hun herkauw modus. Ik zie mijn kans schoon....
Wanneer ik parallel loop aan de weg, redelijk beschut en deels onder de overhangende takken van de bomen aan de Hackfortselaan, begint het te regenen. Mijn verstand wint en ik doe mijn kleine vriend z'
n regenjas aan (gelukkig heeft ie ‘m altijd bij zich ☔) en ik houdt mijn plu bij de hand voor het geval ik straks in open terrein echt nat word. 

 

Via de achterom-route kom ik bij het mooie Kasteel Hackfort. In de historische moestuin is het een gaan en komen van mensen en aan de geparkeerde fietsen te zien zit de rest op het terras bij het koetshuis of maakt een wandelingetje in het park. Zondag maar eens met mijn wederhelft bezoeken, lijkt mij de moeite waard.
Wanneer ik aan de voorzijde van het kasteel bij het hek beland, wordt mij de kans ontnomen om een mooie foto te maken daar een jonge familie het blijkbaar normaal vindt hun pc hoofdtrekker, met draaiende motor, hier te stallen en zelf rustig wat rond te neuzen. Wanneer de wasserette mevrouw bij het hek moet wezen met haar auto, rijdt meneer iets, goed anderhalve meter, achteruit, maar de parkeerplaats weet ie niet te vinden zo lijkt het 😏. Maar misschien interpreteerde ik de gehele situatie wel totaal verkeerd en wilden ze gewoon bij de familie Van Westerholt op de thee. Ik maak nog even een fotootje van de watermolen, keer me om en vervolg mijn pad in gedachten met het waarom ie daar stond. 

Watermolen van Hackfort

Een klinkerweggetje met hoge eiken volgt (bijna geen rups te bekennen, viel me al eerder op) en het zonnetje laat zich nu voorzichtig zien. Rechts in de weide, voor wat bomen en bosschages, staat iets wat ik niet helemaal helder krijg, zelfs niet nu ik een nieuwe bril heb. Het beweegt heel relaxed en ongestoord steeds iets opzij, naar voren..... Ik fotografeer het maar en eenmaal thuis hoop ik op een onthulling wanneer ik het inzoom. Twee echtpaar fietsers, die mij gelijktijdig passeren, praten heel opgewekt over de ooievaars die in de volgende weide staan te lunchen. Hoor ik mevrouw verbaasd zeggen: "Ooievaars?" Gelukkig stappen ze af om mevrouw de kans te geven alsnog even te kijken, voordat de ambulance gebeld moet worden voor een vallende fietser.


Ik vervolg mijn pad richting de Kattenpol. Hier is het mogelijk om het grootste roofdier van Nederland te spotten, maar daarvoor wordt opvallende kleding afgeraden. Helaas voor mij.
Wanneer ik om een hoekje hier de grond even moet besproeien rijst mij toch de grote vraag: "Durf jij je bekend te maken? Heb jij zoveel ballen en/of tieten? Jij, die overal zijn/haar papieren zakdoekjes laat slingeren? Heb je het hele pakje zakdoekjes kunnen dragen, maar een extra zakje was te zwaar?"
😤😤 Je zakdoekjes heb ik laten liggen, zo ook je bemesting  😣! Met verbijstering loop ik verder, zelfs ik voel schaamte omdat iemand zo met onze natuur durft om te gaan. Te erg ..... te triest ..... 

Geoorloofde mest!

Mijn weg gaat verder richting Delden (alweer zo'n mooi Twents dorp in Gelderland 😀). Via dorpsweggetjes met mooie authentieke boerderijen, velden met maïs inmiddels hoger dan mijn eigen 1.72 mtr, gaat het richting de paardenkliniek en dus mijn eindpunt van vandaag en van deze #alternatievevierdaagse. 
Na dik 20 km zet ik de GPSOdometer stop en al wil ik dat ook met de wandelapp wel doen, als die er niet de brui alweer had aangegeven na mijn rustpauze, toen was ie ineens weer pleitte. Zelfs het totaal in de app is een zooitje
😒. 
Het is mooi geweest, vier prachtige routes in mijn eigen Gelderland, 80+ km bij mijn jaartotaal geteld en maar één blaar gelopen. De pijntjes neem ik daarom wel voor lief. Nu zo lekker douchen en in de rust.
M'n kleine vriend gaat op de achterbank, mijn Apple in de houder aan de sap en de sleutel in het contact, Gas op die lollie en ...... oooohhhhh K... 
😮 hekje, OEPS, kon 'm echt niet zien, laag bij de gronds hekje. Ik bekijk ff de schade, trek een splintertje uit Panda en tja..... ik baal ff, maar 't is geschied, ik verander er niks meer aan. Jolanda goes home!

Duidelijk toch?! 

Open eens een link, ter info, voor de gezelligheid of gewoon omdat ik je nieuwsgierig heb gemaakt. Voor mij was het erg leuk om ze erbij te zoeken en zo nog meer te weet te komen van de plek waar ik was, soms heel verrassend, plus ... je wordt er nooit dommer van!

donderdag 23 juli 2020

2020-07-23 | Alternatieve 4-daagse / Dag 3

Pandaaaaaa........

Hoe fijn wil je het hebben op een zomerse doordeweekse dag? Lekker wandelen in een prachtig natuurgebied met de fijne temperatuur van 14℃ 's ochtends bij de start tot 24℃ in den middag. Wanneer alle tube's gesmeerd zijn, elke soort tape geplakt is, brengt manlief mij via het eindpunt, daar waar Panda straks op mij staat te wachten, naar het station Dieren vanwaar ik vertrek. Ik loop een OV-stapper/Stationwandeling Laag-Soeren. Bijna 21 km van Dieren naar Brummen en wel voor een deel door de koninklijke bossen van onze Oranjes. Dit gaat weer Genieten met een hoofdletter worden! Helemaal als direct een roodborstje gaat poseren voor de camera (maar ja, ik was weer eens te laat) en even later een ree snel wegsprint verder de bossen in.

 

Al gauw loop ik Landgoed Hof te Dieren in en weet ik waar deze route mij naar toe leidt. Hier was ik reeds eerder, meerdere malen zelfs en vandaag begint het direct met rustig stijgen naar de Carolinaberg om vervolgens via één der paden weer te dalen. Afwisselend gaat het wat hoger, iets lager, verder omhoog en minder omlaag tot 75 meter. Erg fijn om dat direct 's ochtends te doen!
Wanneer ik het Nationale Park Veluwezoom heb bereikt draai ik even een rondje en geniet van de rust en het geluid van natuur. Voordat ik hem daadwerkelijk zie, hoor ik iemand mijn kant op rennen. Niet veel later vraagt hij of ik verdwaald ben daar ik mijn rondje draai. Wanneer ik uitleg waarom ik stil sta verontschuldigd hij zich dat ie praat en rent snel blootvoets verder. Au 😖! 



Mijn route loopt gelijk met een LAW, maar welk? Inmiddels heb ik het uitgeplozen, Maarten van Rossum houdt ook van natuur! Na vele kilometers zonder wandelaars, kom ik hier het eerste stelletje tegen. De zandbak is hier leeggegooid, dus worden we "gedwongen" een hoger gelegen pad te nemen en probeer ik zo corona-proof mogelijk te passeren. Links ligt de mountainbike baan en daar is het nu ook een komen en gaan, rechts ontdek ik grappig "ouderwetse", echte jaren 50/60 bouw vakantiewoningen. 
Het tempo ligt niet erg hoog, maar de minuten tikken rustig door en ik verlang inmiddels naar een bankje, kopje thee en iets om het knaagje van mij maagje te bevredigen. 
Parkeerplaats de Plaghak ligt voor mij en er is genoeg reuring, dus ook vast wel een plekje voor mij. 


Een groep jongens start hun elektrische scooters (geheel geruisloos, lekker) 😊 en vertrekt en dan valt mijn oog op een bankje met rugleuning, dat wordt voor de komende 30 minuten de mijne. Ik settle me, dek "de tafel" laat m'n voeten ff luchten en de zon mijn benen verwarmen en bijkleuren (ja, nog meer, 'k heb nog witte sokken). Hoe fijn is dit? Nou, op de familie na die tot in Dieren te horen waren 😣! Opa en Oma treffen dochter en kleindochters op de P en welke blik herrie er toen open getrokken werd..... Zijn we doof of zo? Is schreeuwen het nieuwe normaal? Zij besluiten ook een wandeling samen te maken en eindelijk vertrekt het hele spul. Even wordt het rustig, even.... Wanneer ik mijn pad vervolg hoor ik hen geruime tijd ver achter mij in de bossen nog schreeuwen met en tegen elkaar 😤. 


Ik loop langs de sprengen en lees me in op het infobord. Water is schaars, zo ook hier. Helaas spot ik geen ijsvogels, maar even later wanneer ik het bosgebied verlaten heb, wel de eerste wasserij. En zo zie je maar, vroeger werd er wel heel goed nagedacht wie wat waar bouwde. 
Een stukje bewoonde wereld volgt, Laag-Soeren. Al gauw kom ik in het buitengebied, fotografeer de 85 jaar oude N.H. kerk en loop verder over Soerense Zand Zuid langs mooie ruime woningen deels verscholen in de bossen. De paardenmeisjes klitten wat bij elkaar bij Stal te Bokkel en één klein meisje heeft haar eerste rijervaring op een grote pony terwijl moeder van verre toekijkt.

 

Ik kriskras wat door bos en bereik het Apeldoorn kanaal. Dit is voor mijn zo'n moment wat me een glimlach bezorgt, omdat ik al 22 jaar de Apeldoornseweg rijd van huis naar Apeldoorn e.o. Zo vaak dit punt gepasseerd ben met de auto, nu steek ik lopend over. Aan de overzijde is een friet/ijs kraam, bankjes en volop vreugde en plezier, maar ik loop nog even door, ik wil de 15 km aantikken eer ik stop. Nog steeds loop ik gelijk op met wit/rode markeringen en hier wordt duidelijk welke dat nu is, het Trekvogelpad. Zo zie je maar, ik loop gelijk alles een stukje! Nu maar hopen dat mijn benenwagen en lijf nog even verder willen, dus misschien toch alvast wat bankjes zoeken op Guru? 
En die staat midden in Hall, om de hoek van een RUSTpunt, voor de school en op een best druk bezochte kruising. De schooljeugd van de laagste klassen crost op bmx-jes voorbij zo het schoolplein op, 


De voeten ietwat gerust, de rugzak ietwat lichter en de pijn gestild, tijd voor de laatste 5, 6 ... km. Tja, hoeveel nog? Ik heb Panda vanochtend in een woonwijk geparkeerd i.p.v. bij het station. Ik was ietwat afgeleid door de verschillende routes die ik in Guru heb staan en dacht dat ik daar het dichtst bij het eindpunt zou staan. Niet dus! Ach ja....... c'est moi 😔. Maar hoe de straat heet waar ik sta 😶???? En als ik het al niet weet, dan hoef ik echt mijn wederhelft niet te vragen, die is topografisch zo goed onderlegd, niet dus 😏!  Zit niets anders op dan te lopen, dus gaan...... en straks maar zoeken!
Ik houdt nog even halt bij de nodige kunst in Hall en bij de kerk verdwijn ik weer richting buitengebied. Een mooi fietspad slingert naar Landgoed Leusveld. 


Via het Hallsepad gaat het naar Broek, maar die laat ik voor wat het is en verdwijn weer in bebost gebied van Landgoed Groot Engelenburg. Twee heren golfers lopen voor mij uit, zij naar de volgende tee, ik aandachtig observerend achter hen aan. Hmmm.... ik zeg maar niks 😏.
De golfbaan maakt plaats voor het kasteel en in een boog loop ik naar de voorzijde en het hek. De twintig kilometer reeds behaald, dus tijd voor de #alternatievevierdaagse 20-km selfie met op de achtergrond..... precies.
Nu wordt het tijd om Guru even zeer serieus te nemen om de meest efficiëntste route naar het centrum van Brummen uit te stippelen. De weg die we vanochtend gereden hebben ga ik maar lopen heb ik mij bedacht. En zo maak ik kennis met de plaatselijke winkeliers en beland bij de muziektent op de markt. Neem de bocht, volg de weg, steek de kruising over en ..... gevonden! 


Tweeëntwintig kilometers op de tellers, ja ook op de wandel.app deze keer
😀. Dus drie keer is scheepsrecht! Vandaag weer genoeg cadeautjes gehad, prachtige vlinders, een ree, bonte specht, boomklevers, koolmezen, roodborstjes, geelgors en alle andere rare vogels die los mogen lopen in dit natuurgebied. Het was een fantastisch mooie route en voor de wandelaars van langere afstanden een echte aanrader! 


Dat was drie, nog één te gaan. En die gaat morgen naar Vorden! 

woensdag 22 juli 2020

2020-07-22 | Alternatieve 4-daagse / Dag 2

In goed gezelschap

Na een niet zo'n lekkere nacht, veel wakker, steeds te bang dat ik verslaap, terwijl mijn IPhone gewoon de wekker kan laten rinkelen. Maar thats me 😀. Even smeren met de Gewohl, diclofenac gel, sperti en de vaseline. Makeupje bestaat enkel uit dagcrème en mascara, de rest laat ik maar achterwege, dat zeem ik er later toch zo weer af. Goed in de deo, pillen erin, tas volgepakt en gaan! Vandaag gaat Brigitte een dagje mee, want wat moet je anders toch doen als je vakantie hebt? Precies, je nicht aanmoedigen 👍! Ik pik d'r op in Elten, we rijden naar Terborg en gaan van start. Vandaag lopen we etappe 21 van het Noaberpad, dikke twintiger. 


Alle apps worden aangeslingerd door Brigitte en mij (zekerheid voor alles), zo ook de #alternatievevierdaagse wandelapp, in de hoop dat ie nu elke kilometer met mij meeloopt en we vrienden worden. We gaan het meemaken.
Na het interessante centrum van Terborg achter ons gelaten te hebben struinen we richting Etten, Ziek, Warm, Vethuizen en door naar Zeddam 
(doe er je voordeel mee, gratis topografisch lesje Achterhoek voor jullie). De nodige weggetjes heb ik hier al gelopen en weet dus ook waar we straks heerlijk kunnen relaxen met een lekker bakkie Hoksbargse koffie met appel-kaneelcake. Altijd fijn met BB op stap!
We fotograferen elke plaatsnaambord dat we tegenkomen, de prachtige Hollandse wolkenluchten, het monumentale-elektriciteitshuisje, de Mariakapel, een rode en zwarte kat, de enige twee koeien van de hele dag, ach dan ook maar De Padevoort. Twee fietsdames spreken ons aan daar zij denken dat wij het Pieterpad lopen en wij dus wel de weg weten naar ..... het Pieterpad ergens bij Braamt. Vriendelijk dankend vervolgen zij hun weg.


We stappen door en  pauzeren op de bank bij de Sint Oswalduskerk, bij gebrek aan nog werkende horecagelegenheden hier. Alle apps worden even op pauze gedrukt om dadelijk weer verder te tellen. We groetten de nodige fietsers van zekere leeftijd die vrolijk bergafwaarts gaan om vervolgens niet veel later dezelfde weg weer omhoog te komen. Gelukkig hebben ze allen een accu tegenwoordig, anders zouden ze vast wel beter kaart lezen.
Ons pad stijgt verder omhoog, langs De Rosmolen en de Korenmolen. De oudere medemens zit hier op bankjes, hangt op hun fietsen of loopt omhoog richting molen. Typische vakantiedag op een toeristisch plekje voor velen.
Wij genieten van het uitzicht eenmaal boven aangekomen en fotograferen even een rondje nu het uitzicht zo prachtig is. 


De Beekseweg wordt overgestoken, we gaan verder over hellingen van de stuwwallen van het Montferland, Bergherbos. Een prachtige route van klimmen, dalen, verder stijgen, nog even door, dichte bossen, alle tinten groen, mooie lichtinvallen en de eerste 10 kilometer gekke-selfie voor social media volgen. En de wandel app werkt nog steeds 😊!
Niet veel later verlaten we het bos en lopen richting het prachtige kasteel van 's-Heerenberg. Een klein voorproefje krijgen we van de authentieke huisjes aan de Muntwal. We maken een slinger van hoger gelegen terrein naar benee en schuiven zo het terras op van Grandcafé de Snor voor een goede cappuccino en een broodje. Alle lopende en werkende apps mogen ook even in de rust voor wij het mooie kasteel, Huis Bergh, gaan bezichtigen. 


Eenmaal de bankrekening iets minder dik, de buikjes voldaan, de blaasjes geleegd, de veters weer gestrikt, gaat het verder voor ons, maar nu zonder de #alternatievevierdaagse wandelapp 😣. Die heeft na bijna 13 km de brui er al aangegeven. En weet je, het zou me worst wezen ook, ik houd het wel bij mijn eigen GPSOdometer, die werkt tenminste wel met mij mee. En doorrr...... de leuke huisjes van 's-Heerenberg bekijken en natuurlijk het standbeed van Mechteld. 
Hier staan eveneens al heel veel voetstappen van mij in de omgeving en in het kasteel zelf. Ik heb de kunst hier bewonderd, de geschiedenis en verhalen over de bewoners aangehoord en er is ook wat blijven hangen aan de één of andere hersencel. Dat betreft de letters aan de diverse panden en gebouwen (BB leest ze ff hardop) en de geschiedenis van de munt. Een bezoek aan hier is een echte aanrader voor jong en oud!


Wij draaien om de gracht heen en lopen naar De Plantage. Ver voor ons piept de kerk van Hoog Elten tussen de bomen door. Prachtig plaatje. We vervolgen het pad en verdwijnen over rechts het bos in. De wijnranken laten we staan en nemen de bocht naar het Varkenstroatje (Brigitte voelt zich nu helemaal thuis hier
🐖). 
Via wat kleine straatjes hier in Stokkum, komen we bij een kruising waar het rechtdoor gaat naar diverse campings, tevens de route die Guru aangeeft in de gps, maar de wit/rode markering zegt dat we rechtsaf moeten. Wanneer we Maria raadplegen met dit dilemma, maar dat ook niets oplevert, gaan we Guru maar achterna! En gelukkig maar, want nu weten wij tenminste dat hier drie campings op rij zijn in een erg leuke natuurrijke omgeving. BB appt het thuisfront gelijk even of zij nog een paar daagjes alhier willen vertoeven met sleurhut.

Huis Bergh

Niet veel verderop komen we weer op de wit/rode markeringen en tevens het Pieterpad. Bekend terrein. We passeren de A3, betreden dus Duitsland zonder paspoortcontrole, schrikdraad of wat dan ook. Ik herken de paden, de bankjes, de huizen en dat loopt altijd lekker weg vind ik. 
Wanneer "mijn" bankje bezet blijkt met twee heren wandelaars gaan we op zoek naar de volgende en die geeft gelijk ook een veel mooier uitzicht. Wederom de kerk van Hoog Elten, maar nu al iets groter gegroeid. Einde nabij! Maar eerst weer dalen, klimmen, stijgen, hijgen en genieten van al het moois dat de Eltenberg te bieden heeft (pannenkoekhuys, minigolf, mooie rondje om de kerk met prachtig uitzicht). Tijd ook voor de 20 km #alternatievevierdaagse-selfie. Dit keer met BB erbij en het prachtige symbool van de camino, ons avontuur van volgend jaar.
Wij dalen verder af naar het lager gelegen Elten. Wanneer dem Zug voorbij is, de vele auto's, fietsers en groter materieel gepasseerd is proberen wij ons vege lijf te redden door op het juiste moment over te steken.

 
Het is allemaal weer gelukt, de Panda gehaald en met het doel van dik 20 km op de teller. Maar dan wel op mijn eigen Odometer-teller! Niks wandelapp!!
😣
Resumé: het was een hele gezellige samen wandeldag met BB in perfect wandelzomerweer en dito kleding, in de prachtige omgeving van de Achterhoek, Montferland en Hoog Elten, met goed gevulde kleine vrienden die nog steeds zo goed als gevuld weer thuis zijn gekomen. Het enige wat jammer is, is dat ik wederom geprobeerd heb vrienden te worden met de wandelapp, maar helaas........ Ach, soms is iets niet anders, dus doorrr.....



Dag 2 in the pocket, op naar de derde!

dinsdag 21 juli 2020

2020-07-21 | Alternatieve 4-daagse / Dag 1

Hanzestedenpad Etappe A

De Alternatieve 4-daagse gaat vandaag van start. De wandelapp is binnen, de beentjes zijn er klaar voor, laat de kilometers maar komen. Ik ga voor de 4 x 20, leuke uitdaging weer.
Na enig twijfelen, wijzigen en nog eens iets anders opzoeken, ga ik vandaag één der etappes van het Hanzestedenpad bewandelen. Dit is tevens een rondwandeling en zo hoef ik dus geen taxivervoer te regelen, ik kan het zelf
😁! Tweeëntwintig mooie kilometers liggen op mij te wachten in mijn Mooie Achterhoek. Deze route loopt voor een groot deel samen met reeds eerder gelopen routes, waaronder het Graafschappad. 
De voetjes gaan al enkele dagen in de Gewohl, nu nog in de fixomul, sporttape, pleisters en wandelwol. Ja, wandelen is zo pijnloos nog niet
😖. Ach, pijn is fijn, maar zover is het nog niet!


Mijn startplek is het TOPpunt Laag Keppel, lekker om de hoek voor mij. De weg er naar toe is al fijn, mooie ochtendgloren, heerlijk geurend vers gemaaid gras met reigers die hun ontbijtje bij elkaar pikken. De Panda geparkeerd, autosleutel check, check, wandel.nl app, GPSOdometer start en gaan.......  In Laag Keppel is het al best druk met sluipverkeer en papa's die hun kroost naar het kinderdagverblijf rijden. 
Mijn pad gaat via het Landgoed Keppel, over de Wrangebult, verder richting Hummelo (maar die laat ik rechts liggen, nog lang geen koffietijd) en verder in de voetsporen van mijn eerder gelopen routes. Stukkie in de achteruit, want ik had links gemoeten, maar was afgeleid door het te leuke optrekje. Ik check Guru, wandelapp en Odometer, alles gaat goed en loopt gelijk op, dus hoezo negatief dat die app niet werkt?
Ik kriskras door Bakedellen, Het Heekenbroek, blijf uitkijken naar m'n weggelopen gele zonnebril van weleer, groet de heren Natuurmonument en denk, "wat hebben die een leuke baan!" Geweldig toch, hier op deze mooie plek, met dit weer, lekker boompjes kijken
😊. 
De doorkijkjes leg ik vast op de Samsung en zo beland ik op het asfalt na enige kilometers. 


Ik groet de nodige fietsers, oma met een mini in de wandelwagen en klets even een rondje met de koeien. Doesburg komt in zicht en ik besluit door te lopen en daar op een terras mijn ontbijt en lunch te nuttigen. En zo geschiedde......
De eerste 10 km ben ik inmiddels al ruim gepasseerd (nog steeds lopen wandelapp en Odometer gelijk op) en dan wordt gevraagd (door de alternatievevierdaagse organisatie, wie het ook mogen zijn, Jan, Piet, Klara, Lies.....😶) om een foto te posten op mijn eigen sociale media met hashtag ..... juist, alternatievevierdaagse. De winnaar maakt kans op het Via Vierdaagse voorbereidingsprogramma van KWBN. Ik moet dit even op me in laten werken........ en doorrrr.......
Wanneer ik Doesburg verlaat en de Oude IJssel en het Broekhuizerwater gepasseerd ben, heb ik een achteroploper die ik rap tot vooroploper laat overgaan. Maar of dat zo slim van me was? Nu betrap ik mezelf erop dat ik hem wil bijhouden en gelijktijdig de passen zet. Niet doen Jo, loop je eigen tempo! Scheelt vast één of twee blaren aan het einde der week. 


Wanneer Guru zegt een slinger te moeten maken om de provinciale weg, N338, te passeren, maar vooroploper de korte route neemt, bult op-oversteken-bult af, besluit ik hem toch te volgen. En zo zie ik hem de N338 oversteken richting ... mij. Helaas, aan andere zijde schijn je niet naar beneden te kunnen, dus zit er niets anders op dan de slinger te nemen. En nu ben ik weer de vooroploper. Ik stap lekker door over het asfalt terwijl meneer het lager gelegen graspad neemt. Een lang smal weggetje volgt, maakt een bocht om het Bevergemaal en de volgende dikke kilometer volg ik de Oude IJssel. Het pad is niet breed, de senioren-fietsers zijn ruim vertegenwoordigd vandaag, maar afstand houden ho maar! Denk gerust ook aan mijn gezondheid, ik wil ook graag 100 worden, want ik heb nog heel veeel te wandelen. Mijn dank is groot 😀!


Ik draai het water de rug toe, vervolg het fietspad, sla niet veel later een erg groen smal pad in van Landgoed 't Mulra. Hier kronkel ik door wat bosschage, langs maïsvelden en vennetjes.Vanaf nu weet ik ook waar ik uitkom en waar mijn volgende rustplekje zal zijn. Bij de ophaalbrug Hoog-Keppel is het redelijk druk met geparkeerde auto's links en rechts, zonnebadende ouderen op hun ligstoel, een vissend jong gezin die zoekende zijn naar de juiste visplek, jongelui die bootje gaan varen, een kanoër die rechtsomkeer maakt en heel veel fietsers in alle soorten en maten. 
Inmiddels heb ik de 20 km aangetikt, zegt wandelapp en Odometer, en strijk neer op mijn komo langs de Oude IJssel. Al wat inmiddels stiekem mijn schoenen is ingesprongen laat ik weer vrij en mijn voeten/sokken mogen even van alle frisse lucht genieten, terwijl ik mijn volgende selfie op sociale media plaats met #alternatievevierdaagse (ja, ook ik wil wel eens iets winnen). 
De laatste twee kilometer slenter ik weg en wanneer ik de parkeerplaats bij het TOPpunt Laag Keppel in zicht krijg, moet ik goed zoeken waar m'n Panda zich verstopt heeft tussen alle auto's. De tocht voor vandaag zit erop, Guru gaat in de rust, GPSOdomter sluit ik af met dik 22 km en de wandel.nl app mag ook uit met hetzelfde resultaat. Maar dan......
😟😠😢


Was ik vanochtend nog zeer optimistisch over de wandelapp die men heeft ontvangen om de route en de kilometers te registreren van de #alternatievevierdaagse, nu ben ik meer dan not amused! Bij het behalen van mijn Panda en mijn eindpunt na 22,289 km en het afsluiten van wandelapp is zelfs de optelling ervandoor gegaan. Ineens ben ik niet ingelogd, niks geregistreerd, alles ...... weg 😤 .... geen kilometer, geen route, nada, nopes, niks.... maar ik ben toch echt ff een paar uur pleitte geweest hoor!
Optie bij wandelapp is dan wel dat je zelf nadien de route nog kunt ingeven, top zou je denken als kleine troost. Zij het niet dat:  a) je maar een beperkt aantal knooppunten kunt toevoegen;  b) de desbetreffende 🍏maps mijn paadjes niet eens allemaal kent 😮. 
Beste wandel.nl jullie zullen weer even terug moeten naar de tekentafel (of hoe zo'n app ook ontwikkelt wordt en tot stand komt), want hier gaat iets nog lang niet zoals het zou horen. Gelukkig heb ik mijn eigen vertrouwde Guru en Odometer nog 
🤗. 


P.s. Is de wandelapp van slag of ligt het aan mij?